Bianca Krijgsman: ‘Geslaagde mensen vind ik saai, daarom speel ik altijd de sukkel’

Hoeveel Trui, de door de wol geverfde verpleegkundige die je speelt, zit er in jou?

“Ik ben best een Trui, ja. Zo iemand die veel op anderen let, of het allemaal wel goed gaat en zo, wat ouder dan de rest. Dat ben ik op de set, maar thuis ook. Ik heb echt zo’n inloophuis waar iedereen kan komen voor z’n hapje, z’n drankje en z’n verhaal. Zo is Trui ook. En daarnaast is zij als enige verpleegkundige, terwijl de rest verloskundige is. Dat plaatst haar in de bijrol en dat vind ik zelf ook heerlijk. De enige prettige positie zelfs. Ik ben graag een beetje beschouwend. Dat ik wel mee mag doen, maar niet alles op mij leunt. Iedere keer als ik het toneel op ga denk ik: ‘Het zal wel weer mislukken.’ En als het dan klaar is, weet ik weer: 'Oh ja, het viel toch wel mee.’ Ik vind het heerlijk om te spelen, vooral samen met Plien van Bennekom. Maar ik sterf duizend doden voordat ik op moet en ik zorg dat ik mijn teksten kan dromen, want ik vind het verschrikkelijk als de opname stilgelegd moet worden door mijn fout.”

Wat maakt het spelen toch leuk, als je zo onzeker blijft?

“Het wachten. Veel collega’s vinden dat vreselijk, maar ik vind het wachten op de set juist het mooist. Heerlijk kletsen met een clubje van allemaal leuke mensen. Ook die jonge collega’s, Jesse Mensah en Daniel Cornelissen, dat zijn echt zulke leuke jongens, waar ik dan echt mee kan lachen. We delen allemaal privédingen, over daten en zo, maar kunnen ook heerlijk klagen over het hotel dat stonk naar stront en behang met tralies had, terwijl het een oud tuchthuis was, hè! Vreselijk. We hadden opnames in het buitenland, we zaten in de buurt van Brussel. Maar die waren allesbehalve glamoureus. Zéker niet als je die avond nog op het toneel moet staan in Den Helder voor een andere productie. Maar dat wachten met z’n allen tussen mijn scènes door vind ik énig.” 

In Dag & Nacht worden emoties op de kraamafdeling levendig in beeld gebracht. Hoe kijk je terug op jouw bevallingen? 

“Ik vond het geweldig! Zou het zo nog een keer willen doen. Die eerste was wel spannend trouwens, want ik woon nogal afgelegen. Ik zou dan een half uur met de ambulance moeten, voordat ik in het ziekenhuis was. Ik wilde per se niet in dat ding, hij stond al wel klaar, en kreeg het voor elkaar om haar thuis geboren te laten worden. Dat thuis bevallen is zo dwingend in Nederland, dat vind ik echt onzin. Bij de tweede en de derde ben ik wel meteen naar het ziekenhuis gegaan en dat was super. Mijn kinderen zijn nu 20, 17 en 11, de oudste zit in Amsterdam op kamers en ze gaan regelmatig mee naar een set om te kijken. Ze zijn bijvoorbeeld dol op Daniel Cornelissen en op Alex Klaasen, die ze dan weer van een andere productie kennen. Ik neem ze graag mee, omdat ze gewoon heel leuk zijn, maar ook omdat ik het belangrijk vind dat ze met andere geesten in aanraking komen. Een breder wereldbeeld ontwikkelen dan alleen ons veilige kleine dorp.” 

Je bent een paar jaar single, na een relatie van twintig jaar met Diederik van Vleuten. Hoe bevalt het gescheiden leven je?

“Het gaat me steeds beter af. Weet je, we zijn helemaal in harmonie met elkaar, dat is fijn. En dat ik in de boerderij kon blijven wonen met de kinderen is echt een zegen. Maar dat het gezin zoals het was niet meer bestaat, daar kan ik af en toe nog wel droevig van worden. Een vaste co-ouder verdeling is er niet, omdat we allebei van die gekke beroepen hebben. Dus we kijken steeds een beetje hoe het uitkomt, en dat werkt prima. Dat aanwaaien past me ook wel. Ik ben niet zo’n strenge moeder met afgebakende schermtijden en allerlei regels. Ik vind het belangrijker dat mijn kinderen lief zijn voor andere mensen, dan dat ze een opgeruimde kamer hebben. Uiteindelijk gaan ze toch wel hun zooi opruimen, omdat ze er zelf niet in willen zitten. Ik probeer er zo veel mogelijk te zijn voor ze met voedsel, want zolang er tosti’s en gebakken eieren zijn, schuiven ze vanzelf even aan voor een kletspraatje of iets leuks. En verder lachen ze me vooral uit en maken achterlijke filmpjes van me als ik aan het werk ben in de tuin.”

Wat heb je geleerd van die scheiding?

“Niks. Nee, ik heb niks geleerd, maar wel aan mezelf bewezen: ik red het wel alleen. Toen het nog vers was, dacht ik: nu zal ik wel de rest van mijn leven alleen blijven, want ik ben al 50. Maar twee jaar geleden kwam er toch een heel leuke nieuwe liefde in mijn leven. Een man die ik nog ken van mijn middelbare school en jaren later weer op een feestje tegenkwam. Het gaat heel makkelijk allemaal. Ik ben ouder en wijzer, maar wat ook scheelt is dat we allebei een eigen leven hebben en daarnaast vooral leuke dingen doen. We spreken af wanneer we daar zin in hebben en dat gedoe over de was en ‘jij zou toch de keuken dweilen’ is in zo’n lat-relatie helemaal niet aan de orde. Heerlijk.” 

De tekst gaat verder onder de trailer van Dag & Nacht

De gevierd Emmy-winnares wringt gewoon haar eigen dweilen uit.

“Tuurlijk! Ik woon op een boerderij, dus ik ben zo’n beetje elk moment dat ik niet werk - of een dutje doe - met het huishouden bezig, of met de tuin.”

Waar staat je Emmy? 

“Op een kastje in de gang, tussen alle voetbalvaantjes en andere prijzen van het gezin. Ik won ’m bijna tien jaar geleden voor mijn rol in De Nieuwe Wereld. Het was heel feestelijk allemaal, ik kreeg van alle kanten bloemen en kaarten opgestuurd en mocht bij de koning lunchen. Het leek wel alsof ik de Olympische Spelen had gewonnen. Al die felicitaties waren enig en die prijs gaf me het gevoel: ‘Oh zie je, ik kan het wel.’ Daarna heb ik nooit meer zo’n bijzondere rol gespeeld. Grote vrouwenrollen zijn er gewoon niet zo veel. Twee jaar geleden had ik pas door hoe uniek die rol is geweest.”

Word je sindsdien vaak herkend op straat? 

“Nee joh, mensen herkennen mij bijna nooit. Of dan zeggen ze: ‘Hé, ik ken jou ergens van’ en dan moet ik na drie keer raden zelf met de suggestie komen dat het waarschijnlijk van tv is. Vind ik gênant. Voor mij hoeft die poeha allemaal niet zo. Laat mij maar lekker met Plien op het podium staan in Leeuwarden, of in zo’n mooie bijrol als Trui, dan ben ik op m’n best.”

Dag & Nacht is vanaf 12 april te zien op NPO 1. Vanaf die datum is de serie óók in zijn geheel te streamen via NPO Plus.

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!