Khalid Kasem en Sophie Hilbrand in Khalid & Sophie

Veronica Superguide logo
Veronica Superguide logo
Khalid Kasem en Sophie Hilbrand in Khalid & Sophie
NPOTalkshowTV

Khalid & Sophie: ‘Misschien moeten we meer onszelf zijn’

|
|

Laatste update:

Hij was voorheen advocaat en vocht als een leeuw voor cliënten als de familie van Ajax-voetballer Abdelhak Nouri. Zij maakte shocktelevisie en verscheen ooit zo stoned als een garnaal voor de camera’s. Een wonderlijke combinatie? Welnee, zeggen Khalid Kasem (44) en Sophie Hilbrand (47) zelf. 

Tekst: Rob Goossens

Laten we beginnen met het goede nieuws: jullie mogen door! Er waren toch wat mensen die daaraan twijfelden

Khalid: “Ik heb eigenlijk nooit het gevoel gehad dat het zou stoppen. Misschien de buitenwereld tijdens seizoen 1. Maar daarna merkte iedereen toch wel dat er muziek in zat?”

Sophie: “Wij gaan er ook niet over, hè? Wij kunnen alleen zelf aangeven of we door willen, vanaf daar is het aan anderen.”

Jij hebt wel makkelijker praten dan Khalid, want jij gaat als het zou stoppen gewoon andere programma’s maken.

Khalid, lachend: “Terwijl ik dan naar de voedselbank moet!”

In een van je allereerste afleveringen speelde je een Heel Holland Bakt-quiz, maar daar waren kijkers niet erg enthousiast over. Daar heb je dus ook geen showmaster-aspiraties overgehouden?

Khalid: “Nee, nee. Ik had er sowieso nooit over gedacht om tv-presentator te worden. Maar ik werd voor een talkshow gevraagd en dan ga je daarover nadenken. Toen kwam ik erachter: dit is wat ik echt wil en dat is nog steeds zo, ook al moet ik er nog in groeien. Ik werk nu harder dan toen ik nog advocaat was. Ik kijk mijn eigen uitzendingen terug en probeer uit te vinden wat ik goed vind aan nationale en internationale presentatoren. Je spreekt met mensen uit het vak...”

Khalid: “Ik ga hier geen namen noemen zonder dat ik dat eerst met hen overleg. Laten we zeggen: mensen die hun sporen wel hebben verdiend, ook voor de camera.”

Laat ik dan zelf een onvermijdelijke naam noemen: die van Matthijs van Nieuwkerk. Hij had gasten en onderwerpen waar je van wist: dit is zijn eigen voorkeur. Bij jullie heb ik me vaak afgevraagd of jullie nou je eigen onderwerpen hadden meegebracht, of dat ze gewoon op de redactie bedacht waren.

Sophie: “Matthijs was daar heel goed in. Maar wij zijn allebei ook heel betrokken bij hoe het programma wordt. Niet dat de redactie iets voorkauwt en wij er wat van maken.”

Khalid: “Als we niks hebben met een onderwerp, dan zullen we het niet behandelen.”

Sophie: “Maar ik snap ook wel wat je zegt, hoor. DWDD had een heel heldere, rode draad: hoge cultuur werd behapbaar voor het grote publiek. De kijker herkende dat als ‘typisch Matthijs’. Khalid en ik zijn anders. We hebben verschillende achtergronden, maar lijken ook op elkaar: we zijn allebei familiemensen en voelen ons maatschappelijk betrokken. We hebben alleen nog niet helemaal de vorm gevonden hoe we dat aan de kijker willen laten zien.”

Khalid: “Is het niet ook gewoon een kwestie van een hokje waar de kijker ons instopt? Mensen denken misschien bij mij niet zo snel aan het levenslied. Maar als ze me beter leren kennen, weten ze dat ik vroeger op ons flatje in Nieuwegein naast tante Sjaan woonde met kasten vol cd’s van André Hazes tot Hepie en Hepie.”

Wat gaan jullie eraan doen om, om...

Sophie, plagend: “Matthijs van Nieuwkerk te worden?”

Nee, juist om meer jullie zélf te worden!

Khalid: “Misschien is mijn belangrijkste missie voor het nieuwe seizoen wel om meer van mezelf te laten zien. Zodat de kijker beter begrijpt waarom wij vinden dat een onderwerp nú besproken moet worden.”

