Nieuw Married at First Sight-element valt verkeerd: ‘Moeten de makers echt mee stoppen’

Wat een hel. Ik dacht dat we na de huwelijksnachten ein-de-lijk af waren van die verschrikkelijke Magnum-bakjes. Die intens overduidelijke product placement-scènes waarin de kandidaten dat ding zo opzichtig moesten ‘breken’. En er dan heel ongemakkelijk een hapje van nemen plus nog de onvermijdelijke en suffe verplichte vraag erbij beantwoorden. Opper-cringe. Dat is het. En zó niet op zijn plek ook. De afgelopen weken brak echt mijn klomp: die verdomde verpakkingen maakten een comeback, en wel bij de kandidaten thuis.

Product placement in MAFS

We zijn nergens meer veilig voor die rotdingen. Het begint zelfs af te leiden van het programma. Ik ben standaard vijf minuten van de leg wanneer die krengen in beeld komen, kokend van ergernis, niet kunnen opletten op wat de kandidaten daarna allemaal zeggen. Oké, ik snap dat je als commerciële zender wat extra poen wil pakken door product placement. Maar als je je kijkers en béétje serieus neemt, zorg in ieder geval nog voor iets van een logische link met je programma.

‘Schiet mij maar lek’

De trouwpakken van Only For Men en de ringen van Siebel hebben tenminste nog een inhoudelijke link met MAFS en het hele trouwconcept. Maar een of andere Magnum-bak met chocolade-ijs... schiet mij maar lek. En die dingen komen inmiddels zo vaak en zo te onpas in beeld – zelfs thuis – dat het simpelweg te ver gaat. Hier moeten de makers gewoon mee stoppen. Heel snel weg met die dingen, graag. Alsof iemand nu denkt: oh, lekker, laat ik dat ijs gaan kopen. Ik mag toch hopen dat iedereen zich er net zo aan ergert als ik. Het 'M-momentje' bij Jeffrey thuis spande echt de kroon. Terwijl-ie samen met Jerney het ijs zo opzichtig zat te breken, keken de geliefden naar Titanic. Het cruiseschip dat, zoals iedereen wel weet, uiteindelijk ook door ijs ten onder ging. Symbolisch wel: wat mij betreft begint MAFS ook langzaam te zinken dóór ijs...

Erik en Gerben

Goed, terug naar MAFS zelf dan. Je zou bijna vergeten dat tussen de Magnum-momentjes door koppels naar liefde zoeken. Of scheiden. Wat me deze week vooral opviel: de sudderende ergernis van Gerben. Die begint zich steeds meer uit te spreken tegen man Erik. Hij gaf deze week tegenover Eveline toe dat ze nu al een kleine maand bezig zijn, maar dat er praktisch geen fysiek contact is. Ja, op dat ene kusje op huwelijksreis na dan, waar Gerben enorm zijn best voor moest doen. Maar verder... nope, helemaal niks. Gelukkig dat de kandidaat zich eindelijk eens wat meer uitspreekt; hopelijk komen wij er als kijkers dan ook achter wáárom Erik dat fysieke nog niet wil. En waarom hij tegelijkertijd wél wil doorgaan met het experiment. Dat voelt gewoon te vaag en is voor kijkers niet meer te volgen. En dan gaan er allerlei misverstanden en mogelijk onterechte verwijten ontstaan. Leg het gewoon allemaal op tafel, zou ik zeggen.

Eveline gooit er wat pit in

Wel goed dat Eveline even in actie kwam bij deze twee. Ze verzon en soort opdracht waarbij Erik en Gerben bij elkaar hun hart mochten luchten terwijl de ander een blinddoek op had. Beide mannen gooiden hun gevoelens op tafel, al kwam Erik er wat minder lekker uit door na Gerbens hartenkreet een slaap-grapje te maken. Ook liet hij al subtiel doorscheremen dat hij het advies van Eveline - meer fysiek contact - waarschijnlijk niet gaat opvolgen. Dat even terzijde: het is goed dat een expert wel aan de gang blijft en ook echt een actieve rol in het programma blijft spelen, ook na het matchingsproces en de huwelijksreis.

Vaker experts, graag

Ik heb sowieso meer behoefte aan experts die zich te pas en te onpas in de strijd gooien om te checken hoe de vlag erbij hangt bij hun koppels. Nu voelt het nog te veel als: ze komen alleen aankakken als er stront aan de knikker is. Het programma heeft - en terecht - al geen goed imago als het gaat om het ongeloofwaardige 'wetenschappelijke' element waar alle matchs op gebouwd zijn. Maar laat Eveline, Patrick en Anne dan op zijn minst nog meer opdrachten geven. Laat ze nog vaker bij de mensen thuiskomen. Ze hebben deze mensen tenslotte zelf bij elkaar gezet en het gaat veel vaker fout dan goed. Dan mogen ze zich ook veel meer bemoeien met de kandidaten. 

Misschien valt er dan nog het nodige op te poetsen aan dat ingezakte imago!