We hebben ‘m te pakken: ‘Meest gênante TV-moment van het jaar zat in The Passion 2025’

Als je nét uit The Passion 2025 komt, nog een traan uit je ooghoek wegsmeert, en denkt: leuk, even lekker nagenieten, dan moet ik je teleurstellen - dit artikel kun je beter skippen. Waar ik de vorige twee edities af en toe opveerde en me even liet meeslepen met een krachtige performance of indrukwekkende uithaal, voelde deze editie in Terneuzen ook voor mij af en toe als een lijdensweg.

'The Passion blijft onmisbaar'

Als fervent TV-liefhebber blijft The Passion onmisbaar. Er blijft heus genoeg over als je zoals ik helemaal niks met religie hebt. Al is het maar om te kijken wat voor geweldige camera-shots ze bedacht hebben, welke ‘ophef’-BN’er ze zo gek kregen om Barabbas te spelen en om te volgen hoe kijkers meetwitteren en wat hen allemaal opvalt. Dat is mijn ’processie’. Maar met deze jubileumeditie sloeg KRO-NCRV vaker de plank mis dan raak. Waar was die ene killer-performance? Hoezo trapt Anita Witzier nog altijd ruw op de rem als ‘verslaggever’? En wat deden Mike en moeder Monique bij het podium?

Wendy van Dijk vindt Terneuzen 'een stoere havenstad'

“Wat is Terneuzen een stoere havenstad”, begon verteller Wendy van Dijk de lange avond vol open deuren en grootse woorden. En daar hoort natuurlijk “een krachtig thema bij”. ‘Ik ben bij je’ is het geworden. “Als je naar het nieuws kijkt, als je dat nog durft”, preekte ze, zien we zogenaamd dat we elkaar juist zo hard nodig hebben in een ‘ieder voor zich’-wereld. “Komt er ooit een eind aan al die vreselijke oorlogen? Of komt hier ook een oorlog?” Oh houd op hoor, ik zit niet bij je op een kerkbankje, maar gewoon op de bank, met een flesje bier in de ene en een zak chips in de andere hand. Om het nog een beetje vol te houden.

'Passion is niet voor iedereen'

Natuurlijk snap ik dat ik de doelgroep niet ben. En ik zou me ook enorm ergeren als ik een zuur stuk lees over iets waar ik net huilend intens van genoot. Maar dan moeten de makers van The Passion maar niet claimen dat dit ‘voor iedereen’ is. Dat was deze editie nu eenmaal niet. Hoewel Jezus volgens Wendy “de X-Factor” had – leuke knipoog naar haar werk voor de talentenjacht van weleer – heeft dit format het niet meer in zich.

'Anita Witzier onderbreekt ruw het spektakel'

Neem bijvoorbeeld de processiestukken, die zo’n drie keer tussen het spektakel duur ruw de boel onderbraken. Voor de vierde keer mocht Anita Witzier live meelopen met het grote kruis en nam ze interviews af met mensen die een heftige gebeurtenis deelden. Het begon al raar, met een half verhaal van een vrouw, Miranda, die haar broertje in huis nam toen het niet goed met hem ging. Helemaal in het thema van ‘ik ben bij je’ natuurlijk. Het bleef vaag, want waarom had haar broertje hulp nodig? Wat was er met hem aan de hand? Wat is het risico, vroeg Anita. Nou, dat ze verkeerde mensen in huis zou krijgen omdat haar broer nu bij haar woont. Lekker vaag, nu gaan we er juist van allerlei heftige dingen bij speculeren.

'Het haalt je er steeds helemaal uit'

Het is moeilijk om je in een paar minuten helemaal in te leven in een verhaal van een persoon die je niet kent. Het paste ook niet bij de rest van de show. We hopten van de ene naar de andere scène, Wendy praatte de boel aan elkaar, 'Maria' Eva Simons – slechts zeven jaar ouder dan 'Jezus' Dorian Bindels, haar ‘zoon’ - zong live wat nummers en oh… daar kwam Anita weer met een gehaast, niet-relevant levensverhaal. Het haalt je er steeds helemaal uit, voor zover je er al in kon komen.

'Barabbas moet echt anders'

Nog zo’n gek element dat écht weg moet: Barabbas die per se gespeeld moet worden door iemand met een randje. Vorig jaar kreeg ex-realityster en OnlyFans-model Nicol Kremers de dubieuze eer om een ongemakkelijke minuut fame te pakken. Deze keer stond een andere realityster op het podium, naast Jezus en Pontius Pilatus (Richard Groenendijk): Michella Kox. Wat haar randje is? Heb je even? Het doet er eigenlijk ook niet toe: de makers proberen heel edgy te doen door dan iemand met wat ophef om zich heen op het podium te zetten, maar wat levert het nu eigenlijk op? Ongemak. Heel veel ongemak. Barabbas krijgt nooit tekst. Loopt altijd weer heel snel weg. De persoon die-m speelt doet er niet toe. Je hoeft er niks voor te kunnen en zelfs geen woord tekst voor te onthouden.  

'De lol is er wel vanaf'

Hoe makkelijk is het niet om hier een rol met meer inhoud van te maken? Geef Barabbas tekst, of laat hem of haar met één nummer meezingen. De running gag was misschien ooit geinig, maar de lol is er wel vanaf. Hetzelfde geldt voor de BN’er-verschijningen. In een wanhopige poging om een viral-momentje te creëren, mochten Winter Vol Liefde-sterren Mike en zijn moeder Monique een paar woorden opdreunen bij het podium. We hoeven niet meer verder te zoeken: het meest gênante TV moment van 2025 zat in The Passion 2025.

'Monique neem thema wel heel letterlijk'

De toegevoegde waarde van deze twee, die geen moment onbenut laten om voor een camera op te draven, zie ik niet. De makers lijken ook te vergeten dat de Winter Vol Liefde-hype al maanden achter ons ligt. En dat velen helemaal klaar zijn met deze mensen die veel te graag willen blijven teren op hun deelname aan een datingprogramma. Monique past overigens wel héél goed bij het Passion-thema ‘ik ben bij je’. Dat neemt ze heel letterlijk, weet zoon Mike uit jarenlange ervaring.

De hoogtepunten van The Passion 2025

Nee, in deze Passion zaten geen showstoppers. Geen optredens waar we jaren later nog over praten, zoals Jeroen van Koningsbrugge die Wit Licht zong en iedereen omver blies. De editie van vorig jaar had ook meer opvallende songkeuzes, zoals Buddy Vedder die Phil Collins deed. In plaats daarvan moesten we het doen met een vlakke, steady show zonder gekke momenten, met Dorian Bindels - zeker geen straf om naar te kijken - die met name in het live-gedeelte pas echt uit de verf kwam als Jezus. En veel optredens die ik nu alweer ben vergeten omdat ze geen indruk maakten.

'Wendy van Dijk sprong eruit'

Gelukkig kost het me geen moeite om toch positief af te sluiten. Wendy van Dijk bewees nog maar een keer dat live-shows echt op haar lijf geschreven zijn. Op een kleine verspreking na, lepelde ze haar tekst anderhalf uur lang feilloos en foutloos op. En Richard Groenendijk mag ook niet onbenoemd blijven: die zorgde voor de broodnodige pit als Pontius Pilatus. Vol vuur en overtuiging zorgde hij voor de beste paar minuten van een verder vrij middelmatig geheel. 

Het is bijna zijn eer te na dat hij op één podium moest staan met Michella Kox...

Luister hieronder naar De Datingcast: Married at First Sight, dé podcast die je elke week bijpraat over alle liefde en het ongemak in MAFS: