Recensie Spinning Gold - 'Je kunt beter een lp opzetten dan deze ordinaire muziekfilm kijken'

Met Spinning Gold proberen de kinderen van muziekproducent Neil Bogart hun vader in het zonnetje te zetten. Ze hebben goed afgekeken bij de grote muziekfilms als Rocketman en Bohemian Rhapsody, maar halen dat hoge niveau bij lange na niet.

Jeremy Jordan als Neil Bogart in Spinning Gold
© Dutch FilmWorks

Donna Summer, KISS, The Village People, Bill Withers, het zijn maar een paar van de legendarische artiesten die zijn ontstaan onder toezicht van de muziekproducent Neil Bogart (gespeeld door Jeremy Jordan). Met zijn platenlabel Casablanca zette hij alles op alles om een hit te scoren en was daarbij niet bang om flink stennis te schoppen in de muziekindustrie.

Waargebeurd maar dodelijk vermoeiend

Het zijn de kinderen van Bogart die de muziekfilm Spinning Gold produceren. Het doel is een eerbetoon aan hun vader, maar ze verliezen daarbij alle objectiviteit. Neil Bogart veroorzaakt ruzies, gaat vreemd en was drugsverslaafd, maar doet eigenlijk niks verkeerd. Want boven alles was hij een geniale producer, aldus Spinning Gold. Er is nergens een greintje spijt of karakterontwikkeling te zien. Het laat de arrogantie zien van de familie Bogart. Want zelfs als hij iedereens carrière riskeert én zijn eigen huwelijk kapot maakt, puur om zijn eigen ego te voeden, wordt het in de biopic zo verdraaid dat hij een visionair is. Het is dodelijk vermoeiend om twee uur lang naar iemand te kijken die zo destructief is en nooit iets leert.

De tekst gaat verder onder de trailer van Spinning Gold

Geen Rocketman of Bohemian Rhapsody

Wanneer je verder kijkt dan het verhaal, valt het direct op dat deze film in het rijtje wil komen van de grootschalige muziekfilms zoals Rocketman en Bohemian Rhapsody. Maar helaas komt Spinning Gold niet in de buurt. Het probeert met goedkope trucjes er bombastisch uit te zien, maar je zal niet overweldigd de zaal uitlopen. Hier en daar probeert de film naast overweldigende muzikale uitbarstingen ook integere momenten te creëren. Zo deelt Neil wijze levenslessen met de kijker terwijl hij op de grond van de babykamer ligt. Maar het komt vooral clichématig en goedkoop over. 

Slappe kopie van The Wolf of Wall Street

Een andere film die duidelijk ter inspiratie dient is The Wolf of Wall Street. En niet een beetje. De voice-overs die zo herkenbaar bij de moderne klassieker van Martin Scorcese horen, zijn één op één gekopieerd. Ook het camerawerk is een goedkope imitatie. Neil zit achter zijn bureau, praat in de camera over de werkzaamheden van het bedrijf en hoe spannend dat wel niet is en loopt al pratend de werkvloer op. Klinkt bekend? Kan kloppen, dat was een scène uit The Wolf of Wall Street die bizar genoeg ook te zien is in de biopic Spinning Gold. Het enige wat ze niet hebben kunnen kopiëren is het talent van een Martin Scorsese of een hoofdrolspeler als Leonardo DiCaprio.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Still uit Spinning Gold
© Dutch FilmWorks

Hits van KISS 

Het enige wat de film nog enigszins oké maakt, zijn de vele hits die voorbijkomen. Als je je ogen sluit en alleen luistert naar de muziek, is Spinning Gold niet helemaal een verspilling van je tijd. Zo kan je lekker genieten van de grootste successen van KISS, Donna Summer en Bill Withers. Maar telkens als een nummer voorbij is, keer je weer terug naar de film zelf en de arrogante held Neil Bogart. 

Conclusie

Hoofdpersoon Neil Bogart reikte naar de sterren en Spinning Gold probeert dat ook, maar grijpt faliekant mis. The Wolf of Wall Street-wannabe probeert bij de grote muziekfilms en biopics te horen maar heeft niet het bijbehorende talent in huis om dat voor elkaar te krijgen. Het enige wat de film nog enigszins oké maakt zijn de vele hits die voorbijkomen. Maar je kan beter thuis een greatest hits-cd opzetten dan een kaartje kopen voor deze film.

Spinning Gold draait vanaf 4 mei in de bioscoop

Spinning Gold