Breaking Bad-ster Bob Odenkirk nam Saul Goodman-rol aan in zware tijd: 'Ik was blut, dus waarom niet?'

Bob Odenkirks carrière draaide maar om één ding: komedie. Maar na zijn rol als louche advocaat Saul Goodman in de donkere hitserie Breaking Bad en de spin-off Better Call Saul, waagde hij de sprong naar actie. In gesprek met Veronica Superguide vertelt de acteur openhartig over de uitdagingen van zijn nieuwste actiefilm Nobody 2 én blikt hij terug op Breaking Bad. “Het zou maar een kleine rol zijn.”

Door Merel van Baal
Bob Odenkirk als Saul Goodman in Better Call Saul
© Netflix

Odenkirk was 58 jaar toen hij voor Nobody in de huid kroop van Hutch Mansell, een ogenschijnlijk brave huisvader. Wanneer inbrekers zijn huis binnendringen, komt een duister verleden bovendrijven: Hutch blijkt ooit een dodelijk efficiënte moordenaar te zijn geweest. Het was een gok die zijn carrière had kunnen nekken, maar Nobody werd een doorslaand succes. En dus is Odenkirk - inmiddels 62 - terug in Nobody 2. Hutch is nog altijd verslaafd aan geweld, waardoor hij kostbare tijd met zijn gezin mist. Een familievakantie moet de boel lijmen, maar ook daar weet hij de problemen weer te vinden.

Je deed jarenlang komedie, maar de rol van Saul Goodman in Breaking Bad heeft alles veranderd. Waarom nam je die rol aan?

Dat was puur toeval. Vince Gilligan (bedenker van Breaking Bad, red.) belde me op om Saul te spelen, in eerste instantie als komische noot in het Breaking Bad-universum. Ik was blut, dus ach, waarom niet. Het zou maar een kleine rol zijn. Maar beetje bij beetje kreeg Saul meer diepgang en werd hij een authentiek mens. En toen kwam de spin-off Better Call Saul, wat ook een succes werd.”

Hoe leidde dat tot het idee om een actiefilm te maken?

Saul Goodman is al een soort actiepersonage: hij geeft nooit op, is slim en komt vaak in situaties waar hij zich uit moet redden. Het enige wat ontbrak waren de vechtscènes. En Better Call Saul werd wereldwijd bekeken. Dus ik vroeg mij af: hoe kan ik nog iets maken dat zoveel mensen kan bereiken? Actiefilms! Die draaien om emoties, spanning en het verhaal, en dat begrijp je ook zonder dialoog. Zo groeide het idee voor Nobody.

De tekst gaat verder onder de trailer van Nobody 2

De eerste Nobody-film noemde je je meest persoonlijke werk ooit.

Dat klopt. Ik heb twee keer een inbraak in mijn huis meegemaakt, wat me een hoop frustratie gaf waar ik geen plek voor had. In de film kon ik die gevoelens kwijt. Daarnaast: mijn vader heeft me niet veel nagelaten. Hij leerde me golfen… en snel boos worden. Geen goede eigenschap, maar wel eentje die ik heb meegekregen. Dat zit ook in Hutch.

Nobody 2 gaat ook veel over een vader-zoon relatie zoals jij die nu noemt. Hutch confronteert zijn eigen vader met zijn opvoeding en vindt het ook lastig om te zien hoeveel zijn eigen zoon op hem lijkt. Zit daar iets van jezelf in?

Zonder te veel te verklappen: in de film wordt gezegd dat elke generatie een beetje beter wordt. Dat ‘beetje’ is het sleutelwoord. Ik denk dat je wel een goed punt maakt - ikzelf voel dat namelijk ook zo. Ik hoop dat ik het beter heb gedaan dan mijn vader - en op sommige punten vind ik dat zelfs goed gelukt. Maar in andere, cruciale dingen helaas niet. Ik heb mijn hele leven geprobeerd níét mijn vader te zijn en maar deels succes gehad. Hoe ouder ik word, hoe meer ik denk dat het minder gelukt is dan ik hoopte. En ik hoop altijd dat mijn zoon een beter mens gaat worden dan ik ben. Maar misschien moet ik deze inzichten maar bewaren voor mijn therapeut.

Nobody 2 draait nu in de bioscoop

Mis niets: luister elke dag naar de podcast B&B Vol Liefde 2025: De Nabeschouwing, je dagelijkse vangnet ná de uitzendingen!