Derk Bolt en Jetske van den Elsen in Spoorloos

Veronica Superguide logo
Veronica Superguide logo
Derk Bolt en Jetske van den Elsen in Spoorloos
TVBN'ers

Derk Bolt: “Ik wil Spoorloos best tot aan mijn dood doen”

|
|

Laatste update:

Spoorloos is een van de langstlopende programma’s op de Nederlandse televisie en Derk Bolt (67) is al bijna net zo lang het vertrouwde gezicht. Maar wie is die man nou nog meer?

Tekst: Hanneke Mijnster

Met een zwaai van zijn grote handen langs de stapeltjes op zijn eettafel, gebaart de lange zestiger vooral niet op de rommel te letten. Hij was een dikke week ziek van de griep, en dus is er nu tijdnood: de nieuwe aflevering van Spoorloos moet nog gemonteerd worden. Over twee dagen stapt hij weer in het vliegtuig, naar Bulgarije dit keer. “Ik ben nooit langer dan een week thuis. Al zestien jaar niet. Of ik vlieg voor Spoorloos, of ik ben in mijn huisje in Barcelona, of ik ga een paar dagen op reis met mijn kinderen of vrienden. En ondertussen dumpen mijn kinderen hier allerlei spul omdat ze zelf wat kleiner wonen en ben ik nooit lang genoeg thuis om het hier gezellig te maken. Dus ja, vandaar dit mannenhuis.” 

Geen behoefte aan een vrouwenhand?

“Sinds mijn scheiding zestien jaar geleden is er ook niet samengewoond of noemenswaardig verkeerd. Ja, af en toe heb ik wel kennis aan een aardige dame, om het maar zo te zeggen, maar het liefst blijf ik een solist.”

Hoezo?

“Ik ben graag op pad, altijd. Dat is mijn hobby, dat is wat ik het liefst doe tot ik erbij neerval. Reizen, ontdekken, zien, mensen ontmoeten. Dat wil ik. Niet al te hoogdravend hoor. Geen doelen en dromen, gewoon lekker leven. Ik ben nogal een einzelgänger. Na mijn scheiding zestien jaar geleden ben ik niet meer te porren voor een vaste relatie. Het gedoe, de tegengestelde belangen, niks ervan. En bovendien zien de meeste dames niet zoveel heil meer in zo’n oudere man als ik. Groot gelijk hoor, dus dan maar niet. De seks vind ik wel gezellig, maar het corset dat bij een vaste verbinding gaat knellen heb ik liever niet. Ik houd van rust en positiviteit en dat gaat toch het beste door gewoon lekker alleen te wonen.”

“Ik ben een enorme liefhebber van slapen”, gaat Bolt verder. De man vertelt vrolijk, en met een lichte zelfspot. Is het valse bescheidenheid of onschuldige zelfkennis? “In bed liggen vind ik toch wel het fijnst wat er is. Het kan lang niet altijd, maar het liefst kom ik er om een uur of elf ‘s ochtends pas uit. Dan doe ik een paar oefeningen, geen mindfulness of hardlopen ofzo, daar ben ik jaren geleden al mee gestopt. Gewoon wat oefeningen of de stramheid een beetje los te gooien. Want ja, dat merk ik wel aan op mijn 67e nog steeds werken: de jetlags worden taaier en het bijkomen duurt langer. Verder houd ik mezelf vooral in shape door niet als een bezetene te eten en zuipen te voorkomen. Ik geef toe, een beetje ijdel ben ik natuurlijk wel.” 

Een van de voorgestelde zoektermen op Google is ‘Derk Bolt pruik’. 

“Meen je dat nou ja? Zagen ze het denk je? Goed, ja, ik heb een nare bloedziekte, onder controle maar wel chronisch, en in de tijd dat ik daarvoor behandeld werd, werd mijn haar heel vlassig. Vond ik geen gezicht. Ik verfde het al jaren, maar aan dat dunne kon ik niks doen, dus koos ik voor een pruik. Geen idee dat mensen dat doorhadden. Nou ja. Toen corona kwam en de kappers dicht waren, kon ik het niet meer verven en sindsdien ben ik grijs. Collega’s, vrienden en mijn kinderen zeiden allemaal dat ik het zo moet laten, dus dat doe ik nu. Maar eerlijk gezegd moet ik nog steeds wennen als ik die grijze kop zie op beeld.”

Je bent inmiddels 67, dus je mag met pensioen. Is het na 27 jaar niet mooi geweest?

