Lewis Capaldi dronken bij The Graham Norton Show: ‘Interview is een waas’

Je gaat net als vorige zomer op tour vóórdat je album uitkomt.

“Klopt, maar we spelen deze keer ook alvast een paar nieuwe nummers. Ik hoop maar dat de concertbezoekers er goed op reageren. Het is te laat om het album nog aan te passen als het publiek ’t niks vindt.”

Op Lowlands afgelopen augustus zei je dat je geen nieuwe muziek uit had omdat je lui was geweest.

“Daar zat een kern van waarheid in: we hebben de tijd genomen om dit album te maken. Ik nam telkens twee weken om liedjes te schrijven en dan twee weken om ze op te nemen. Dat deden we in een gehuurde AirBNB. Van de woonkamer maakten we onze studio.”

Klinkt als een vredig opnameproces.

Lacht: “Het schrijven van de nummers was vredig, ze opnemen was een ‘fucking shit experience’. Dat duurt eeuwig en is heel saai. Soms moet je hetzelfde deel vierhonderd keer opnieuw zingen. En bij elk nummer moet je van alles aanpassen en bijschaven om tot het eindresultaat te komen. Voor een groot deel van dat proces denk ik: ik haat dit liedje, dit is het slechtste wat ik ooit gemaakt heb.”

Maar met dat eindresultaat ben je wel blij?

“Absoluut. Het idee was om precies hetzelfde te doen als bij het eerste album. Als je die plaat leuk vond, dan deze ook. Ik was zelf zeer tevreden met de vorige, en het is nou niet alsof ik sindsdien erg veranderd ben als mens. Waarom zou ik een nieuwe sound forceren terwijl ik me eigenlijk heel comfortabel voel bij mijn oude?”

Toch is Forget Me meer uptempo dan we van je gewend zijn.

“Dat is ook meteen het vrolijkste nummer op het album. De rest is vrij deprimerend. Eén nummer wordt een 80’s-ballad à la Purple Rain. Met gitaarsolo en alles. Vooruit, er zitten dus wel énkele nieuwe elementen in.”

De clip van Forget Me is ook vrolijk: daar doe je shot voor shot de Club Tropicana-video van Wham! na.

“Die opnames waren onwijs leuk: twee dagen shooten op Ibiza op dezelfde locaties als uit de Wham!-clip. Het enige probleem is dat ik diarree had. En ik droeg een strak wit zwembroekje in een van de scènes. Ik moest de boel de hele tijd aanspannen. De figuranten die met me in het zwembad lagen, zullen zich niet op hun gemak hebben gevoeld.”

Deze goudeerlijke, zelfrelativerende kant kennen we inmiddels van je uit interviews. Best een verademing tussen al die artiesten die zichzelf zo serieus nemen.

“Verrassend veel beroemdheden zetten zichzelf weleens te kakken, hoor. Alleen niet als de camera aanstaat. Dat hoort er een beetje bij denk ik, dat je je dan perfect voordoet. Maar ik maak altijd grapjes ten koste van mezelf, dat doe ik bij iedereen.”

Inmiddels ben je er vast aan gewend om je in talkshows en bij evenementen onder de grootste sterren te begeven.

“Nee, allesbehalve. Als het Britse beroemdheden zijn: prima, dat kan ik aan. Maar bij Hollywood-sterren is het andere koek.”

Zoals bij The Graham Norton Show. Zit je op de bank met onder anderen Jim Carrey - en ben je ook nog de grappigste van de twee.

“Ik was hartstikke nerveus. En behoorlijk dronken. Die dag had ik te horen gekregen dat mijn lied Before You Go op nummer 1 stond in Groot-Brittannië, dus ik had flink wat rode wijntjes achterover geslagen. Eigenlijk is het hele interview een waas. Ik kan me niet herinneren wat ik precies gezegd heb.”

Je zei onder meer dat je verwachtte dat je succes na je eerste plaat gauw zou afnemen.

“Dat verwachtte ik écht. Omdat de eerste cd het goed deed, leek het me logisch dat de tweede het slecht zou doen. Toen Forget Me zo’n hit werd, was ik daarom behoorlijk verbaasd. Ik probeer doorgaans niet te hoge verwachtingen te hebben. Als je laag inzet, kan het alleen maar meevallen.”

Ben je dan niet nerveus wanneer nieuw materiaal uitkomt?

“Ik wou dat ik achterover kon leunen en denken: ‘Ach, dit gaat toch fout.’ Maar ik verwacht dat het allemaal bergafwaarts gaat én zit daarom in spanning. Een ongelukkige combinatie.”

Er is ook een docu over je in de maak. 

“Die wordt heel anders dan wat mensen van me verwachten. Erg grappig is het allemaal niet. Het is soms zelfs wat verdrietig. Ik heb het tourettesyndroom en veel last van angsten, die de laatste jaren erger zijn geworden. De docu laat die kant van mij zien. Ik was niet van plan het gordijn zo ver op te tillen – ik wilde alleen het opnameproces van dit tweede album tonen – maar uiteindelijk is het dus een heel eerlijk portret geworden.”

Komen die grappen ten koste van jezelf voort uit dezelfde angsten?

“Dat weet ik wel zeker. Het heeft sowieso te maken met een gebrek aan zelfvertrouwen en andere onzekerheden. Maar eigenlijk moet je deze vraag aan mijn therapeut stellen.”

Dan heb je ook nog je eigen pizzalijn Big Sexy Pizza op de markt gebracht. Hoe kwam je daar precies bij?

“Nou, ik werd gebeld met de vraag: ‘Wil je een pizza op de markt brengen met jouw naam erop? We geven je er geld voor.’ Daar zei ik natuurlijk meteen ja op. Maar de pizza’s zijn ook echt heel lekker!”

Lachen met Lewis

Lewis staat niet alleen bekend om zijn droevige liedjes en ijzersterke stem, maar ook om zijn grappen en grollen op social media. Daar heeft-ie al net zo veel zelfspot als in interviews. Oncharmante selfies, grapjes over zijn eigen figuur en ongemakkelijke momenten in talkshows - hij deelt ’t allemaal naar hartenlust. 

Wel jammer is dat hij zijn Instagrampagina in aanloop naar zijn nieuwe album leeg heeft gehaald. Dat betekent dat zijn oudere social-media-uitspattingen daar niet meer te zien zijn. Gelukkig zijn de beste vereeuwigd als meme. Zijn badkamerselfies – met handdoek om zijn haar gewikkeld en zonnebril op – zijn zonder meer de grappigste.

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!