Onduidelijkheid in Kopen Zonder Kijken: ‘Dit roept alleen maar meer vragen op’

Deze week gingen de 34-jarigen Samara, Dennis en zoontje Noah (2) uit het Twentse Hengelo iets kopen zonder eerst te kijken. Ze zouden graag naar het noorden van het land verhuizen vanwege Samara’s familie. Er is alleen één probleem: ze zoeken allebei ‘iets anders’ en komen er daarom niet uit. “Help ons alsjeblieft”, riepen ze wanhopig. Tja: vaste lezers van deze column weten inmiddels hoe ik hierover denk: doe zélf eerst je best om iets te zoeken. Of bespreek eerst een gezamenlijke consensus voordat je je opgeeft voor zo’n programma. Maar goed…

Kopen Zonder Kijken-mankement

Jammer genoeg keerde er ook een ander Kopen Zonder Kijken-mankement terug. De makers verklapten in het voorstukje – waarin we hoogtepunten uit de aflevering zien - al dat de twee met 32 dagen op de exitklok nog steeds geen woning hadden. Ook zagen we Samara en Dennis samen op de bank zitten, met telefoon in de hand. Tja, het kan bijna niet anders: een telefoontje naar Alex om een noodgreep-concessie te doen. Dit bleek later ook te kloppen. Ik snap nog steeds niet waarom TV-makers dit soort dingen blijven verklappen. Heel onnodig. Alsof we zonder spoilers niet door zouden willen kijken.

Nog meer vage dingen in deze aflevering: bij Bob en Alex liet het koppel ook een huis zien wat binnen hun budget paste en waar ze niet veel voor over moesten bieden. Daar was dan iets mis met de indeling, of zoiets, het werd totaal niet duidelijk. “Deze hebben jullie laten gaan”, zei Bob droogjes. Ja, inderdaad. Maar waarom, in hemelsnaam?

Concessieruimte

En nu ik toch op mijn zeikstoel ziet: het gesprek in de concessieruimte was eigenlijk voor Jan met de korte achternaam. Ze beperkten het zoekgebied juist méér en de eis om dan maar voor een wat kleinere woning te gaan, bracht het aanbod alsnog niet hoger dan nul. Maar, suprise surprise: na enige tijd kwam opeens een filmpje van het stel aan Alex. Ze konden er 30k bovenop gooien. Nou, wat een wonder.

Dat leverde welgeteld één woning op – die niet binnen het budget viel. Alex: “We zijn nog steeds terug bij af.” Inmiddels voelde je hem al aankomen: halverwege de exitklok zagen we opeens een gesprekje tussen Samara en Dennis. De twee stonden heel nonchalant de vaatwasser leeg te ruimen toen hij opgooide of Assen niet toch een optie is (in plaats van alleen Haren). Wat een toeval: het grote twistpunt uit het begin van de aflevering, krijgt opeens een wending!

Daphne Bunskoek

Tja, in dit soort gevallen kun je beter de presentator van dienst – Daphne Bunskoek – erop afsturen voor een interview. Of laat ze even beeldbellen. Nu komt het nep en geregisseerd over. De cameraploeg is helemaal naar hun huis gekomen – terwijl je me niet kan vertellen dat dit de eerste keer is dat ze opeens Assen van de no go-lijst wilden halen. Ik zie het al voor me, de redacteur van dienst die instructies gaf voor het filmen: ‘Jongens, ga maar even de vaatwasser leegruimen, ofzo. Het moet lijken alsof dit de eerste keer is dat jullie het erover hebben. Laat het zo naturel mogelijk overkomen!’

Nadat Dennis en Samara hun eigen huis hadden verkocht, kwam er – je verwacht het niet - maar liefst 70k bij voor de verbouwing. En om de heerlijke KzK-cliché's helemaal compleet te maken: natúúrlijk maakte Samara bekend dat ze in verwachting is. Ding ding: volle bingokaart.

'Verwarrende' Kopen Zonder Kijken-aflevering

Wat het dan wel weer verwarrend maakte: toen Bob bij het huis in verbouwing langskwam, zei hij tegen de aannemer dat Samara inmiddels was bevallen. Huh? Het roept bij mij heel veel vragen op. Was ze tijdens de opnames al lange tijd zwanger? Duurt zo’n verbouwing écht acht à negen maanden? Of is er gewoon onhandig geknipt en geplakt in de montage? Het doet er natuurlijk helemaal niet toe, maar het valt mij als kijker wel heel erg op in een aflevering waarin niet veel bijzonders of opvallends zit.

“Er kan een hoop gebeuren in de tijd dat je op een nieuw huis wacht”, merkte Daphne Bunskoek op. En over Daphne gesproken: die kwam gelukkig niet vaag en onduidelijk over zoals de rest van de aflevering. Het voelt nu natuurlijk heel erg als alléén maar zeiken op de aflevering, maar de presentator was wel een lichtpuntje. Net als alle andere Martijn Krabbé-vervangers tot nu toe stelde ook Daphne zich heel dienstbaar op aan het programma. Met enige afstand, maar wél empathisch. Oprecht geïnteresseerd. De kandidaten zelf laten shinen. Ja, helemaal prima. Niets op aan te merken.

Ik weet niet of RTL al bezig is met een definitieve opvolger voor Krabbé. Dat is natuurlijk ook een ingewikkeld en gevoelig proces. Maar uit de KzK-vervangers die tot nu toe langskwamen, springt er niemand uit. En dat bedoel ik positief. Allemaal brengen ze nét iets anders mee. En allemaal vielen ze enorm in de smaak. Het lijkt me haast onmogelijk om een definitieve opvolger aan te wijzen.