Paulien Cornelisse over De Slimste Mens: 'Als je zoiets stoms meemaakt, is het belangrijk om leuke dingen te doen'

Komkommermonster

Paulien: “Ik woonde vorig jaar in Engeland toen eindredacteur Harm Jan Kinkhorst van De slimste mens belde. Of ik die stoel zag zitten. Dat was serieus nog nooit concreet in me opgekomen. Maar, uh… Leuk! Wat grappig! Per Zoom hebben we toen wat proefdraaiboeken doorgenomen. Dan was er een vraag over komkommers en moest ik associëren. ‘Oh, in Japan heb je een bekend komkommermonster en dat heeft een bakje water op zijn hoofd...’ Ik geef maar een voorbeeld hoor, al is het wel zo. Dat ze bij mij uitkwamen; ik snap het ergens wel. Ik ben al heel lang columnist, schreef over van alles en weet dus best van veel een beetje. En het cabaret natuurlijk. Toen ik werd gevraagd ook een screentest te doen, kreeg ik kanker. Dat was al snel een extra reden om ervoor te gaan. Als je zoiets stoms meemaakt, is het belangrijk om leuke dingen te doen.”

Paulien: “Hé, je zoon liet een boertje!”

‘Yes, wat heerlijk dat dit kan!’

Herman: “Hij hoorde het woord ‘kanker’. Vindt-ie vies en niet zo leuk.”

Paulien: “Goed zo, Felix! Ik wil het er eigenlijk ook liever niet over hebben. Kijk, ik zou eigenlijk toeren met een theatervoorstelling. Dat kon en kan nog steeds niet doorgaan. Meedoen aan De slimste werd daarom steeds belangrijker voor me. Want dit is weer een beetje mijn gewone leven, als je begrijpt wat ik bedoel. Het heeft in elk geval meer met mijn gewone leven te maken dan in het ziekenhuis zijn. Ook mijn oncoloog, een fan van het programma, zei gelukkig: moet je doen! Elke opnamedag dacht ik: yes, wat heerlijk dat dit kan!”

Prikken en uitdagen

Herman: “Ja, die proefopname! Niet in de officiële studio, maar ergens in het KRO-NCRV-gebouw. Het was überhaupt de eerste keer dat we elkaar zagen. En ik dacht vrijwel meteen: hier kan iets gebeuren.”

Paulien: “Zelfs met drie nepkandidaten. Jij stond achter zo’n katheder en ik zat bewust in een lage stoel, om het nog zo echt mogelijk te laten aanvoelen. Ik vond het direct heel natuurlijk gaan. Jij houdt het allemaal prettig in de hand en trekt even aan de teugels als we na het babbelen echt eens verder moeten.”

Herman: “Jij ging meteen prikken en uitdagen. ‘Weet je dat wel zeker, Herman?’ Oeh, bij haar moet ik ook op m’n hoede zijn, dacht ik. Ik kan gerust terugduwen. Natuurlijk moeten we het goed met elkaar kunnen vinden, maar ook niet samen als één team optrekken tegen de deelnemers. Je moet elkaar soms op het verkeerde been zetten. Dat licht oncomfortabele; normaal zoek ik dat niet op, maar nu… Ik weet nooit wat jij gaat doen.”

Paulien: “Ik wil graag dat jij gaat lachen. Dat is nog best een uitdaging, want jij hebt een vrij uitgestreken gezicht. We zijn allebei geen lachebekjes, eerder vrij droog. Des te leuker om dat op de een of andere manier te doorbreken.”

Bij het verkeerde huis

Herman: “Na het hele proces, toen we zeker wisten een setje te zijn, ben ik nog bij jou thuis geweest.”

Paulien: “Nadat je bij het verkeerde huis had aangebeld!”

Herman: “Haha, ik wist niet wie er allemaal bij jou woonden. Dus toen er een man met twee kids opendeed die zei dominee te zijn, dacht ik: grappig, daar heb ik Paulien nooit over gehoord. Misschien dat haar partner dat in zijn vrije tijd doet?”

