'Snoepreisje' Marco Borsato (59) valt verkeerd: 'Geen enkele kritische vraag gesteld'

“Ik heb me de afgelopen jaren zó vaak afgevraagd hoe Marco Borsato ‘s ochtends opstond en naar de Albert Heijn ging. Ik heb zo vaak aan jou gedacht, lieverd”, opent chef-kok Sergio Herman het gesprek. Terwijl hij een plakje afsnijdt dat zo dun is dat je het zelfmedelijden van Marco erdoorheen kunt zien, horen we hoe zwaar de afgelopen jaren voor de zanger waren geweest. Vijf jaar nadat de destijds 15-jarige dochter van de voorzitter van zijn fanclub hem ervan beschuldigde haar op intieme plekken te hebben betast, kiest de zanger voor de makkelijkste weg: zijn eerste media-optreden is een snoepreisje door het Italiaanse Firenze, een gesprek met vriend Sergio dat in februari 2026 is opgenomen. Waar voor én achteraf de hele Borsato-achterban nog z’n zegje over heeft kunnen doen.

Zes jaar kon hij niet bij zijn eigen mooie ik

Aan de keukentafel zit de door het volk gecancelde Marco. “Houden en haten liggen dicht bij elkaar, daar heb ik geen invloed op. Ik leefde van dag tot dag, ik had geen plan meer. Ik kon niet meer bij mijn eigen mooie ik”, sipt de zanger. En hoewel Nederland al maanden, zo niet jaren smacht naar zijn versie van het verhaal, wil hij inhoudelijk niet veel over de zaak kwijt. “Er is al zoveel over gezegd. Ik heb tegen alle interviewverzoeken de afgelopen zes jaar nee gezegd, maar hier wilde ik wel naartoe. Als je met iemand dan even naar buiten gaat, dan met jou.” 

Marco Borsato is verliefd op het leven

Dat de zanger sinds de aangifte in december 2021 nauwelijks de deur uit is geweest, blijkt de rode draad van de uitzending. Het slepende proces had een gigantische impact op zijn fysieke en mentale gestel. De kijker móét weten hoe hij uit een diep, geïsoleerd dal is geklommen en strooit met metaforen alsof het Parmazaanse kaas is. “In de flipperkast van het leven heb ik alle kanten geraakt.” Maar daar blijft het niet bij: “Voor iemand die verliefd is op het leven, is dat moeilijk om te zeggen.” Om de reeks dooddoeners af te sluiten met: “Ik voel weer dat ik het randje van de postzegel te pakken heb. Ik hoor de vogels weer fluiten als de zon langzaam opkomt.” Ik mis alleen nog iets met zelf de slingers in het leven ophangen.

Praat, óf treed in de luwte

Voor een gevallen artiest die duidelijk bezig is zijn imago te herstellen, geeft Marco maar weinig tekst en uitleg. De zanger is bezig met een comeback richting het Nederlandse publiek. Dolblij is hij immers dat de vrouw in de supermarkt weer vraagt of er nieuwe muziek komt. Alles zou volgens hem al gezegd zijn in de rechtszaal, maar je kan als bekendste artiest van Nederland niet weer opduiken op televisie en dan met geen woord reppen over de reden dat je voor de rechter bent gesleept. Als je niet meer wil praten over wat er is gebeurd, moet je in de luwte treden. Maar dat is duidelijk niet wat hij wil. De zanger weet nog niet hoe het verder moet met zijn vak, maar de AFAS Dome heeft al wel gebeld voor een reeks nieuwe concerten. Het is wel duidelijk dat hij hier oren naar heeft.

Het artikel loopt door onder de afbeelding