Rob Goossens: 'Is de André van Duin die we kennen uit interviews niet zijn best geslaagde personage?'

Aardigste BN'ers

Twee mensen in de top vijf had ik er sowieso wel in verwacht: Frans Bauer en Edwin Evers. Evers is natuurlijk twintig jaar lang de vriend geweest met wie half Nederland ’s ochtends wakker werd. En waar veel artiesten helaas wel eens vergeten dat mensen soms maanden sparen voor een kaartje en het halve land doorkruisen voor een optreden, is Frans Bauer het absolute tegenovergestelde: hij maakt altijd tijd voor zijn fans.

Toch ging niet een van hen, maar André van Duin met de prijs naar huis en op zich begrijp ik dat wel. Ik herinner me bijvoorbeeld hoe liefdevol hij in 2020 bij Sta Op tegen Kanker sprak over zijn partner Martin, die een half jaar daarvoor aan die rotziekte was overleden. Met programma’s als Denkend aan Holland is hij een beetje de tv-versie van Edwin Evers geworden: de vriend die er niet écht bij is, maar die wel ‘gewoon’ in je woonkamer lijkt te zitten.

Beste personage

Wel heb ik me bij hem altijd afgevraagd: is de André van Duin die we kennen uit interviews niet simpelweg zijn best geslaagde personage? Veel zin in interviews heeft hij nooit: op een persdag bij de aankondiging van een nieuw programma komt hij bijvoorbeeld wel opdraven, maar als een medium die dag niemand beschikbaar heeft of al eerder naar de drukker moet, dan is het meestal ‘pech gehad’.

Van mij hoeft hij natuurlijk helemaal geen interviews te geven als hij daar geen zin in heeft, of op te draven bij showbizzfeestjes. Maar het sterkt me wel in mijn idee dat de benaderbaarheid van Van Duin misschien een wassen neus is. Net zoals Frank Lammers, ook al zo’n aardig gevonden BN’er, ooit aan me toegaf dat die getapte jongen uit de interviews slechts een schild is om te voorkomen dat interviews echt persoonlijk worden.

Grapjes over PSV en worstenbroodjes

Je moet hem nageven: het werkt. Want heb jij bijvoorbeeld wel eens een interview gezien waarin Lammers uitlegt dat het hem pijn doet als je zijn stiefzoon ‘stiefzoon’ noemt, omdat ze al zo lang in elkaars leven zijn dat hij simpelweg als ‘zoon’ voelt? Nee. Geef hem een microfoon en hij maakt wat grapjes over PSV, over worstenbroodjes en de kermis in Budel. Pagina vol, televisieprogramma klaar, missie geslaagd.

Dat maakt hem uiteraard niet meteen ónaardig. Maar ik wil er wel mee zeggen: pas op met mensen aardig vinden omdat je dénkt dat ze zichzelf laten zien.