Laten we er niet moeilijk over doen: Chateau Meiland VIPS kent een nogal overzichtelijk en totáál niet-verrassend format. Hoezo? Nou, elke aflevering blijven twee BN’ers een nachtje slapen in pension Code Rosé. Ondertussen babbelen ze wat met Montana, Maxime, Erica en Martien. En een keer per aflevering is er een soort ‘activiteit’. Het ene deel van de fam – Maxime en Erica – nam Caroline op sleeptouw om te gaan pottenbakken. Terwijl het andere deel – Montana en Martien – met John de Bever ergens ging poolen. En oh ja, samen eten, karaoke-zingen en ontbijten, dat deden ze ook nog. En... dat was het wel een beetje. Klinkt bekend?

Boerderij van Dorst

Zou goed kunnen. Want het is eigenlijk net Boerderij van Dorst, waarin Raven ook altijd een momentje pakt met diens twee BN’er-gasten, los van elkaar. En daar op de boerderij wordt ook samen gegeten en slap geluld – met af en toe wat meer diepgang. In die zin doet Chateau Meiland VIPS hélemaal niks nieuws. Het format is lekker ordinair bij elkaar gejat uit programma’s als Villa Felderhof, Casa di Beau en dus Boerderij van Dorst. Hoe schaamteloos dat misschien ook is – tóch voelt het wel anders dan die andere shows.

Meiland-hysterie

We draaien namelijk mee in het Meiland-huishouden. Gegil, rondvliegende glazen die kapot kletteren, knettervalse karaoke, chagrijnige woordenwisselingen en héél veel gelach... en zo kan ik nog wel even doorgaan. Dat voelt écht anders dan één relatief normale persoonlijkheid – zoals een Beau – die twee BN’ers interviewt. De BN’ers staan ook zeker niet centraal in dit programma. Ze worden gewoon ‘onderdeel’ van de familie en moeten mee in de hysterische Meiland-flow. Of ze nu willen of niet. Gelukkig wilden John en Caroline dat wel.

'Andere dynamiek'

Dat leverde niet per se diepgravende of wereldschokkende gesprekken op. Ja, Caroline vertelde over haar overleden man. Dat ze nog steeds zijn mobiele abonnement betaalt en écht niet toe is aan een nieuwe man. En John ging een beetje in op hoe het was om homo te zijn in de tijd dat hij nog zaalvoetbalprof was. Dingen die we ze heus al eens ergens anders hoorden vertellen, maar tegenover een vrij onvoorspelbare Meiland levert dat toch een andere dynamiek op. Een heel ander gevoel. En als een van de familieleden een vraag stelt, voelt het ook alsof ze oprecht geïnteresseerd zijn. Al weten we natuurlijk ook dat er hier gewoon een redactie op zit die van te voren invalshoeken, richtingen en vragen bedenkt. Ik zie Martien namelijk niet dagenlang boeken lezen, het internet afstruinen en debatten terugkijken om Caroline van der Plas te researchen. Echt niet.

Caroline van der Plas en John de Bever

Gelukkig leveren de BN’ers ook een groot aandeel in die groepsdynamiek. Op af en toe hilarische wijze. John de Bever kwam op een gegeven moment onder een of andere grote media-steen vandaan door aan Martien te vragen of Montana en Maxime echt zijn kinderen zijn. Want ‘je was toch homo op een gegeven moment?’. En Caroline die er bij het pottenbakken zó’n zooi van maakte, dat ze met een vies gezicht vol klei-resten doodleuk vertelde over het zware leven in de politiek en de bedreigingen van boze, anonieme Nederlanders die ze op haar dak krijgt. Of een ander hoogtepunt: John die heel levendig vertelde over zijn poepavonturen in Expeditie Robinson. Dat hij doodsbang alles liet lopen toen hij een meterslange slang onder zijn kont zag kruipen.

'Ik heb sinds jaren niet zo’n leuke man meegemaakt'

Natuurlijk is het allemaal mega-afhankelijk van de chemie tussen kamp-Meiland en de twee BN’ers, maar als ze allemaal zoals John en Caroline zijn, moet dat wel goedkomen. Vooral tussen Martien en John spetterden de overeenkomsten van het scherm af. Allebei een tikkie nors. Allebei behoefte aan een dagelijkse siesta. Allebei wel van de wijn, dat ook. Er leek haast een soort verliefdheid te ontstaan bij Martien. “Ik heb sinds jaren niet zo’n leuke man meegemaakt”, zei hij glunderend over de zanger. En toen Maxime een bord fruit richtig de gasten wilde brengen, zei Martien nog dat John niet zo van het fruit is. Maxime: “Wij zijn er ook nog, je denkt alleen aan John tegenwoordig.”

Conclusie

Het is simpel: wie geen fan is van de Meilandjes en hun chaotische, schreeuwerige stijltje, hoeft hier niet naar te kijken. Het is en blijft nu eenmaal véél Meiland, zelfs als er twee BN’ers langskomen. En verwacht ook zeker geen origineel programma. Nee, absoluut niet. Het is een bij elkaar geraapt format. Maar is dat erg? Ik vind van niet. We rekenen Casa di Beau en Boerderij van Dorst er tenslotte ook niet massaal op af dat ze veel op Villa Felderhof lijken. Door hun hysterische, aanwezige zelf te zijn, geven de Meilandjes er toch een eigen twist aan. En dan krijg je een uurtje prima wegkijk-entertainment.