‘Huizenruilers moet écht stoppen met dit genante John Williams-moment’

Vorige week pende ik op deze plek al dat Huizenruilers voor mij een perfecte Kopen Zonder Kijken-afwisseling is. Daar blijf ik bij. Toch gaat de roze bril deze week af en moet ik concluderen dat het programma zelf zéker niet perfect is. De nieuwigheid is er nu vanaf en dat leverde me nieuwe inzichten op. Dingen waar ik vorige week nog niet zo over nadacht, alles was tenslotte nieuw en ‘anders’.

'Grote onduidelijkheid in Huizenruilers'

Wat me vooral niet lekker zit? De onduidelijkheid. Dat begon al bij de introductie van de Huizenruilers van deze week. Tilly woonde in een eengezinswoning met tuin in IJsselstein. Ze gunt haar huis liever aan een gezin dat groter wil wonen en in Michelle, Michael en hun dochtertje Sarah vond ze een goede match. Die ‘geven’ haar nu hun appartementje in Nieuwegein. Tilly gaf tegenover presentator John Williams aan dat ze al zestien (!) jaar zoekt naar een geschikte ruil. Ik herhaal: zestien jaar.

Hoe het zó lang kon duren? Geen idee. Het wordt even gedropt en het programma komt er daarna helemaal niet meer op terug. Is er in die afgelopen zestien jaar dan echt nooit een geschikt gezin voor een ruil voorbijgekomen? Als je sinds 2010 zoekt, kán dat haast niet anders. De programmamakers geven enorm weinig context – en dat blijkt helaas een terugkerend thema.

Woningruil

Wat al niet helpt: de kandidaten melden zich pas voor het programma aan wanneer ze zelf al een woningruil hebben gevonden. De hele voorgeschiedenis, het contact tussen de ruilers en ga zo maar door; allemaal dingen waar we als kijkers niet bij zijn. En dat schept al een soort afstand.

Roos en Daan

Vervolgens gaan we het stylingstraject in met Roos Reedijk en Daan Alferink. Die moeten dan, met hulp van vrienden, familie en de kandidaten zelf, in drie dagen – met ‘beperkt budget’ – het huis helemaal gaan stylen en herinrichten. Beide teams krijgen ook een aannemer toegewezen. En daar wordt alle onduidelijkheid nog eens doorgetrokken.

Wie betaalt het allemaal?

Nieuwe vloer, flinke lappen verse verf, meubels kopen; men zet alles op alles om er in drie dagen uit te komen. Dat levert mooie, emotionele en ook bevredigende televisie op. Kandidaten doen écht hun best om er samen met Roos of Daan vol voor te gaan. En uiteindelijk staat er ook een heel nieuw huis. Cliché, maar waar. Toch blijf ik me afvragen: wie betaalt het allemaal?

De makers leggen meerdere keren de nadruk op een ‘beperkt budget’. Maar als wij als kijkers niet weten wie dat budget moet aandragen – de makers of de kandidaten zelf – is het ook moeilijk om er context bij te hebben. Ook is totaal onduidelijk hoe groot dat budget is. Zo ging Daan deze aflevering naar de kringloop om tweedehands spullen te kopen. Terwijl Roos naar de Ikea ging om daar een nieuwe meubel en bank te scoren.

Volgt u het nog? Hoezo nieuwe spullen kopen als je een beperkt budget hebt? Het antwoord lag hoogstwaarschijnlijk in de aftiteling verstopt. ‘Mede mogelijk gemaakt door Ikea’ verscheen in beeld. Oftewel: het lijkt me sterk dat Roos de volle mep moest betalen voor die spullen – Ikea kwam tenslotte ruimschoots in beeld.

Vraagtekens

Als je nog verder gaat mierenneuken, zoals ik graag doe, zou je ook je vraagtekens kunnen zetten bij die drie dagen. Waarom moet het eigenlijk allemaal in drie dagen tijd af? Om er een soort spanning in te bouwen? Vanwaar dat specifieke aantal?

'Williams in de wijk'

Eén onduidelijkheid kunnen de makers volgend seizoen makkelijk oplossen: gooi dat mega-oninteressante, lachwekkende ‘Williams in de wijk’-item eruit. Hierin wandelt presentator John Williams lukraak door de wijk en vraagt hij aan buurtbewoners wat er in de nieuwe steden van de kandidaten allemaal te doen is. Zo vroeg hij deze week aan een stel jongeren hoe het met de ‘chickies’ in de wijk staat. Ja, echt. Alsof Tilly, Michael of Sarah daar ook maar iets aan hebben. Gênante televisie.  Zelfs de kapot gesponsorde middagprogramma’s van de commerciële tv zouden dit nog afschieten.

Voeg in plaats daarvan het budget van de kandidaten toe. En laat tussendoor zien hoeveel geld er nog over is nadat Roos in de Ikea is geweest. Dan weten we ook meteen hoe ‘beperkt’ het budget nu werkelijk is. En, het allerbelangrijkste: hoe meer schermtijd de fantastische Roos Reedijk en Daan Alferink krijgen, hoe beter. Dat zijn en blijven de echte sterren van Huizenruilers.