Gesprek met Pedro Pascal neemt dramatische wending, laat Emma Stone in shock achter: ‘Waarom zou je dit doen!?'

Vragen stellen is een vak. Dat blijkt deze editie van Cannes maar weer eens pijnlijk duidelijk. Eerder deze week was ik al teleurgesteld toen de masterclass van Robert De Niro zonder pardon werd gekaapt door een prestigieuze documentairemaker met praatdrang. Maar vandaag ging het pas écht mis: een Australische journaliste wist een perfect lopende persconferentie met Pedro Pascal en Emma Stone volledig te laten ontsporen.

Nu ben ik zelf ook niet heilig. Ik ben in het verleden heus weleens de mist ingegaan met mijn vragen. Zo ontstak Oppenheimer-regisseur Christopher Nolan in woede toen ik hem vroeg naar de Barbie-film die op dezelfde dag in première ging. Barbenheimer — leuk bedoeld, slecht gevallen. Sindsdien schaaf ik dagenlang aan mijn vragen. Wat wil ik precies weten? Welke woorden kies ik? Hoe blijf ik kritisch, zonder iemand te laten weglopen tijdens een gesprek?

Maar als ik hier in Cannes om me heen luister, weet ik soms niet wat ik hoor. De vragen zijn zo wereldvreemd, zo ondoordacht, dat je je serieus afvraagt of mensen helemaal achterlijk zijn geworden. En wat er vandaag bij de persconferentie van Eddington gebeurde, tart werkelijk elke grens.

Eddington

Eddington draait om een sheriff in een slaperig Amerikaans dorp tijdens de coronacrisis, die zichzelf verliest in complottheorieën en het opneemt tegen de burgemeester. Een film met een sterrencast om u tegen te zeggen: Joaquin Phoenix, Austin Butler, Pedro Pascal en Emma Stone. Geen wonder dat de zaal voor de persconferentie tot de nok toe gevuld was. Hét moment om goede, scherpe vragen te stellen.

Maar één journaliste wist het hele gesprek in een paar seconden om zeep te helpen. Ze zat vlak voor me en kreeg het woord.
Haar openingszin: “Pedro, je ging dood in The Last of Us en iedereen was er kapot van.”

De zaal ontplofte. Letterlijk.
“Spoiler!” werd er geschreeuwd. Stoelen schoven, mensen keken woedend om zich heen. Iemand voor me schudde zijn hoofd alsof hij niet kon geloven wat hij net gehoord had.

Op het podium was Emma Stone zichtbaar geschokt.
“Dat wist ik oprecht niet!” riep ze uit.

Heel de film verpest

En alsof dat nog niet genoeg was, ging de journaliste vrolijk verder. Ze dropte doodleuk een spoiler over Eddington — een film die op dat moment op een handjevol journalisten na nog niemand ter wereld had gezien. Ik zal hier niet zeggen wát ze precies vertelde - want de hele film is dan voor je verpest. Je kan je voorstellen hoe iedereen in de zaal reageerde.
Weer geroep. Meer onbegrip.
Een collega naast me riep uit: “Wat dóe je!?”

Nu moet je ook bedenken dat deze persconferenties op social media en YouTube belanden. Een dikke vette spoiler als deze is dus fataal voor een film. Nu heeft het even geduurd voordat de organisatie wist wat ze ermee aanmoesten, maar ik kan je verklappen: deze vraag is er netjes uitgeknipt.

De journaliste keek even om zich heen en reageerde vervolgens rustig:
“Oh, laten we het daar dan maar niet over hebben.”

Volgend jaar mag wat mij betreft elke journalist bij binnenkomst één simpele vraag beantwoorden
"Ben je achterlijk?"