Dune: Prophecy speelt zich 10.000 jaar vóór de gebeurtenissen van de Dune-films af. De wereld heeft net een oorlog tegen de ‘denkende machines’ gewonnen, waardoor alle vormen van geautomatiseerde technologie verboden zijn. Huize Harkonnen (in de films bekend als de kale, witte mannen) heeft gefaald en leeft sindsdien in schande. Valya Harkonnen (Emily Watson) wil de eer van haar familie herstellen en sluit zich aan bij een kloosterorde van vrouwen, later bekend als de Bene Gesserit. Dankzij hun krachten – zoals het detecteren van leugens – hebben deze vrouwen veel invloed binnen het keizerrijk. Valya gelooft dat het hun taak is om niet alleen de regerende huizen te dienen, maar ook om, volgens haar, de juiste mensen aan de macht te brengen.  

Game of Thrones-replica

Machtsbeluste leiders, politieke intriges, strategische huwelijken, bovennatuurlijke krachten en brute moorden; Game of Thrones bewees al eerder dat dit hét recept is voor succes. Het is dan ook geen verrassing dat deze ingrediënten opnieuw worden gebruikt binnen de wereld van Dune, dat al leunt op een flinke fanbase. Hoewel het op papier een garantie lijkt voor een hitserie, voelt het hier en daar wel érg als een kopie van Game of Thrones - maar dan in de ruimte. Het verhaal richt zich te veel op de verschillende huizen en introduceert onnodig veel bijpersonages. De Bene Gesserit, die juist zo intrigerend zijn vanwege hun mystiek en unieke krachten, verdwijnen daardoor grotendeels naar de achtergrond.  

'aardig tussendoortje'

Toch heeft Dune: Prophecy ook zijn sterke punten. Zo biedt de serie veel meer achtergrondinformatie over het universum, wat een mooie aanvulling is op de films. Daarnaast is de visuele presentatie werkelijk prachtig. De decors, kostuums en cinematografie doen het rijke universum van Dune eer aan.  Maar de serie mist de originaliteit om het een must-see te noemen. Voor de liefhebber een aardig tussendoortje, maar vooral een gemiste kans om iets vernieuwends te laten zien.

Dune: Prophecy is nu te zien op HBO Max