Superguide logo

Kate Winslet maakt met Lee haar debuut als filmproducent: ‘Oud meubelstuk diende als inspiratie’

Kate Winslet maakt haar debuut als filmproducent en overtuigt als stoere oorlogsfotograaf Lee Miller in de film Lee. "Oud meubelstuk diende als inspiratie."

Door Romy van Krieken
Lee
© The Searchers

De Amerikaanse Lee Miller werd in de jaren twintig van de vorige eeuw bekend als een populair model van beroemde fotografen als Man Ray, die uiteindelijk zelf een camera oppakte en kiekjes ging maken. Dat is ook het deel van Millers carrière waar actrice Kate Winslet (48) het beste bekend mee was. Maar er bleek meer aan de hand te zijn. “Ik kende Lee’s werk, maar wist niet hoe sterk en vastberaden ze was. Dat zij tijdens de Tweede Wereldoorlog besloot naar Europa te gaan om oorlogsfoto’s te maken voor de lezers van vrouwenblad Vogue. Niet alleen om te laten zien wat er aan het front gebeurde, maar ook wat er zich allemaal daarnaast en daarna afspeelde. Ze baalde dat de vrouwenrollen tijdens de Tweede Wereldoorlog erg passief waren en ze merkte dat vrouwen niet altijd de waarheid te horen kregen. Ze realiseerde zich dat ze er zelf op af moest gaan om te weten wat er echt gebeurde.”

De tekst gaat verder onder de trailer

Kate Winslet kreeg zegen van de zoon

Toch was het geen stoer verhaal maar een oud meubelstuk waardoor Winslet op het idee kwam van een film over de markante fotografe. “Een bevriende antiekhandelaar liet me een mooie oude houten tafel zien en vertelde dat vroeger allerlei kunstenaars rond die tafel samen kwamen, vochten, kookten en vrijden. Mensen als Picasso, Man Ray en Lee Miller. Ik wilde die tafel meteen hebben en zodra ik hem thuis had staan, begon mijn fantasie te werken. Daardoor begon ik me af te vragen waarom nog niemand een film over Lee had gemaakt. Ik bezocht het huis waar zij heeft gewoond en ontmoette Tony (Millers zoon Anthony Penrose – red.). Het eerste wat hij tegen mij zei, toen ik hem mijn plan vertelde, was: ‘Ik wil al dat jij mijn moeder speelt sinds ik je zag in Sense & Sensibility.’ Dat zag ik als een voorteken en daarna ben ik meteen aan de slag gegaan. Ik heb me opgeworpen als producent en voor de regie vroeg ik Ellen Kuras, de cameravrouw van Eternal Sunshine of the Spotless Mind.”

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Lee
© The Searchers

Lee's kleren waren bijna verpest door water

Winslets medeproducent Kate Solomon heeft niets dan lof over haar: “Het is belangrijk dat er iemand is die de passie heeft om iedereen mee te trekken en dat was Kate. Ze had zich helemaal ingelezen en wist alles van Millers leven en werken. Als we even vastzaten met het scenario, ging zij ter plekke alle personages voor ons uitbeelden.” Winslet kreeg op haar beurt weer hulp van anderen. “We hadden al heel veel archiefmateriaal verzameld, toen ik een telefoontje kreeg van Millers kleindochter die zei dat ze een doos met spullen had gevonden. De doos had al die jaren op zolder naast de watertank gestaan. Je moet er niet aan denken wat allemaal had kunnen gebeuren, want daarin zaten, keurig in pakpapier gewikkeld, Lee’s kleren! We hebben ze mee naar beneden genomen en voorzichtig uitgespreid op de grond. Zo konden ze worden gescand om er replica’s te maken voor in de film. Je moet het belang van kleding voor een acteur niet onderschatten. Sommige acteurs moeten zelfs eerst weten welk sigarettenmerk hun personage rookt of welke beha ze dragen om in de rol te kunnen komen. En hier had ik de kleding gewoon in handen, niet van een foto of ander archiefmateriaal.”

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Lee
© The Searchers

Levende lijken in het concentratiekamp

Bij de verbeelding van concentratiekamp Dachau baseerden ze zich juist wél op Millers beeldmateriaal. Kuras: “Het ging ons niet om het kamp zelf, maar om Lee’s blik daar op. We wilden vooral haar gevoel overbrengen.” Ze gingen vrij ver met het tot leven brengen van die beelden. Winslet: “Ik dacht dat de stapels lijken allemaal poppen waren en zei net ‘Wauw wat goed gemaakt’ toen eentje plotseling overeind kwam! Bleek dat boven op de stapels poppen een aantal dansers lagen. Toen ik ze daar later voor bedankte, zeiden ze: ‘Nee, jullie bedankt dat we dit mochten doen, want dit is een belangrijk verhaal dat goed verteld moet worden.’” Ondanks allerlei obstakels, zoals een opnametijd die van elf naar negen weken werd teruggeschroefd, was het volgens Winslet een heel uitdagend maar uiteindelijk ook heel bevredigend proces. “Ik ben apetrots op het resultaat en kijk nu steeds naar onze poster, omdat ik nauwelijks kan geloven dat we de film hebben gemaakt. Dat we ons geen zorgen meer hoeven te maken over waar we het geld vandaan moeten halen. Want dat is de realiteit van een onafhankelijke film maken. Dan maakt het niemand een biet uit dat ik in Titanic zat. Je moet erin blijven geloven en andere mensen overtuigen dat ook te doen. Soms was het erg moeilijk geld los te krijgen, omdat mensen op films over vrouwen meteen een bepaald label plakken. Lee’s oorlogsverhaal speelde zich tachtig jaar geleden af en we zijn er nog steeds niet... Maar volgens mij is deze film weer een stap in de juiste richting.”

Lee is vanaf 10 oktober te zien in de bioscoop

Meer bioscoopfilms

Wat anderen nu lezen