Sophie: “Ik ben het eigenlijk niet zo met je eens. Ik denk niet dat de kijker nu denkt dat wij niets met onze onderwerpen hebben. Er zijn júíst ook onderwerpen die we behandelen omdat wij ze interessant vinden, terwijl de kijker er misschien nog niks mee heeft. Neem het item dat we met balletgrootheid Hans van Manen hebben gemaakt. Dat vonden wij leuk en inspirerend, terwijl veel kijkers vast dachten dat hij een keukenboer is of zoiets. Dat vind ik niet erg. Laat Truus na zo’n item maar een extra klontje in haar koffie doen en zeggen: ‘Leuk verhaal!’

Nu noem je net een voorbeeld waarvan ik het veel meer bij Matthijs vond passen. Die had doodleuk tegen de kijker gezegd: ‘Jullie kennen deze man niet, maar dat maakt mij niks uit, want over twintig minuten ben je fan.

Sophie: “Wat jij wilt zien, is dan toch eigenlijk de bevlogenheid van Matthijs van Nieuwkerk? Jij hebt er zin in dat iemand een uur lang elk onderwerp aanprijst alsof het ‘God’s gift to humanity’ is. En dat snap ik, want daar ben je in vijftien jaar aan gewend geraakt. Maar ik heb niet de behoefte om Matthijs van Nieuwkerk te worden. Ik wil het op de Khalid & Sophie-manier doen: bewijzen dat ook zware onderwerpen een vrolijk of optimistisch randje hebben.”

Is dat ook wat jij bedoelde, Khalid, toen je zei dat het programma lichter moet zonder urgentie te verliezen?

Khalid: “Het is een lastige spagaat, want je wil belangrijke zaken brengen en tegelijkertijd mensen met een vrolijk gemoed de rest van de avond in sturen. Maar ik denk wel dat het kan.”

Ik vond die uitspraak opvallend, omdat jullie voorganger De Vooravond ook na een seizoen besloot om lichter te worden en daarmee volgens de NPO juist zijn urgentie verloor.

Khalid, twijfelend: “Ik weet niet of we wel hetzelfde maken...”

Maar stel nou dat jullie op zoek zijn naar een vorm die er niet is? Dat het niet lukt om altijd maar een lichtere toon te vinden bij belangrijke onderwerpen.

Sophie: “Dat geloof ik gewoon niet. Soms heeft het de tijd nodig, maar er is sowieso een antwoord op. Kijk naar een van mijn andere programma’s, De Opstandelingen. Dat gaat over mensen in de penarie zitten, maar het is toch een vrolijk programma. Dan moet dat toch ook voor ons kunnen? Neem de problemen rond de Tata Steel-fabriek in IJmuiden. Daar zijn Erin Brockovich-achtige mensen mee bezig en dan wil ik weten: waar vinden we diezelfde positieve energie, waar staan mensen nog meer met een vuist in de lucht?”

Het probleem van Tata Steel is uiteindelijk alleen wel dat mensen kanker krijgen van die giftige stoffen. Is dat ‘urgent maar luchtig genoeg’ voor een programma rond etenstijd?

Khalid: “Het gaat om de optelsom. De kijker wil weten wat er gebeurt met de omwonenden van die fabriek. Maar dan willen ze daarna niet ook nog de oorlog in Oekraïne, de woningnood en een hongersnood ergens in de wereld terwijl ze de hele dag al genoeg ellende op hun bord hebben gehad.”

Als er nou over dertig jaar wordt teruggeblikt op jullie tv-carrières, op welke plaats noemen ze dan ‘talkshowhost’?

Sophie, lachend: “Eigenlijk probeer je gewoon te vissen hoe lang we nog denken dat we door mogen, toch?”

Niet per se, hoor. Maar ik zie Khalid wel als iemand die echt als talkshowhost herinnerd wil worden, terwijl ik benieuwd was of jij dat ook als je belangrijkste identiteit beschouwt.

Sophie: “Dat weet ik gewoon niet, zo denk ik niet.”

Khalid: “Ik hoop inderdaad wel dat dat op de eerste plaats komt. Ik denk dat ik dit een heel lange tijd ga doen, en dat mensen tegen die tijd zullen zeggen: ‘Die Khalid, dat was een goede talkshowhost.’” 

Het nieuwe seizoen van Khalid & Sophie begint op maandag 29 augustus, vanaf 19:00 uur, op NPO1.

Dit artikel verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!

Luister ook onze podcast Bankplakkers, met kijktips en het laatste nieuws! Te luisteren via SpotifyApple Podcasts en andere populaire podcast apps.

Lees verder