Recensie Don’t Look Up - Geen ramp, wel een gemiste kans

Door Klaas Kaptijn
Dont Look Up

Een mooiere cast dan die van Don’t Look Up krijg je niet snel bij elkaar. Waarom wilden al deze topacteurs zo graag meedoen aan deze satire over het einde van de wereld? Ons vermoeden: vooral om lekker samen te geinen.

Het moment dat het laatste uur op deze aardkloot geslagen heeft voor de mensheid zit er een keer aan te komen. Hoe moet je omgaan met zoiets definitiefs? In films gaat dat over het algemeen twee mogelijke kanten op: met bittere ernst of met bevrijdende humor. Maar hoewel het duidelijk is welke route Don’t Look Up neemt, zit er meer realisme in dan je misschien zou vermoeden.

Totale debiel

Twee astronomen (Leonardo DiCaprio en Jennifer Lawrence) zien dat er een komeet aankomt die onze planeet gaat verpletteren. Uiteraard luiden ze de noodklok en zijn ze al snel in het Witte Huis om de president (Meryl Streep) het slechte nieuws te vertellen. Helaas is de grote baas een totale debiel en worden de wetenschappers amper serieus genomen. Ze moeten dus een andere manier vinden om hun boodschap uit te dragen.

Frustratie

Tot hun grote frustratie gaat de media niet veel verantwoordelijker om met de feiten. Uiteindelijk draait de president bij – de wereld redden is immers goede ervaring voor een herverkiezing – maar het is de vraag of deze leiders een plan kunnen verzinnen dat het tij nog kan keren. Intussen zijn de astronomen beroemdheden geworden en ook dat heeft zo z’n dramatische gevolgen.

Recensie Don’t Look Up - Geen ramp, wel een gemiste kans

We gaan eraan

Hollywood heeft ons al heel wat mogelijke scenario’s geschetst over het einde van de wereld, maar die waren nog nooit zo realistisch als in Don’t Look Up. Dat lijkt vreemd, want dit is een satire die het idiote gedrag van mensen er duimendik bovenop legt. Maar toch: tegen het eind van de film moet je vaststellen dat wat hier gebeurt jammer genoeg waarschijnlijker is dan dat de mensheid eensgezind alles op alles gaat zetten om de aarde te redden. 

Fictieve klungel

De politiek krijgt er het stevigst van langs in Don’t Look Up, al worden de mensen die handelen naar de feiten ook niet gespaard. Schrijver en regisseur Adam McKay, die ook achter The Big Short en Vice zat, verpakt de bittere waarheid weer met veel humor. Zijn voornaamste probleem is dat de Amerikaanse politiek sinds Donald Trump de parodie compleet voorbij is. Uiteraard zit er veel van hem in Streeps kortzichtige, egocentrische president, maar er klopt iets niet als een fictieve klungel in een film als deze overkomt als een betere leider dan veel figuren die momenteel de macht hebben in de wereld.

Recensie Don’t Look Up - Geen ramp, wel een gemiste kans

Star struck

De cast zit zo vol sterren dat je soms niet weet waar je moet kijken. Soms lijkt het erop dat McKay ook een beetje star struck was: hier en daar heeft hij moeite de cast in te binden als ze overdreven leuk gaan doen. Dat leidt er ook toe dat de film veel te lang wordt. Niet alle acteurs verliezen de grip: DiCaprio speelt het behoorlijk straight en vooral Mark Rylance is erg grappig als een megalomane kruising tussen Steve Jobs en Elon Musk. Aan sarcastische grappen is geen gebrek en er zitten zeker een paar leuke tussen, maar ontsnappen aan het gevoel dat er meer in had gezeten, is moeilijk.

Conclusie

Als satire doet Don’t Look Up prima z’n werk, zelfs al heeft de regisseur de neiging te preken voor eigen parochie met zijn grappen ten koste van rechtse malloten en extreme kapitalisten. Jammer dat de cast zich soms niet een beetje inhoudt, want met namen als deze hoop je eigenlijk op meer dan een aardige comedy.

Recensie Don’t Look Up - Geen ramp, wel een gemiste kans

Don't Look Up is nu te zien in de bioscoop en vanaf 24 december op Netflix.

Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.