Paulien: “Wat zei hij? ‘Ik kan God voor je bellen?’ Hoe dan ook, je wist me uiteindelijk te vinden achter de juiste deur. Was dat toen we tompoucen hebben gegeten?”

Herman: “Nee, ik had Zweedse kaneelbollen gehaald bij zo’n bakkerij waar je eerst moet aanbellen, waarna je door een sluis gaat en dan pas bij de broodjes komt. We hebben zo heerlijk over onszelf gepraat dat het programma nauwelijks ter sprake kwam.”

Paulien: “Haha, daar kwamen we volgens mij helemaal níét aan toe. Maar na de screentest dacht ik al: dit komt helemaal goed. Jij bent zo lekker los. En toch weer níét los. De kijker begrijpt straks wel wat ik bedoel.”

In mijn oortje getetterd

Herman: “In het begin riep ik heel vaak hoeveel punten iemand had, maar dat moeten natuurlijk seconden zijn. Ik kreeg het telkens in mijn oortje getetterd: ‘SECONDEN, Herman!

Paulien: “Het was zelfs zo erg dat er onder je autocue op een zeker moment een groot permanent bord stond met: seconden! Die kan straks, net als het belletje van Maarten, naar het museum voor Beeld & Geluid. Over die bel gesproken: de eindredacteur zei dat Maarten hem al seizoenen niet meer gebruikte en of ik er nog behoefte aan had. Nou, ik denk dat ik Hermans aandacht wel kan trekken als ik dat wil. Met mijn stem bijvoorbeeld, haha.”

Herman: “Er is verder, op ons na, niks veranderd. Er zijn niet ineens draaiende stoelen ofzo. We stapten op een rijdende trein.”

Paulien: “Weet je waar ik me een beetje op verkeek? Ik realiseerde me in het begin onvoldoende dat De slimste mens voor de kandidaten iets is wat ze heel goed willen doen. Ik dacht: we gaan gewoon lol maken. En dat tref je na de uitzending, in de wandelgangen, soms iemand in diepe frustratie. ‘Uh, oh ja…heel vervelend voor je.’ Ik moest af en toe mijn eigen stemming omgooien. Mensen willen dit écht winnen.”

Herman: “Ik kon me daarin wat beter verplaatsen, natuurlijk. Maar het is ook een positief programma. Mensen komen er zelden echt slecht uit, zelfs als je het maar één ronde vol houdt.”

Luchtpost met Maarten

Paulien: “Ik vond het heel fijn dat Maarten zo positief reageerde op zijn opvolging. Dus dacht ik: ik schrijf hem een brief, op luchtpostpapier. Toen kreeg ik een ontzettend lieve kaart terug met: ‘Ik wist niet dat er tussen Amsterdam en Utrecht nog luchtpostverbinding bestond.’ En iets van: ‘Geniet er gewoon van.’ Heel groothartig van hem. Hey…mist Felix nou een sok?”

Herman: “Ja, dat is een dingetje. Die flikkert-ie soms weg. Hier Paulien, neem hem maar even op schoot. Hij heeft een luier aan hoor.”

Paulien: “Haha, hij knikt ‘ja’. Zie je dat? Slimme jongen hoor.”

Herman: “Ja joh, dat gaat hartstikke goed. Hij zegt al bijna papa. Hoewel, het klinkt meer als: ‘Beh’. Dat rekenen we graag goed, maar daar kunnen we natuurlijk geen punten voor geven.”

Paulien: “Seconden, Herman! Seconden!”

De Slimste Mens is vanaf 1 september iedere maandag t/m vrijdag om 21:30 uur te zien op NPO 1.

Luister hieronder naar B&B Vol Liefde 2025: De Nabeschouwing. Dé podcast die elke week de nieuwste, ongemakkelijkste en meest spraakmakende B&B Vol Liefde-afleveringen met je doorneemt!