In mijn omgeving en op de redactie werd al weken uitgekeken naar de terugkeer van realitysoap De Bauers. Zelf voelde ik dat niet zo; twintig jaar geleden was ik nog een klein jochie van acht jaar. Dus die originele ‘soap der soaps’ ging toentertijd helemaal aan me voorbij. De hype nu dus ook. Zou die reuring er niet ook voor kunnen zorgen dat het enorm tegenvalt? Nee, hoor. Mijn opluchting was groot. Na slechts één aflevering van de nieuwe Bauers ben ik helemaal om: waren alle realityseries maar zoals die van De Bauers.

De Bauers

Frans en Mariska Bauer en hun kinderen Christiaan (22), Jan (21), Frans Jr. (19) en Lucas (14) vormen een doodnormaal, hecht Brabants gezin. Op zondag met zijn allen soep van ‘Maris’ eten. De kamers van de pubers zijn een teringbende. Ouders die steggelen over de opvoeding. “Laat die kinderen toch lekker liggen, joh”, aldus Mariska tegen haar man, die de kinderen juist niet uit wil laten slapen. En de zoons die constant hun vader en zijn luie gedrag voor de gek houden. Vooral als het aankomt op het huishouden. Mariska doet eigenlijk alles. “Papa is fulltime op vakantie”, klinkt het vanuit de kinderen. En spottende opmerkingen over Frans’ gewicht en zéér uitgebreide skin care routine zijn ook nooit ver weg. Het voelt af en toe bijna als NPO 1-hit Een Huis Vol. 

'Diepgaande en bloedserieuze zaken worden niet geschuwd'

Gelukkig zitten er in De Bauers niet alleen ‘niets aan de hand’ en ‘lang leve de lol’-scènes. Wat meer diepgaande en bloedserieuze zaken gaan de makers ook zeker niet uit de weg. En dat zorgt voor een hele rijke, gebalanceerde realityserie. Zo wordt er uitgebreid teruggeblikt op de herseninfarct van Mariska. Ze geeft toe dat ze nu nog altijd de gevolgen ervaart van die mega-heftige gebeurtenis: multitasken, bijvoorbeeld – dat lukt gewoon minder goed. Nu zet ze alle dingen – van het avondeten tot optredens van Frans – op een groot whiteboard.

De tekst gaat verder onder de afbeelding