De familie Jelies in een nieuw seizoen Een Huis Vol

Veronica Superguide logo
Veronica Superguide logo
De familie Jelies in een nieuw seizoen Een Huis Vol
RealityTVEen Huis Vol

Een huis vol Jelies: Op bezoek bij de 11-koppige familie

|
|

Laatste update:

Deze week start het veertiende seizoen van KRO-NCRV’s Een Huis Vol, en uiteraard is ook de familie Jelies uit Tollebeek weer van de partij. Reden om eens zonder camera’s te gaan kijken in de gezellige chaos. “Ze spijkerden me aan het dak!”  

Tekst: Thea Tijssen

Woensdagmiddag 15.30 uur. In de voortuin van de familie Jelies uit Tollebeek staan acht kliko’s op een rijtje. Hier moet een groot gezin wonen. Vader Johan Jelies (45) opent enthousiast de deur en vertelt dat zijn vrouw Janneke (39) onderweg is. De twee zijn de ouders van negen kinderen: Jennie (16), Aida (14), Jantine (13), Albertine (11), Harrie (9), Carolien (7), Janna (5), Williene (3) en Johni (net 1). Vijf van hen zijn aan het spelen in de speelkamer, Janna heeft een vriendinnetje op bezoek en Johni zit op haar kinderstoel aan tafel. Johan zet thee voor zijn bezoek, koffie voor zichzelf en na een paar minuten schuift ook Janneke aan.

Non-stop gehuild

Janneke vertelt aan de grote – geplastificeerde – eettafel in de woonkeuken dat ze vroeger nooit had gedacht dat ze überhaupt kinderen zou krijgen. “Ik was zo’n meid die in bomen klom en voetbalde. Dus áls ik ze al zou krijgen, zou ik naar mijn idee een jongensmoeder worden. Maar ik ontmoette Johan en tijdens ons tweede gesprek hadden we het al over kinderen. We spraken uit dat een groot gezin heel mooi zou zijn.” Janneke heeft wél getwijfeld of ze - toen moeder van zes - er nóg meer wilde. Janneke: “Na de geboorte van Carolien, onze zesde, dacht ik inderdaad dat ik ermee zou stoppen. Die zwangerschap was pittig omdat er zorgen waren of ze gezond ter wereld zou komen. Dát ging gelukkig goed.” Carolien: “Ik huilde megaveel.” 

Janneke: “Negen maanden non-stop huilde ze. Dat gun ik niemand. Hoe we daarmee om gingen? Nou…” Carolien: “Ze hebben me aan het dak gespijkerd!” Janneke, lachend: “Niet letterlijk! We hadden een schroef in het plafond en daar hing de maxicosi aan. We waren op een gegeven moment zo moe en op deze manier hoefden we alleen maar aan dat touwtje te trekken om haar heen en weer te wiegen. Ideaal. In die periode dacht ik: nooit weer een baby. Maar daarna raakte ik toch weer zwanger en achteraf denk ik dat het zo moest zijn. Hierdoor zagen we: het kan ook anders. Carolien is de enige die zo gehuild heeft.” 

Of het gezin Jelies nu compleet is, kan Janneke niet met zekerheid zeggen: “Johan vindt van wel, ik zou best nog een tiende willen. Zwanger zijn vind ik prachtig en baby’s blijven zo leuk. Maar ik kan alleen de Heer danken dat het zo goed is gegaan en we zo’n mooi gezin hebben.” 

Anderhalf brood per dag

De wasmachine staat non-stop aan bij de Jelies. “Ja, ook op zondag”, geeft Janneke toe. Ook al houdt ze die dag liefst vrij voor leuke dingen of relaxen, ze ontkomt er meestal niet aan dan ook een paar wasjes te draaien. Johan doet elke zaterdag de boodschappen. “Dat is echt zijn ding”, aldus Janneke.

Wat er zoal doorheen gaat bij de Jelies? Janneke: “Sowieso anderhalf brood per dag en twaalf pakken melk per week.” Johan: “De melk is vaak op donderdag al op. Dan sta ik soms al naar een bijna lege koelkast te kijken. Met aardappelen hebben we geluk; die worden in de buurt verbouwd en zijn goedkoop. Maar we eten ook geregeld pasta of sla. En met dat warme weer, als we totaal geen zin hebben om te koken, eten we piccolini’s; van die mini-pizza’s. Dan scheuren we al die dozen open en gaat er een hele lading piccolini’s de oven in. Soep met brood is op zulke dagen ook favoriet. Eten is wel een ding: die lust dit niet, de ander lust dat niet… Soms maken we iets extra’s, maar negen van de tien keer zeggen we: ‘Pak maar brood.’” 

