Monique van der Werff

Het is alweer dik 15 jaar geleden sinds de cast van Zoop samen in de dierentuin stond. De rangers keren speciaal voor een reünie terug naar waar het allemaal is begonnen: Ouwehands Dierenpark in Rhenen. Ze blikken terug op de bizarre periode in hun leven waarin alles werd beïnvloed door duizenden gillende kinderen die de sterren opjoegen. Het  heeft ook voor een castlid gezorgd dat ze volledig uit de industrie is gestapt. Monique van der Werff vertelt dat ze een spiritueel pad is opgegaan. Haar verhaal zorgt voor een emotioneel moment bij de rest van de castleden, maar komt bij mij niet binnen. Niet omdat ik harteloos ben, maar simpelweg omdat dit allemaal allang bekend is. Zonde dat er zoveel tijd wordt besteed aan iets wat algemeen bekend is.

De tekst gaat verder onder de trailer van ZOOP: De Reünie

ZOOP: de reünie is nostalgisch

ZOOP: De Reünie is vooral leuk voor de fans van vroeger. Het is een grote bak nostalgie en het is heerlijk om ze te horen praten over de bizarre verhaallijnen. Weten we bijvoorbeeld nog dat Elise (gespeeld door Viviënne van den Assem) verliefd was op een aap!? En natuurlijk komt de kortstondige zangcarrière van Ewout Genemans als Bastiaan aan bod. Ik keer voor een uurtje weer helemaal terug naar mijn jeugd. Heerlijk!

Een kopie van de Friends-reünie

Ook de castleden gaan terug in de tijd en lezen samen oude scènes voor. Het is erg leuk om de oude scènes weer terug te zien met de reacties van de inmiddels volwassen castleden. Maar dit komt mij wel heel bekend voor. Dit is namelijk precies hetzelfde als in de Friends-reünie. Het is erg leuk, maar voelt toch als een goedkope kopie.

Geen grote onthullingen in ZOOP: De Reünie

Wat reünies vaak zo leuk maakt, zijn de geheimen die aan het licht komen. Zo was de hele wereld geschokt toen Jennifer Anniston en David Schwimmer bekenden dat ze tijdens de opnamen van Friends altijd een crush op elkaar hebben gehad. Datzelfde trucje proberen ze ook bij de ZOOP-reünie. Ze proberen nog even te teasen dat er misschien hier en daar wel eens een kusje is gegeven. Maar de grootste verrassing is nog wel dat het eigenlijk allemaal doodsaai was. Nederland is eigenlijk veel te klein om een verrassende reünie te organiseren. We weten al hoe het gaat met de castleden, want de helft zie je nog iedere dag op tv. Het maakt de reünie zinloos.

Conclusie

ZOOP: de Reünie is een uur vol nostalgie. Lekker voor de fans om op een regenachtige dag te kijken. Maar wanneer het is afgelopen besef ik dat ik eigenlijk niks nieuws heb geleerd. De makers doen veel te hard hun best om tranen op te wekken, maar het voelt allemaal vrij nep. Ik heb heus wel genoten, maar stiekem kan je net zo goed de ZOOP-films opnieuw kijken. Dit alles maakt de reünie een magere twee sterren, maar wie opgroeide met de jeugdserie er een ster bij mag plakken vanwege de nostalgie.