Superguide logo

Hugh Grant speelt religieuze psychopaat in Heretic: 'Hoe ouder ik word, hoe vreemder de rollen''

Hugh Grant staat bekend om zijn Britse humor en sarcastische antwoorden tijdens interviews, maar dat alles laat hij achterwege in een bijzonder openhartig gesprek met Veronica Superguide over zijn vader, religie en het spelen van een levensgevaarlijke psychopaat in Heretic.

Door Merel van Baal
Hugh Grant in Heretic
© Independent Films

Er was een tijd dat je geen romcom kon zien zónder Hugh Grant in de hoofdrol, maar inmiddels heeft hij lang en breed afscheid genomen van de liefdesfilms. De laatste jaren speelde de acteur vooral bizarre, gekke rollen als de excentrieke slechterik in films als Paddington 2 en Dungeons & Dragons en stal hij de show als dansende Oempa Loempa in de kerstfilm Wonka.

Hugh Grant in rare rollen

Waarom de Brit steeds vaker die rare rollen op zich neemt, weet-ie zelf ook niet, vertelt hij ons via een Zoom-verbinding. “Maar je hebt gelijk. Hoe ouder ik word, hoe vreemder de rollen zijn die ik krijg aangeboden en hoe aantrekkelijker ik ze vind. Misschien ben ik te lang opgewekt en aardig geweest en heb ik nu een lange periode aan kwaadaardigheid nodig.” Die dosis kwaadaardigheid krijgt hij zeker met zijn rol in Heretic, waarin twee mormoonse missionarissen aankloppen bij het huis van de duivelse religieuze geleerde Mr. Reed, gespeeld door Grant, en verstrikt raken in een psychologisch kat-en-muisspel waarin ze worden gekweld totdat zij hun geloof verwerpen - of het bestaan van God kunnen bewijzen. 

Charmant

 “Een echte lul,” legt Grant zijn rol kort en krachtig uit. En heel anders dan zijn vorige werk. Toch zullen veel mensen een glimp zien van de charmante personages uit de vele romantische komedies waar we hem van kennen. “In het begin van de film vertrouwen die meisjes hem genoeg om zijn huis in te gaan, dus het is echt belangrijk dat het publiek ook denkt dat hij warm en aardig is, zodat je niet naar die meisjes roept, ‘hoe dom kun je zijn, hij is duidelijk een klootzak!’”

Veel onderzoek

Er is veel voorbereiding aan voorafgegaan om dit complexe figuur vorm te geven. Wekenlang deed Grant onderzoek naar duistere figuren, cultleiders en seriemoordenaars. Wat dreef hen? Wat maakte hen zo kwaadaardig? En wat is er precies gebeurd met Mr. Reed dat hij een doodenge, sadistische man is geworden? “Weet je wat grappig is? Hoe ouder ik word, hoe meer onderzoek ik doe voor een rol. Het kost mij echt heel veel werk om een personage als deze te spelen. Maar datzelfde proces heb ik toegepast bij al die romcom-types. Op een bepaalde manier waren die ook karakterrollen, want persoonlijk lijk ik in de verste verte niet op die gast uit Notting Hill of Four Weddings of Love Actually.”

Trauma

Mr. Reed is overduidelijk zwaar getraumatiseerd, zo legt de acteur uit. Iets in zijn verleden heeft hem gemaakt tot een psychopaat met een obsessie met én afkeer van het geloof, die zijn slachtoffers graag onderwijst over hun eigen religie. “Hij heeft best wat interessante punten over het geloof. Wat ik echt verfrissend vond in deze film, is het seminar dat ik geef aan die twee meisjes over de pijlers en basisprincipes van het christendom. Een redder geboren uit een maagd, gedoopt in een rivier, die wonderen verricht, uit de dood opstaat en naar de hemel stijgt. Dat zien we als typisch christelijk. Maar al die elementen komen voor in honderden religies van vóór Christus. Dat vond ik fascinerend.”

Niet meer gelovig

De acteur groeide zelf op in een katholiek, Godvrezend gezin. De zondagse kerkdienst was dan ook een vast onderdeel van zijn jeugd. “Mijn broer en ik háátten het. Toen we tieners werden, zeiden we: ‘dit is onzin’. En toen zei mijn vader, die zijn hele leven naar de kerk was gegaan: ‘weet je, jullie hebben gelijk.’ Dus ook hij stopte ermee. En toen werden we allemaal toegewijde atheïsten.” Hoewel de acteur zichzelf nog steeds niet als een gelovig man zou omschrijven, bezoekt hij soms toch een kerk, zo bekent hij. “Ik heb een prachtig huis in Frankrijk en soms ga ik - op slechte dagen - naar dat kleine, lokale katholieke kerkje en dan denk ik, misschien helpt deze heilige me wel. De lokale heilige is Sint Laurentius, die werd geroosterd boven een vuur.  Hij werd de patroonheilige van komieken omdat zijn laatste woorden waren: ‘Ik ben nog niet helemaal gaar, draai me om.’"De acteur lacht. “Ja, ik heb wel een zwak voor Laurentius.”

Leven na de dood

Maar ondanks zijn bezoekjes aan de kerk wil hij zichzelf niet gelovig noemen. “Ik heb dit gesprek telkens met mijn stokoude vader, die 96 is. Hij vraagt dan:  ik sta op het punt om dood te gaan en ik weet niet wat er hierna gebeurt. Wat denk jij?’ En dat is moeilijk. Want ik weet het niet. Dus dan vertel ik hem: ‘Pa, ik denk dat je voortleeft, via mij en mijn broer, onze kinderen en hun kinderen.’ Hij lijkt daar troost in te vinden. En hij vraagt: ‘wat denk je over Jezus en al dat gedoe?’ Ik zei: ik denk het niet. Ik denk niet dat er een parelpoort is, of een Sint Pieter... Het klinkt voor mij een beetje als een nachtmerrie. Om daarboven op de wolken te zijn, je oude vijanden te ontmoeten met vleugels op hun rug. De hel klinkt eigenlijk veel leuker. Als ik die schilderijen van Jeroen Bosch zie… Die zijn lekker pervers.”

'Religie is als vuur'

Na een kleine 2 uur aan bloederige bijbelstudie stuurt de religieuze horrorfilm de kijker naar huis met flink wat stof om over na te denken. Biedt religie ons troost en hoop in slechte dagen? Of is het vooral een manier om macht uit te oefenen door in te spelen op onze grootste angst: de dood? “Ik denk dat we door de geschiedenis heen religie kunnen zien als vuur. Het kan een grote troost zijn, maar het kan ook je ergste vijand zijn. Het heeft meer kwaad en oorlog veroorzaakt dan het goed heeft gedaan, zou ik zeggen.”

Heretic draait nu in de bioscoop

Wat anderen nu lezen