Expeditie Robinson: ‘Dit is de allergrootste anticlimax van het seizoen’

Veronica Superguide’s online eindredacteur Robin Heerkens is vólledig verslaafd aan tv. Met deze wekelijkse terugblikcolumn hoopt hij die obsessie van zich af te schrijven. Hij dompelt zich elke week onder in Expeditie Robinson.

Niets missen? Check hier onze Expeditie Robinson-overzichtspagina met het laatste nieuws én meer.

Door Robin Heerkens
Expeditie Robinson
© RTL

Als ik vorige week mijn droomfinale in elkaar zou mogen zetten, vlogen Niek, Dzifa en April rechtstreeks naar de eindstrijd. En wie overleefden deze week de halve finale niet? Juist, exact die drie. Dit is voor mij de allergrootste anticlimax van het seizoen. En de één na grootste anticlimax zat óók in deze aflevering. Diepe zucht.

Dzifa en de pijlsnelle puzzel

Ik riep het vorige week al, toen nog vol goede moed: hopelijk krijgt Dzifa – toch wel één van mijn grote favorieten dit seizoen – een fysiek duel voorgeschoteld. Dat zou ze toch makkelijk moeten kunnen winnen van Harry, de senior van het seizoen. Nou, het werd een puzzel. Gelukkig won Dzifa ook dit duel, maar de manier waarop? Die liet nogal te wensen over. Wij kijkers zagen helemaal niet hóe ze deze op het oog ingewikkelde puzzel won.

Makers begaan misser

Wat mij betreft kan dit zo op het lange lijstje missers van dit seizoen. De makers lieten hier en daar flinke steken vallen en ook hier begingen ze weer een blunder. Het begon op zich prima: de puzzel werd even kort uitgelegd. De toren moet naar de andere kant, je mag maar één blokje per keer verschuiven en er mag nooit een groter dakje op een kleiner dakje komen. Oké. Vervolgens zien we Dzifa en Harry helemaal geconcentreerd die puzzel maken met tussendoor wat commentaar van de twee. Prima. Daarna – en daar zit bij mij het pijnpunt – komen we opeens bij de andere vijf kandidaten die zien dat er nog een zesde plekje is voor de halve finale-strijd. Ha, er was dus een Afvallerseiland! En wie komt daar aanlopen? Is het Dzifa? We schakelen snel terug naar het duel en... floep! Dzifa wint ‘opeens’ héél snel de puzzel. Het lijkt wel of de montagekamer er geen zin meer in had. Laat tenminste zien hoe Dzifa zelf tot de oplossing kwam, laat ons zien hoe de puzzel gemaakt moet worden. Laat íets zien, in hemelsnaam. We bleven achter met een soort loos duel zonder middenstuk: niemand weet hoe de twee kandidaten nu eigenlijk de allerbelangrijkste opdracht van hun expeditie beleefden. Eigenlijk kan die hele puzzel me nu ook gestolen worden: als je me niet laat zien hoe je ‘m zou moeten oplossen, wat is dan het nut van zo’n opdracht voor kijkers thuis? Op deze manier neem je je publiek niet echt serieus. 

Het is alsof je een puzzel met duizend stukjes onder je neus krijgt geduwd en niemand vertelt je dat er een paar stukjes missen. Oh ja: het kan ook nog zijn dat er ook stukjes van een andere puzzel doorheen zitten, maar dat moet je maar even zelf uitzoeken.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Expeditie Robinson kandidaten
© RTL

Wonder Women

Waar de makers dan weer niets aan konden doen: mijn drie faves haalden het dus nét niet. De grote finale lag aan hun voeten, maar Dennis, Ferry en London bleken sterker. Ik begon Niek de afgelopen tijd steeds leuker te vinden. Zeker na dat emotionele moment met zijn vader. Eerlijk, niet te beroerd om zijn emoties te tonen, grappig, lief voor zijn mede-kandidaten, zonder al te veel nare Thijs-trekjes en ook fysiek ‘Robinson-waardig’: Niek hoorde gewoon in die finale. Eigenlijk kan ik al deze eigenschappen ook moeiteloos op Dzifa en April plakken. Deze Wonder Women wisten een paar keer heel knap terug te vechten, ook al lagen ze op een dikke achterstand. Doorzettingsvermogen om jaloers op te zijn. Met name Dzifa had ook nog eens dat extra ‘randje’. Zo gaf ze tijdens haar Expeditie in tranen toe dat ze in oude patronen terugviel, te veel op andere mensen leunde, te veel meeging in plannetjes van anderen en nu eindelijk voor zichzelf koos. Met de terugkomst vanuit Afvallerseiland als ultieme comeback.

‘Mannenfinale’

Maar nee, we krijgen nu een ‘mannenfinale’. Iets dat Ferry tot vervelens toe herhaalde. De meerwaarde van die uitspraak is me nog steeds niet duidelijk. Het is niet dat ik het deze mannen níet gun, maar het is zo... 'veilig' en verwacht. Deze heren zijn stuk voor stuk berensterk - fysiek én zeker ook mentaal. Ze zijn ook niet uitgesproken gemeen of overdreven aardig geweest tijdens hun Expeditie. Er zit minder een extra laag bij die Dzifa wél bracht door haar underdog-positie, het winnen van über-Robinson Vincent en de bijzondere persoonlijke groei die ze doormaakte.

Nu is deze finale een stuk minder interessant voor mij. Want laten we eerlijk zijn: de winnaar staat ook al zo goed als vast. Met alle respect voor London en Dennis, maar ik zie ze niet winnen van een olympisch zwemkampioen die ook nog eens beter kan puzzelen. Het is nu vooral een kwestie van kijken of Aquaman Ferry geen steken laat vallen en dan is-ie - ondanks dat ik niet zijn grootste fan ben en een gebrek aan Dzifa - natuurlijk gewóón de terechte winnaar van Expeditie Robinson 2022.