The Passion 2026 had vooral twee supersterren, maar: ‘Deze blunder moet er nu écht uit’

The Passion vond voor het eerst plaats in een klein dorp én in de provincie Drenthe. Dwingeloo was deze avond het toneel voor KRO-NCRV’s tv-klassieker. Musicalster Milan van Waardenburg speelde Jezus, Boaz Kok van Goldband was Judas, Bastiaan Ragas Petrus en Roxeanne Hazes kroop in de huid van Maria. En om de administratie helemaal compleet te maken: oud-Journaallezer Astrid Kersseboom babbelde de boel vakkundig aan elkaar.

En oh ja: Marco Borsato zat er voor het eerst sinds 2022 weer in met een nummmer, ‘Hoe het danst’.

'Eerste uur The Passion was vechten tegen de slaap'

Tja, waar te beginnen? Mijn hemel, het was echt vechten tegen de slaap tijdens het eerste uur. Het begon al met enorme open deuren en dooddoeners. “We leven in spannende tijden. De wereld die zo veilig leek, verandert snel”, predikte Astrid. Als Journaal-legende moet zij toch als geen ander weten dat ‘de wereld’ al lange tijd helemaal niet zo veilig is – het is maar net waar je geboren bent, om er zelf nog maar een dooddoener aan toe te voegen. Nog zo’n pareltje uit de tekst van Kersseboom: “Als je alleen maar bezig bent met zenden”, wordt “de afstand veel groter”. Zo ken ik er nog wel tien.

Anita Witzier

Terwijl we naar voornamelijk vooraf opgenomen stukken tussen Jezus en zijn discipelen keken, onderbrak verslaggever Anita Witzier voor het zoveelste jaar op rij de boel meerdere keren. De processie, waarbij meerdere mensen een groot verlicht kruis naar het podium sjouwen, vormt elk jaar weer een doorn in het oog – en in het oor. We luisteren naar mega-heftige, hartverscheurende verhalen van ‘gewone’ Nederlanders die veel ellende meemaakten. Die vertellen dan waarom ze het belangrijk vinden om mee te lopen in deze Passion. Daar ga ik natuurlijk niks aan afdoen.

'Het blijft een grote blunder'

Maar God mag weten waarom dit onderdeel nog altijd in The Passion zit. Het blijft een grote blunder. Dat eerste uur is altijd al zwakjes en kabbelend – en dan trapte Anita stééds weer op de rem die alle vaart uit zo’n show haalt. Het hielp ook niet mee dat haar vragen soms tenenkrommend waren. Neem bijvoorbeeld de 25-jarige vrouw die aangaf dat ze zichzelf nog aan het ontdekken is omdat ze een jaar geleden de diagnose autisme kreeg. “En dan ervaar je dingen vaak anders dan anderen, he?”, vroeg Anita. Maar ook: “Hoe is rouwen dan, als je autisme hebt?”

Vast goed bedoeld en ook heel lief, maar ze doet net alsof autisme een nieuwe diersoort is. Iets waar helemaal niemand zich iets bij voor kan stellen. En het is natuurlijk ook niet één en hetzelfde ‘ding’: oh, je hebt autisme? Dan zul je vast ‘dit’ hebben en doe je vast ‘zo’. Wat een onzin.

Het acteerniveau van The Passion 2026

Zoals elk jaar steeg het acteerniveau zelden uit boven dat van de plaatselijke groep 8-musical. En dan doel ik alleen op die scènes die zich niet live op het podium afspeelden. Houterig en overdreven emotioneel. Meer kan ik er niet van maken. Het laatste avondmaal vond plaats in een… bowlingcentrum. Het absolute hoogte- en dieptepunt tegelijk. Joris Linssen gooide een strike. Natuurlijk. En op tafel stonden twee onaangetaste borden met bittergarnituur. Kijk, dat vind ik dan weer ongeloofwaardig, dat mensen liever het gortdroge brood van Jezus eten dan een moeilijk pittig vlammetje, ondergedompeld in chilisaus. Of een verlepte mini-frikandel met een kwak mayo. Dat gelooft toch niemand?

Toch waren er twee mensen die me door dat eerste uur heen sleepten. Aan de ene kant die overenthousiaste drummer van de Passion-band. Deze hypervrolijke jongen kwam vaak in beeld en ramde op zijn drums terwijl zijn mond steeds verder openging. Een hilarisch en aandoenlijk beeld. Aan de andere kant stelde Maria Roxeanne Hazes absoluut niet teleur. Ze zong veel nummers heel ingetogen. Zonder overdreven uithalen. Met heel veel gevoel. Niet schreeuwerig, maar juist heel toepasselijk en gedragen. Perfect.

Mike Libanon en Milan van Waardenburg

Maar na dat tergende uur konden we ein-de-lijk los met het explosieve podiumgedeelte. Oogappels-ster Mike Libanon was lekker dreigend als Pontius Pilatus. Vol vuur stak hij een overtuigend betoog af op live-tv. Hij steeg wél met gemak boven het amateurtoneelniveau uit. Milan van Waardenburgs krachtige stem kwam even hiervoor ook pas voor het eerst echt naar boven tijdens het Borsato-nummer 'Hoe het danst'.

En bij ‘Zwart Wit’ deed Milan in tranen een gigantische uithaal. Kijk, hier staat een échte musicalster die men ook buiten Nederland kent. Dít is waarom de makers van The Passion hem wilden hebben. Laten we het toneelspel de volgende keer overslaan. Graag meer live-scènes op het podium met sterren als Milan die iedereen om hun vinger winden als ze hun strot opentrekken.