Recensie Furiosa: A Mad Max Saga - 'Denderende dollemansrit door de woestijn'
Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Furiosa haalt niet het niveau van zijn voorganger, de sensationele 'western op wielen' Mad Max: Fury Road. Maar mag je dat verlangen van een vervolg op een modern meesterwerk, misschien wel de Citizen Kane van het post-apocalyptische actiegenre? Laat het geen ontmoediging zijn. Dat Max' geestelijk vader, de Australische regisseur George Miller, nog dicht in de buurt komt, verdient een diepe buiging.
Lange tijd leek het onmogelijk de actiefilm nog een fris likje verf te geven. Regisseurs hadden praktisch alles wat je zo'n beetje kunt opblazen vanuit álle denkbare hoeken laten exploderen. Toch vond Miller in 2015 met Mad Max: Fury Road het wiel opnieuw uit. Zijn werk bestond niet uit versnipperde stukjes spektakel, maar uit één lange achtervolging door zijn kleurrijke woestijnuniversum. Zaken als plot en karakterontwikkeling werden niet genegeerd, maar ontvouwden zich tíjdens het non-stop uitbundige stunt- en vliegwerk. Dat kunstje moet je niet herhalen, dacht Miller.
Anya Taylor-Joy als Furiosa
Hij keert negen jaar later terug naar het eenarmige personage Furiosa die in de gedaante van actrice Charlize Theron de show stal in Fury Road en haar eigen vertelling verdiende. Een die haar jonge jaren uit de doeken doet. Ze wordt gespeeld door Anya Taylor-Joy (van de Netflix-hit The Queen's Gambit) die slechts dertig zinnen uitspreekt, maar de hele film draagt met haar intense ogen. Chris Hemsworth (Thor) heeft meer tekst, maar maakt minstens zoveel indruk als haar krankzinnige opponent Dementus. Met evenveel ernst als komische overdrijving mag hij zich nu al de filmschurk van het jaar noemen.
De tekst gaat verder onder de trailer van Furiosa: A Mad Max Saga
Furiosa prequel van Fury Road
Ditmaal wordt het rempedaal (letterlijk en figuurlijk) vaker ingedrukt en bestrijkt het in hoofdstukken verdeelde Shakespeareaanse wraakverhaal dik 15 jaar. Dat dit het ritme en momentum soms verstoord, is zeker met Fury Road in het achterhoofd best een hindernis. Voordeel is wel dat deze wereld vol extravagant uitgedoste automobielen en motoren verder wordt verkend en personages meer kleur krijgen. En wie over het episodische karakter heen stapt, krijgt nog steeds die denderende dollemansrit voorgeschoteld. Het belangrijkste bestandsdeel: niemand schiet actie zo hyperkinetisch als George Miller. Het is een adembenemende symfonie die gromt, zweet en vuur spuwt. Met een camera die zich als een sierlijke ballerina door de chaos heen manoeuvreert. Nee, Furiosa is geen Fury Road. Nét niet dan.
Furiosa: A Mad Max Saga draait vanaf 23 mei in de bioscoop
Furiosa: Mad Max
Wat anderen nu lezen
4 sterren voor The Devil Wears Prada 2: ‘Wervelwind van vrouwenpower, make-up en fashion statements’
Michael Jackson-film is veilig en kritiekloos: ‘Michael doet simpelweg Bohemian Rhapsody na’
Rippers is niet de nieuwe Mocro Maffia: ‘Ondanks de actie wordt de misdaadserie nooit spannend’
Geen goede start voor het derde seizoen van HBO Max-hit Euphoria: ‘Een grote teleurstelling’
The Testaments is een geweldige opvolger van The Handmaid’s Tale: ‘Nachtmerrie nog springlevend’
Dag & Nacht blijft indruk maken: ‘het derde seizoen is een ijzersterke toevoeging aan de reeks’
Knokke Off stopt op het juiste moment: ‘Het derde seizoen is een hoogtepunt’
Videolandserie Football Island is gouden televisie, maar eindigt teleurstellend: 'Slappe hap!'
Jo Nesbø’s Harry Hole: donker, spannend en meeslepend, ‘Maar je moet wel een sterke maag hebben’
‘De docu-serie Cruijff is een mooi eerbetoon, maar het is soms doorbijten’