Danny Ghosen duikt in Videoland-docu in de storm van het asieldebat: 'Mensen zijn echt boos'

In een tijd van over straat rollebollende politici, gewelddadige demonstraties tegen de komst van asielzoekerscentra en oververhitte, soms polariserende discussies, is er volgens documentairemaker Danny Ghosen één thema dat onderbelicht blijft in het asieldebat. “En dat is dat het om mensen gaat”, zegt hij. “Als je in een land leeft waar je onderdrukt wordt of waar corruptie heerst, dan ga je op zoek naar een beter leven. Dat lijkt me begrijpelijk.” Dat menselijke perspectief is te zien in Danny en de Asielzoekers. Ghosen (47) toont daarin de verschillende gezichten van het asieldebat. Van de Syrische vader, die eindelijk zijn vrouw en kinderen weer in de armen kan sluiten en een ongewisse toekomst tegemoet gaat, van boze of bezorgde Nederlanders, van mensen die illegaal in Nederland verblijven en ook van vrijwilligers die hen met hart en ziel ondersteunen.

De groeiende woede en normalisering van extreme ideeën

“Ik bevond me in the middle of the storm”, puft Ghosen, vlak nadat hij belaagd werd tijdens de gewelddadige demonstratie in Den Haag, eind september. “Het was heel heftig. Dit onderwerp maakt mensen tegenwoordig echt boos.” En ergens begrijpt Ghosen dat ook wel. “Natuurlijk snap je dat mensen balen dat er te weinig huizen zijn, dat mensen moeite hebben om rond te komen en dat alles steeds weer duurder wordt. Maar is dat echt de schuld van asielzoekers? Moeten ze hun woede niet richten op de politici, die te weinig hebben gedaan om meer huizen te bouwen? Als je die vraag stelt, hebben ze daar niet echt een antwoord op.” Met als gevolg dat Ghosen het sentiment steeds heftiger, steeds harder zag worden - al dan niet aangemoedigd door politici. “Waar ik mij echt zorgen om maak, is dat steeds meer dingen normaal zijn geworden, zoals het uitspreken van extreemrechtse omvolkingstheo-rieën”, meent hij. “Asielzoekers worden meteen allemaal neergezet als verkrachter, crimineel of - wat je in Amerika hoort - een Illegal alien, wat ik een verschrikkelijke term vind. Want het zijn en blijven mensen; mensen die op zoek zijn naar een toekomst. Die moet je niet over één kam scheren.”

'Veiligelanders' en gevluchte Syriërs

Ghosen spreekt in zijn documentaire ook met ‘veiligelanders’, zoals asielzoekers uit Marokko, Tunesië of Algerije. “Ik wilde dat ook laten zien, zonder oordeel. Vaak zijn het jongeren die in eigen land geen pers-pectief zien en naar Europa komen om een nieuw leven op te bouwen. Als zij via Instagram of TikTok zien wat voor mooie dingen wij hier hebben, denken ze: ik grijp ook mijn kans. Zij doen alles om te overleven. Sommige Syrische vluchtelingen zijn intussen terug-gekeerd naar Syrië, maar hebben daar toch spijt van.”

Danny Ghosen over zijn eigen verleden

Of Ghosen, die op vijftienjarige leeftijd met zijn ouders en zusjes naar Nederland kwam vanwege de burgeroorlog in Libanon, wel eens met de gedachte heeft gespeeld om terug te keren naar zijn geboorteland? “Ik vind dat een heel pijnlijke vraag. Want daarmee zeg je eigenlijk dat ik niet in Nederland hoor. Na dertien, veertien jaar in Nederland ben ik één keer terug geweest naar Libanon - ik was 28 toen. Ik voelde mij een vreemdeling. Ik was zo verwesterd, zo gewend aan de Nederlandse samenleving, dat ik mij daar niet meer thuis voelde. Toen pas voelde ik wat het is om tussen wal en schip te vallen. Dat was een heel moeilijke, vervelende constatering. Ik zou een maand blijven, maar ben na anderhalve week teruggekeerd naar Nederland. De droom die ik had, was er niet meer. Het deed echt ontzettend veel pijn. Alsof je identiteit zoek is.” Vandaar dat Ghosen, die per 1 september weer terug op het oude nest is bij PowNed, zich richt tot politici om ‘gewoon even normaal te doen’. “Gebruik geen mensen als zondebok om je eigen tekortkomingen te camoufleren. En zaai geen angst in de samenleving, maar kom met goede ideeën en echte oplossingen.” Dan: “Ik hoop echt dat we in rustiger vaarwater terechtkomen. Niemand is gebaat bij politieke onrust.”

Ontsnappen aan de werkelijkheid

Zelf slaat hij de talkshows momenteel even over. “Als ik tv kijk, dan probeer ik vooral aan de realiteit te ontsnappen. Momenteel kijk ik de serie Severance. Ook moet ik af en toe klassiekers als Breaking Bad en South Park terugkijken. Dat vind ik echt fantastisch.”

De rafelrandjes van de samenleving opzoeken

Dan moet Ghosen het gesprek beëindigen. Hij is as we speak druk bezig met de laatste loodjes van Danny en de Asielzoekers. Waarom hij voor zijn werk toch altijd de rafelrandjes van de samenleving opzoekt? “Goede vraag”, verzucht hij. “Ik vind het als journalist leuk om dingen te maken die écht ergens over gaan. Wat ik nu maak, ligt heel dicht bij mezelf. Ik ben ook een oorlog ontvlucht, opgegroeid in armoede, hing rond op straat en haalde ook af en toe wat kattenkwaad uit. Ik zoek de onderwerpen dicht bij mezelf. Daar kan ik mij dan voor honderd procent voor geven. Dat gevoel heb ik nu ook. Dit moet echt goed worden!”

Danny en de Asielzoekers is vanaf 22 oktober te zien op Videoland.

Mis niets: luister elke zondag de podcast Expeditie Robinson 2025: De Nabeschouwing, je wekelijkse vangnet ná de uitzendingen!