Het is 1994 als misdaadverslaggever Peter R. De Vries zijn naar eigen zeggen ‘beste boek ooit’ de wereld in slingert. Het boek waarin hij hoofdrolspeler Paul Spruit tijdens zijn periodes in de gevangenis en daarbuiten meermaals interviewde verslond ik meermaals, dus van de serie had ik hoge verwachtingen.

Een Moord Kost Meer Levens - het verhaal

Het is de jaren ’80 als de jeugd van de Amsterdamse Paul Spruit ruw verstoord wordt door de arrestatie van zijn vader, Gerard Spruit. In de ogen van een zoon is een vader een held, maar die van de hoofdrolspeler dondert van zijn voetstuk wanneer hij hoort van de pedofiele acties van zijn pa, een tijdschriftencolporteur die in de media ‘De Donald Duck-verkoper’ krijgt. Gerard draait wegens de moord op twee kinderen de bak in, maar ook voor het hele gezin Spruit is geen normaal leven meer mogelijk. Als Paul jarenlang moet toekijken hoe zijn stiefvader zijn moeder molesteert, vermoordt hij die man in een vlaag van woede. 

Een boodschap voor de kijker

In een Moord Kost Meer Levens proberen justitie en politie te ontrafelen hoe Paul tot deze daad kwam en daarvoor springt de serie regelmatig terug in de tijd, wat ervoor zorgt dat je een haarscherp beeld krijgt van hoe het er voor het hoofdpersonage uit moet hebben gezien. True crime series zijn eigenlijk waargebeurde verhalen waaruit je als kijker meer leert over goed en kwaad moet leren, maar dat is niet altijd het geval. Bij Een Moord Kost Meer Levens mag je na het kijken zelf invullen welke impact dit op je leven heeft. Het voelt alsof er een waarschuwing verborgen zit in het script, waar ik écht even van moest bijkomen na afloop. Is Paul een koelbloedige moordenaar of kan je ook sympathie voor hem voelen? Als kijker mag je zelf bepalen of de hoofdrolspeler naast dader ook een slachtoffer is en daardoor grijpt het duivelse dilemma waar Paul Spruit voor komt te staan je bij de keel.