Verbijstering om wankele start in De Verraders: 'Hadden ze haar niet moeten aandoen'

In de vier jaar dat het programma De Verraders nu op de buis is, kijk ik iedere aflevering weer reikhalzend uit naar het moment waarop de kandidaten voor het gesprek aan de ronde tafel mogen aanschuiven. Hartstikke leuk al die spellen om wel of niet naar de wapenkamer te mogen en de gesprekken aan de ontbijttafel zijn vermakelijk: maar aan de ronde tafel begint het gekonkel pas écht.

Snoeihard liegen blijkt lastig

“Ik verkoop nog een sok met een gat erin. Liegen zit echt in mijn bloed.” Het is een greep uit de opscheperige opmerkingen over hun zogenaamde kwaliteiten als bedrieger die de kandidaten tijdens de interviews met Tijl Beckand maakten. Helaas voor hen zien we pas tijdens de stemrondes hoe het écht met die stalen zenuwen gesteld is. BN'ers schatten zichzelf voorafgaand meestal hoger in dan uiteindelijk in de praktijk blijkt, is wel gebleken uit eerdere edities van De Verraders. Maar dat de onbekende deelnemers weinig camera-ervaring hebben of überhaupt niet echt veel openlijk spreken, merk je duidelijk bij deze editie.

"Typisch gedrag van een verrader"

Dat is aan de ene kant helemaal geen probleem, want het maakt het spel wel écht. Je ziet dat de deelnemers meer bezig zijn met het spel en niet per se met hun imago versterken. Maar het gebrek aan ervaring in overtuigen of zelfs snoeihard liegen valt op bij de gekozen verraders van De Verraders 2024 met onbekenden. Neem bijvoorbeeld verrader Ebru: bij haar parelde het zweet op haar voorhoofd toen ze zich moest verdedigen over haar opvallende gedrag tijdens het spel. Ik heb zelden zo’n slechte start gezien van een verrader in dit programma. En dan tel ik de drie edities van de Halloween-variant ook nog mee. Dat zegt wat, want tijdens deze versies vlogen de saboteurs in het spel er vrijwel allemaal direct aan het begin van het spel uit. Ebru doet het helaas niet zo goed en vertoont "typisch gedrag van een verrader", zo gaf psycholoog Vincent al met recht aan tijdens de ronde tafel.

Ze hadden het Ebru niet aan moeten doen

De persoon in kwestie dacht daar heel anders over. “Ik ben een verrader”, zei Ebru tijdens de interviews voorafgaand aan het spel met Tijl Beckand nog heel stellig. “Ik ben écht een verrader!” klonk het nog een keer gefrustreerd, maar ook wel ongeloofwaardig. Maar al vanaf het moment dat ze de hand van de presentator op haar schouder voelde, brak de paniek uit bij de rijksambtenaar. Ze durfde niemand meer aan te kijken, vooral kleurencoach Jannie niet, "want die kijkt dwars door me heen." Een snackmomentje met een kaasplankje bracht Ebru stijf van de spanning door. Als je zo snel van je stuk wordt gebracht, moet je misschien niet meedoen met dit spel. “Mijn adem stokte in mijn keel!” Dat ze zich geen raad wist met haar nieuwe rol als professioneel leugenaar, bleek ook wel uit haar overdreven manier van infiltreren in de verschillende groepjes onder de deelnemers. “Op wie zitten jullie?” is in principe een prima manier om rustig informatie te winnen bij je medekandidaten, mits je dat niet bij élk groepje doet. Dat gaat opvallen. Tel daarbij haar actie om uit het niets kandidaat Vincent in zijn nekvel te grijpen met loze beschuldigingen en Ebru is zelf het schietschijf.

Is het kwaad al geschied in De Verraders?

Eigenlijk hadden de makers haar deze rol niet aan moeten doen. Het verraad staat gewoon op haar voorhoofd geschreven. Ze mocht van geluk spreken dat Bondgenoot Nathan nét ietsje zenuwachtiger overkwam op de groep dan zijzelf. Als de commercieel directeur zijn teleurstelling over de groepsindeling beter had weten te verbergen, dan was het tot echt de rijksambtenaar geweest die het spit had moeten delven. Laten we hopen dat ze - net als bijvoorbeeld één van haar voorgangers Sander Huisman - haar achterstand nog goedmaakt door de Getrouwen weer aan haar kant te schaven. Maar ik vrees dat het kwaad al geschied is.