Recensie Oogappels seizoen 5 - 'Ze acteren alsof ze hun leven lang nooit anders hebben gedaan'
Recensent Elsemieke Wormhoudt is groot liefhebber van Nederlandse ‘dramady’ en voegt dus niet zomaar een exemplaar aan haar toplijstje. Oogappels daarentegen heeft volgens haar terecht de Gouden Televisiering gewonnen. Bij de slotaflevering van seizoen 5 van Oogappels waren de zakdoeken niet aan te slepen. "De scène met Merel en Hansje benam mij écht de adem."
Let op: deze recensie bevat spoilers over aflevering 10 van seizoen 5 van Oogappels
Wéér een dramaserie uit de koker van regisseur Will Koopman: dat moet haast wel goed zijn, toch? Het is wat ik dacht toen ik eind 2019 op het eerste seizoen van Oogappels stuitte. Haar Gooische Vrouwen, Divorce en het recentere Familie Kruys had ik immers onder luid gejuich ontvangen. Veel werk uit handen van Koopman verandert in goud en Oogappels vormt geen uitzondering op die regel. Hoe beviel aflevering 10 van Oogappels seizoen 5 eigenlijk? Hoewel ikzelf nog geen kinderen heb, laat staan puberend nageslacht, herken ik me al seizoenen lang in de problematiek van de hoofdpersonages. Dat is niet anders in seizoen 5, waarbij loslaten een belangrijk thema is. Dat kan je op allerlei manieren opvatten.
Emoties zonder tekst
Hoewel Oogappels voornamelijk draait om worstelen met het puberende nageslacht, is er ook een belangrijke rol weggelegd voor het verlies van ouders. Het zat er al even aan te komen, maar in de slotaflevering van Oogappels seizoen 5 is een belangrijk moment aangebroken. Terwijl Hansje en Erik bij zijn bed waken, overlijdt Lodewijk van het ene op het andere moment vredig in zijn bed. De scène die hierop volgt, waarin de acteurs niet praten maar je als kijker met indrukwekkende beelden en muziek door het moment wordt geleid, benam mij de adem. Dat komt vooral vanwege het ongelofelijke inlevende spel van Ramsey Nasr. De acteur heeft geen tekst nodig om je als kijker van zijn emotie getuige te laten zijn.
Vera de Vries als Pip
Ramsey is niet de enige die niet veel woorden nodig heeft om zijn verdriet en worstelingen te tonen. Het lijkt wel alsof de producenten van Oogappels uitsluitend werken met acteurs die dat kunnen. Naast Ramsey behoort ook Vera de Vries in de rol van Pip tot het gezelschap dat deze eigenschap bezit. Niet alleen kijken we al een aantal afleveringen in de dramaserie mee met haar strijd om onder de overbezorgde vleugels van haar moeder uit te komen, ook zien we haar worstelen met het liefdesleven van diezelfde ouder. Als je zelf in een dergelijke situatie hebt gezeten is een eerste etentje met de nieuwe vriend van pa of ma een feest van herkenning. Slechts enkele close-ups heeft Vera daarvoor nodig en dat dwingt bij mij het nodige respect af.
"En dat je dan doodgaat"
"Ik moest even janken toen Erik zijn toespraak voorlas", zegt Merel op de voor haar zo typische bitse manier. In de slotaflevering 10 van Oogappels zien we naast die harde kant ook duidelijker haar ware zelf dan in de tijd daarvoor. Neem nu de wandeling die Merel maakt met dochter Hansje, om haar uit te horen over de periode tijdens het overlijden van Lodewijk. Hansje vertelt dat ze hierin doorkreeg dat het leven écht maar een tijdje duurt. "En dat je dan doodgaat." Waarna Merel uitlegt dat ze nu pas begrijpt dat haar dochter zo boos was al die tijd. "Omdat je gewoon wilde dat er iemand naar je luisterde." Als je nog geen zakddoek nodig had, dan was dat het moment waarop je de doos Kleenex erbij kon pakken.
Dat je als kijker al sinds seizoen één van Oogappels wordt meegezogen in het verhaal, valt deels te wijten aan het strakke script en de niet-voorspelbare wendingen, maar ook aan de jonge talentvolle acteurs die een vinger in de pap hebben. Ik durf te zeggen dat de acteurs die de tieners vertolken kwalitatief beter zijn dan de volwassen acteurs. Ze hebben minder ervaring op het witte doek, maar dat maakt ze nog onbevlekt in hun rol. Natuurlijk valt een gevierd actrice als Bracha van Doesburg op en doet Jeroen Spitzberger het fantastisch, maar interessanter is de groei van de tieners in Oogappels die bezig zijn zich los te rukken van hun overbezorgde ouders. Het zijn spelers die aan de start van de serie nog onder de twintig waren, maar acteerden alsof ze hun leven lang nooit anders hebben gedaan.
Is Oogappels seizoen 5 de moeite waard?
Oogappels seizoen 5 gaat allang niet alleen om puberperikelen, maar om jongvolwassenen die onder de vleugels van de ouders proberen te breken die zich vaak niet kunnen inleven, hoe hard ze ook hun best doen. Dat gevoel is van alle (leef)tijden. Inleven kun je wel als je graag naar Oogappels kijkt. "Om dwars door de angst naar kwetsbaarheid en liefde te zoeken", concludeert Oogappels seizoen 5. De serie is een gratis toets of de rest van de wereld worstelt met dezelfde issues als jij. En dat allemaal met een aflevering of tien per seizoen. Het is maar goed dat de opnames voor seizoen 6 al in gang zijn gezet.
Alle vijf de seizoenen van Oogappels seizoen 5 kijk je terug via NPO Plus.
Recensie Oogappels seizoen 5
Wat anderen nu lezen
4 sterren voor The Devil Wears Prada 2: ‘Wervelwind van vrouwenpower, make-up en fashion statements’
Michael Jackson-film is veilig en kritiekloos: ‘Michael doet simpelweg Bohemian Rhapsody na’
Rippers is niet de nieuwe Mocro Maffia: ‘Ondanks de actie wordt de misdaadserie nooit spannend’
Geen goede start voor het derde seizoen van HBO Max-hit Euphoria: ‘Een grote teleurstelling’
The Testaments is een geweldige opvolger van The Handmaid’s Tale: ‘Nachtmerrie nog springlevend’
Dag & Nacht blijft indruk maken: ‘het derde seizoen is een ijzersterke toevoeging aan de reeks’
Knokke Off stopt op het juiste moment: ‘Het derde seizoen is een hoogtepunt’
Videolandserie Football Island is gouden televisie, maar eindigt teleurstellend: 'Slappe hap!'
Jo Nesbø’s Harry Hole: donker, spannend en meeslepend, ‘Maar je moet wel een sterke maag hebben’
Podcast De Datingcast: Married at First Sight is je vangnet ná de uitzendingen