1917 Review – De Eerste Wereldoorlog in één take!

Het Belgische Passendale, 12 oktober 1917. Een Britse aanval op de Duitse stellingen mondt uit in een bloedbad. Als bijna de helft van zijn bataljon is afgeslacht, meldt de 19-jarige korporaal Alfred H. Mendes zich als vrijwilliger. Hij is bereid zijn leven te wagen om het opperbevel te rapporteren over de kansloze positie van zijn kameraden. Doodsbang sluipt hij door het modderige niemandsland, wegduikend voor geweervuur en granaatinslagen. Alfred Mendes overleeft de helletocht en schrijft erover in zijn autobiografie, zodat zijn kinderen en kleinkinderen kunnen lezen hoe verschrikkelijk de Eerste Wereldoorlog was.

Gevaarlijke missie

Eén van die kleinkinderen is Sam Mendes die de verhalen van zijn opa verwerkte in de film 1917. De regisseur van American Beauty en de Bond-films Skyfall en Spectre verplaatst het strijdtoneel naar de Somme in Frankrijk. We volgen de korporaals Blake (Dean-Charles Chapman) en Schofield (George MacKay) die zich bij hun generaal moeten melden. Ze moeten een schriftelijk bevel tot terugtrekking afleveren bij een Brits bataljon dat in een Duitse val dreigt te lopen. Voor Blake is de missie extra urgent: zijn broer Joseph bevindt zich onder de 1600 soldaten die gevaar lopen. En daar gaan ze: de loopgraaf uit, bij het rottende paardenkarkas naar rechts en dan bij het hologige lijk van een gesneuvelde strijdmakker door het gat in het prikkeldraad...

Ongelooflijk huzarenstukje

Wat je dan te zien krijgt, is een ongelooflijk én zenuwslopend huzarenstukje. Sam Mendes doet alsof hij 1917 in één onafgebroken take heeft opgenomen. De camera zit bij wijze van spreken van begin tot eind vastgeplakt aan Blake en Schofield. Zo lijkt het alsof je als kijker met de soldaten op missie bent en ook zelf boobytraps, neerstortende vliegtuigen en sluipschutters moet trotseren. Ronduit goor is de scène waarin Schofield zijn evenwicht verliest en per ongeluk in de zompige ingewanden van een vergaan Duits lijk grijpt. Je maag draait om, waardoor de verschrikkingen, chaos en tragiek van oorlog verstikkend dichtbij komen.

Minutieus productieproces

Verantwoordelijk voor de spectaculaire beelden, is Roger Deakins. Met Jarhead en het 007-avontuur Skyfall maakte deze topcameraman al eerder filmhits met Sam Mendes. Voor 1917 dokterden zij een productieproces uit dat zelf wel op een militaire operatie leek. Vooraf werd elke beweging met storyboards precies uitgetekend, waarna kabelcamera’s, steadycams, drones, kranen en rails zorgden voor één vloeiend ogend shot. Mendes: “Het camerawerk is niet bedoeld om te pochen, ik wil de kijker het gevoel geven dat alles in realtime gebeurt.” Dit duizelingwekkende camerawerk, maar ook het intense acteren, de spookachtige decors en de indringende muziek maken van 1917 nú al één van de allerbeste films van 2020!

Conclusie

Sam Mendes heeft met 1917 een verpletterende oorlogsfilm gemaakt. Het camerawerk van zijn vaste cameraman Roger Deakins is zó verbluffend, dat je bijna letterlijk de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog wordt ingesleurd. Zelden kwam de menselijke beleving van oorlog zo dichtbij. Een ab-so-lu-te must-see!

Rating