‘Kopen Zonder Kijken sluit als vanouds goed af: zó komt het programma echt tot zijn recht’

Out with a bang. Na een nogal wisselvallig Kopen Zonder Kijken-seizoen, voor het eerst in de geschiedenis zonder Martijn Krabbé bij de oplevering, kunnen we opgelucht ademhalen: deze laatste aflevering was perfect. Klassiek Kopen Zonder Kijken – mét een origineel haakje.

Mike en Eliza in Kopen Zonder Kijken

Het valt, euh… direct op. Deelnemers Mike en Eliza zien er wat ouder uit dan de gemiddelde Kopen Zonder Kijken-kandidaat. Hier ook geen jonge kids (in huis of in aantocht) of iets in die richting. Nee, deze twee sympathieke, dankbare mensen zochten een kleiner huis. Ja, u hoort het goed: kleiner wonen in KzK. De kinderen van Mike en Eliza zijn uit huis en ze zaten in een gigantische kast van een woning. Logisch dat ze iets kleiner willen gaan. Daarnaast: de rust en landelijkheid van het oosten trekt ze meer dan Lelystad.

Harde eis? Eliza moet wel een atelier hebben in die nieuwe woning. Deze vrouw is helemaal weg van keramieken en kleien. En Mike heeft ook een bijzondere hobby: ‘flightsimulators’ bouwen. Dan kan-ie vanuit huis doen alsof hij een of andere Boeing veilig op de grond zet. Wat héérlijk dat deze mensen zo open zijn over hun interesses. Ik zie het al helemaal voor me, dat ik zelf op mijn oude dag potten in elkaar klei of aan allerlei knopjes zit en net doe alsof ik in een cockpit zit. En daar dan helemaal in op ga. Als je tijdens zo’n ‘flightsim’ crasht is het trouwens ook niet erg, legde Mike op een hilarische manier uit. “Ach. Dan start je hem nog een keer op. Dat is het leuke.”

Een 'levensloopbestendige' woning

Mike en Eliza wilden wel een ‘levensloopbestendige’ woning. Alles gelijkvloers. Geen drempels. Beneden slapen. Klaar voor de oude dag, dus. Maar tijdens het eerste gesprek met Bob en Alex wisten ze die eisen niet heel duidelijk op tafel te leggen. “Een best wel rommelig gesprek, eigenlijk”, knalde Bob erin. “Want er zijn heel veel harde eisen die helemaal geen harde eisen zijn. Er is een zoekgebied wat heel erg groot is. De vraagprijs is een vaste prijs, maar eigenlijk ook weer niet. Weet jij wat we zoeken?”, vroeg hij aan Alex.

Geheel in stijl van het programma kwam het na een concessiegesprek helemaal goed en haalde Alex een paleisje ‘uit de markt’. Een soort woonboerderij in Hengelo met een gigantisch tuinhuis waar ze in Amsterdam zo tien studenten in zouden proppen. Inclusief vergroting van het toch al niet zo kleine huisje. De keuken in het hoofdhuis moest weg en werd ergens anders gemaakt, net als de slaapkamer en de badkamer. Oftewel: een complete ommezwaai om het huis meer ‘tuingericht’ te maken. Het resultaat? Onherkenbaar, maar wel veel praktischer en logischer.

De mysterieuze bovenverdieping van Mike en Eliza

En lag het aan mij, heb ik niet goed opgelet, of hebben we de hele bovenverdieping geen enkele keer gezien? Er zit overduidelijk een verdieping in en je zag ook een trap bij binnenkomst staan. Deze mensen wilden tenslotte ook nog slaapruimte voor hun kinderen als die weer eens thuis zouden slapen. Maar goed, met zóveel veranderingen in één woning, zag ik door de bomen het bos niet meer. Hoogtepunt van de oplevering: Bob die aan Roos uitlegt waarom een toilet met sproeier veel beter is. “Als een meeuw op je hand poept, ga je het toch ook niet met een papiertje eraf halen?”

Maar het échte hoogtepunt, waarmee deze aflevering weer als vanouds goed voelde? Originele kandidaten met een unieke zoekopdracht. Dat is waar Kopen Zonder Kijken écht tot zijn recht komt. Gelukkig niet het zoveelste jonge gezin met kids dat groter wil wonen. Of mensen die zonder het programma ook echt wel wat kunnen vinden, maar het klussen en de administratie niet zien zitten. Nee; Mike en Eliza pasten perfect. Deze mensen kwamen er zelf niet uit omdat hun zoekopdracht niet standaard was.

Hopelijk zitten er volgend seizoen alleen maar van dit soort kandidaten in.

Luister hieronder naar De Datingcast: Married at First Sight, dé podcast die je elke week bijpraat over alle liefde en het ongemak in MAFS