Inmiddels ben ik de dertig al even gepasseerd, maar als kind kon je mij niet blijer krijgen dan met een nieuwe videoband van Bassie en Adriaan. Eindeloos droomde ik weg bij de hilarische avonturen van de klungelige clown en de ijverige acrobaat, maar ook van het gekluns van Vlugge Japie en het gescheld van De Baron. Van de bolle wangen en sluwe blik van De Plaaggeest kreeg ik dan weer echt vervelende nachtmerries. Wie bedenkt er ook in hemelsnaam zo'n figuur als een plaaggeest voor een kinderserie? 

Bassie en Adriaan: Een Schat Vol Herinneringen

Precies deze vraag wordt de nu 81-jarige Aad van Toor nog regelmatig gesteld. Hij vertelt in de documentaire dat Joop van den Ende zich in de succestijd van Bassie en Adriaan begon te bemoeien met het concept, waaronder ook met de bestaande karakters. De Plaaggeest bedacht Joop als spanningselement, want er moest iets extra's bij. "Ik was het er eigenlijk niet mee eens, maar ik durfde er ook niets van te zeggen. Ik was juist zo trots dat er eindelijk een tv-serie van ons kwam. Bas en ik hebben nooit een opleiding gehad", licht Aad toe in een interview met Veronica Superguide.

Een geheim kijkje in de keuken

En ook in de documentaire Een Schat Vol Herinneringen is 'Adriaan' bijzonder openhartig. Zo doet hij uitgebreid uit de doeken hoe hij degene was die niet alleen het script schreef, maar ook de montage én de rol van regisseur op de set op zich nam. Al deze behind the scènes informatie is leuk om te weten te komen als je net als ik eindeloos veel uurtjes hebt gegierd om de avonturen van Bassie en Adriaan. Zo zien we in de docu de beelden van de slaapkamer van Adriaan waarin hij de aflevering in elkaar zette na een dag opnemen. Het voelt als een intiem stukje informatie wat mijn kinderlijke zelf van die tijd eigenlijk niet had mogen weten en nu stiekem nog steeds niet. En ook clown Bas 'Bassie' van Toor dwingt respect af, als je je bedenkt dat hij destijds alle locaties regelde en alle media-optredens, tussen het spelen door natuurlijk. Het is jammer dat Bas van Toor door zijn gezondheid minder aan het woord komt in de documentaire, maar wat hij zegt raakt je wel. De voormalige clown heeft moeite met spreken, maar zijn emoties spatten van het witte scherm af.