5 redenen waarom The I-Land de slechtste Netflix-serie ooit is

1. Het zit vol clichés

De hele serie zit vol met clichés waar we een lang lijstje van zouden kunnen maken. Maar jullie hebben het ook druk, dus we houden het bij twee voorbeelden. Laten we beginnen met de standaard “Something’s wrong with her”-uitspraak. Oeh, zo spannend *kuch*. Want na vijf minuten kennisgemaakt te hebben, kun je natuurlijk al precies weten hoe iemand in elkaar zit.

Nog eentje: er is een groep gedumpt op een eiland, dus er zijn maar twee mogelijke meningen die deze personen kunnen hebben. De éne: “We have to have hope,” en natuurlijk “We are gonna die out here.” Zo is er meteen een splitsing in de groep gecreëerd: hoe makkelijk kan het zijn?

2. Paniek? Nee joh!

Wanneer je wakker wordt op een onbewoond eiland met mensen die je niet kent, wat doe je dan? Precies, je gaat net zoals in The I-Land lekker een stukje zwemmen of gezellig kletsen met je nieuwe vrienden. Vragen stellen kan altijd later nog wel en paniek is nergens voor nodig.

Behalve hoofdpersonen Chase en Brody dan, die meteen een stuk van het eiland verkennen en op zoek gaan naar antwoorden. Ze lijken van de groep nog het meest bezorgd over de situatie, maar de twee, die elkaar net kennen, maken nog wel even tijd vrij om met elkaar te zoenen. Prioriteiten hè.

3. Slechte dialogen

Het eerste wat de eilandgangers met elkaar doen kan dan wel gezellig kletsen zijn, er zit totaal geen diepgang in de gesprekken. Met de dialogen probeert de serie een beeld te geven van de persoonlijkheden van iedereen, maar hierdoor klinkt het juist geforceerd. Dat het acteerwerk ronduit slecht is, helpt ook niet erg mee.

Een voorbeeldje:

Mason: “What do you think about all those people?”

Hayden: “Honestly, kind of basic. They're all checking eachother out. Then there’s me, an intellectual, silently judging them.”

Mason: *Falls immediately in love*

4. Vage shit

Chase wordt wakker met een schelp in haar hand en het eerste wat ze doet: erop blazen! Echt logisch man. Wanneer de groep elkaar ontmoet en bespreekt wat ze zich nog kunnen herinneren, komt K.C. onmiddellijk met het geweldige idee dat de namen misschien wel op de labels van de shirts staan. Guess what! Ze staan er ook nog. Hoe the f*ck bedenk je dat?

5. Het is gewoon een slechte versie van Lost

Ja, Netflix heeft zeker afgekeken bij de hitserie Lost voordat ze met het idee voor The I-Land kwamen. Het hele concept van een onbewoond eiland komt dan overeen, maar over de kwaliteit van The I-Land is niet veel goeds te zeggen. De verhaallijn is vaag en totaal niet interessant. Waar het verhaal op neer komt: je kunt niemand vertrouwen. Lost meets Hunger Games meets Lord of the Flies. Maar dan dus, eh, klote.

We hopen dat er ooit nog een keer een goede Lost-achtige serie komt. Maar helaas, voor nu is deze serie uitkijken hetzelfde als met blote voeten over lego-blokjes lopen. Bekijk ook dit lijstje met Netflix-series die totaal de plank misslaan. Zoals The I-Land, dus.