Alles voor de helft

De vraag hoe je een gezin van negen kinderen kunt onderhouden op maar één zzp-salaris, dringt zich snel op. Janneke: “We krijgen heel veel, hoor. Net kwam er weer een vriendin met een tasje met kleren voor Carolien. Nou, dat is heel welkom!” Johan: “De een koopt een auto van dertig- tot veertigduizend euro. Wij kopen een busje van tweeduizend euro. Dus die andere achttienduizend euro kunnen we ergens anders aan besteden. Als je dat verspreidt over de jaren, houd je toch genoeg over om je gezin te onderhouden.”

Janneke: “En ik ben geen shopper, dat scheelt. Toevallig ben ik vandaag met Albertine kleren gaan kopen, omdat ze veel van haar zussen draagt. Zij mocht ook even iets nieuws; nu is alles voor de helft en ik had nog cadeaubonnen van Johni’s kraamfeest.” 

Waarom besloten ze eigenlijk mee te doen aan Een Huis Vol? Janneke: “Puur voor onszelf. Zodat we een document hebben voor later. En omdat de kinderen het erg leuk vinden. Ook deze keer hebben we het eerst bij hen gecheckt. Willen zij het niet, dan stoppen we.” Johan: “Of ze kunnen buiten beeld hè, als er eentje niet meer wil.”

Voor buitenstaanders lijkt het een forse inbreuk op je privacy, zo’n tv-programma. Je hebt op opnamedagen toch continu een cameraploeg over de vloer. De Jelies ervaren dit totaal niet zo. Janneke: “Er zijn drie mensen extra in huis: een cameraman of -vrouw, een geluidsman of -vrouw en een regisseur. Het zijn niet altijd dezelfde, maar over het algemeen zijn ze lief, vrolijk en voelen ze direct ‘eigen’. Ze lopen stuk voor stuk met de kinderen weg. Zo leuk.” 

‘Hé Johan!’

Jennie beaamt dat ze het nog steeds erg leuk vindt en regelmatig wordt herkend. “Als ik met vriendinnen ga shoppen, bijvoorbeeld in Emmeloord, dan zeggen zij steeds: ‘Iedereen kijkt naar jou!’ en: ‘Iedereen zit je aan te staren.’ Dat valt mij dan totaal niet op, maar ik vind het wel grappig. Als bijbaantje bezorg ik voor een snackbar en als ik dan ergens aankom, zeggen ze vaak: ‘Hey Jennie Jelies, van Een huis Vol. Ik ken jou!’” 

Voor Janneke is het herkend worden iets wat nooit went. “Laatst was ik met Aida naar een wedstrijd van de Oranje Leeuwinnen in Enschede. Na de wedstrijd wilden er allemaal mensen met ons op de foto. Dan voel ik me ongemakkelijk. Tegelijkertijd hoor je ook mensen aan anderen vragen wie ik dan eigenlijk ben. Ja, als je het programma niet kijkt, weet je dat niet. Het gekke is: dat vond ik dus óók ongemakkelijk. Johan vindt al die aandacht overigens heerlijk…”

Johan: “Zeker! Hartstikke leuk toch, een praatje maken met die mensen. Als zzp’er werk ik momenteel voor een woningbouwvereniging. We zijn bezig met de renovatie van woningen. Laatst kwam ik een kamer binnen, nadat ik netjes had geklopt, waar mensen nog in bed lagen. Die vrouwen springen uit bed en roepen: “Johan! Johan Jelies van Een huis vol!’ Ik heb me kapot gelachen. Soms staan mensen me in de deuropening op te wachten: ‘Zo leuk Johan, ik wist al dat je zou komen!’ Dat is toch geweldig?”

Het nieuwe seizoen van Een Huis Vol is vanaf 26 juli te zien op NPO 1. Tot en met 9 augustus zie je elke werkdag om 19:00 uur de belevenissen van de families Jelies, Buddenbruck, Cudogham én de nieuwe familie Zeldenrust.

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!

Luister ook onze podcast Bankplakkers, met kijktips en het laatste nieuws! Te luisteren via SpotifyApple Podcasts en andere populaire podcast apps.

Lees verder