“Nee, Spoorloos verveelt niet. Ik kan heel goed overal zijn en uit een koffer leven. Het is toch prachtig hoe we na flink puzzelen en het uittekenen van een stamboom, nog altijd mensen kunnen verrassen en families kunnen herenigen. Dankzij nieuwe technieken zoals het vergelijken van DNA, kunnen we nu ook meer resultaat behalen dan vroeger. We kunnen cold cases alsnog oplossen en ook nieuwe verhalen dienen zich aan zolang mensen de grens over trekken natuurlijk.”

Je hebt ook andere programma’s gemaakt, zoals Met Het Oog Op Morgen en Brandpunt. Waarom blijft juist Spoorloos zo plakken?

“Ik had niet veel met Spoorloos toen het op mijn pad kwam. Ik werkte bij de KRO en ze zochten iemand voor de reportages, dus ik vond het wel prima. Omdat reizen mijn grootste hobby is, stelde ik voor dat we die zoektochten zouden filmen. Ik bedoel: we zijn er toch? Mooie televisie om naar te kijken, maar zeker ook ingegeven door eigen belang. Al sinds ik als puber ontdekte dat er een buitenland bestaat, wil ik erheen. Reizen maakt mijn leven zo veel leuker. Ik heb altijd al behoorlijk wat onrust in mijn lijf en blijf nooit langer dan een paar weken op dezelfde plek. In die dikke twintig jaar dat ik Spoorloos maak, altijd met mijn vaste cameraman Eugenio, ben ik wel een stuk praktischer geworden. We blijven altijd twaalf dagen op één plek en als we het verhaal binnen die tijd niet rond krijgen, dan hebben we pech. Vroeger wilde ik dan nog wel eens naar de redactie bellen en vragen om een open ticket, maar inmiddels weten we beter.”

Toch is het maken van die reportages niet zonder risico. In 2017 werd je samen met je cameraman zeven dagen ontvoerd in Colombia

“Ja, dat is achteraf een mooier verhaal dan toen ik erin zat. Natuurlijk vond ik het akelig om door die jungle te lopen, maar nu heb ik er niks meer van. Ik heb er een boek over geschreven en nu is het wel klaar. Ik heb geen behoefte aan zwaarmoedig gedoe, ik kijk liever naar de zon.” In 2018 vertelde Derk dat hij een tijdje getwijfeld heeft of hij met Spoorloos doorging, maar uiteindelijk koos hij er toch weer vol voor.

Hoe combineer je die spanning en uithuizigheid met het vaderschap?

“Ik ben een betere vader dan ik verwacht had. Vroeger wilde ik wel eens zo’n goede vader zijn zoals in de film. Een man die met je hutten bouwt en bij wie je kunt uithuilen. Een man die er altijd is. Maar zo was mijn leven niet. Ik was ook niet zo’n vader die elke dag op het schoolplein stond. Zeker toen mijn kinderen nog klein waren, was ik veel van huis. En daarbij zie ik zoals gezegd altijd graag de zon schijnen, dus ik praat het liefst zo snel mogelijk om naar iets vrolijks. Ik had ook nooit gedacht dat ik zoveel plezier aan kinderen zou beleven, ja dat klinkt misschien gek, ik kreeg ze gewoon een beetje automatisch. Zoals dat gaat in een relatie. Maar vanaf hun geboorte ben ik gek op ze. En nu zijn het leuke volwassen mensen geworden. We passen bijzonder goed in elkaars leven. Heel anders dan ik in dat van mijn ouders op die leeftijd. Mijn kinderen zijn nu 25 en 27 en we zien elkaar gelukkig vaak. We gaan een paar keer per jaar met z’n drieën op vakantie. Er is geen sleur, ook al doen we de saaiste dingen samen, zoals eten en een beetje kletsen. ‘We zouden eigenlijk een boot moeten hebben!’ zeggen ze soms, maar ik weet precies wie er dan voor het onderhoud opdraait… Dus dat stellen we nog maar even uit.” 

En in de toekomst?

“Waarom zou ik overstappen naar een ander programma? Of een nieuwe uitdaging zoeken? Wat ik nu doe vind ik heerlijk. Spoorloos zou ik tot m’n dood kunnen doen – zeg ik met een knipoog. Maar ik ben uiteraard niet de enige die daar iets over te vertellen heeft. Volgend jaar maak ik de dertig jaar vol. Ook al een mooie mijlpaal.”

Het nieuwe seizoen Spoorloos is vanaf maandag 19 september te zien op NPO1, vanaf 21:20 uur.

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!

Luister ook onze podcast Bankplakkers, met kijktips en het laatste nieuws! Te luisteren via SpotifyApple Podcasts en andere populaire podcast apps.

Lees verder