Kritiek op Albert Verlinde in Stars on Stage: 'Oordeel over Bouke slaat nergens op'

Soms poppen er tv-formats op waarvan je niet wist dat we ze nodig hadden, totdat je beseft dat BN'ers die een musicaljasje proberen helemaal geen slecht vermaak is. Stars on Stage is inmiddels aan zijn derde seizoen toe en de formule blijft onveranderd: we leren BN’ers om te zingen, dansen én acteren tegelijk, hopend op een wonder.

Barry Paf probeert het tenminste nog

Neem radio-dj Barry Paf. Een man die blijkbaar dacht dat het presenteren van een radioprogramma een logische opstap was naar West End in Londen. Ik keek zachtjes gezegd naar een schouwspel waarbij de term ‘houterig’ nog een compliment was voor zijn motoriek. Barry raakte werkelijk geen enkele noot; het enige dat die avond ‘on fire’ stond, was de prullenbak waarin zijn ambities als musicalster werden gedeponeerd. En vooruit: zijn glimlach, die stond ook in vuur en vlam. Maar eigenlijk geeft zijn geklungel geen ene moer. Want eerlijk is eerlijk: Barry past in het concept van Stars on Stage. Hij stuntelt, zweet en faalt uiteindelijk glorieus. Zijn enthousiasme was aandoenlijk, zoals je ook vertederd kijkt naar een puppy die tegen een glazen deur aanloopt. Hij probeert het tenminste, hoeveel last ik nu ook van mijn oren heb.

Wat doet Bouke Scholten in hemelsnaam?

Maar dan het andere uiterste: Bouke Scholten. De man met de gouden strot die we nog kennen van The Tribute. Bij Bouke gebeurt er iets vreemds. Terwijl Barry wordt afgeslacht op zijn techniek, krijgt de Elvis imitator een fluwelen behandeling. Wat is hier aan de hand? Zijn vertolking van This is the Moment was prachtig gezongen, absoluut, maar het had ongeveer net zoveel met musical te maken als mijn vijf terugkerende maaltijden met culinair talent.

Albert is snel tevreden

Bouke hoefde namelijk helemaal niets van de jury. En in het bijzonder van Albert. Want waar anderen zich in onmogelijke bochten moeten wringen, mocht Bouke in een kitscherige groene troon blijven zitten met een vreemd groen drankje in zijn hand. "Ik zie geen personage, ik zie geen wetenschapper," vatte Paul de Leeuw mijn gedachten eerlijk samen. Bouke hoefde alleen maar te stoppen met vingerknippen en zijn benen tikken om Albert in katzwijm te doen vallen. Dat hij eenmalig zijn troon verliet voor een veilige loepzuivere uithaal, werd door meneer Verlinde direct bestempeld als een theaterprestatie van wereldformaat. Maar wat doet hij dan in Stars on Stage? Ik wil hem zien zingen, dansen én acteren.

Het is wel jammer dat de 'echte' sterren alleen maar op hoeven te komen dagen om een staande ovatie te krijgen, terwijl Barry en Sjorleone zich letterlijk uit de naad werken voor een krappe voldoende. Blijkbaar volstaat een goede kapper, dikke vette charisma, een diepe stem en een dikke laag make-up om Albert Verlinde te imponeren. Ik hoop dat hij volgende week wat meer naar Paul de Leeuw luistert.