Kleurencoach Jannie klapt uit de school over De Verraders: 'Dacht dat niemand op mij zat te wachten'

De biecht van Tijl

Jannie heeft dus van haar gevoel voor kleur haar werk gemaakt, maar helaas kon ze van die eigenschap in De Verraders niet altijd gebruikmaken. “In de ochtend trok ik een kleurenkaart om mijn outfit op te baseren. Het liefst werd dat er eentje waarmee ik veel invloed uitstraalde. Ik had expres heel veel setjes meegenomen, maar helaas hadden we niet alle tijd om ons te verkleden.” Het programma zelf vond ze trouwens bovenal “een hele mindfuck”. “Je zit echt in een bubbel en bent zonder telefoon afgesloten van de buitenwereld.” Hoewel Jannie zelf aangeeft dat ze niet bezig was met een bepaalde strategie, hebben we in de eerste afleveringen natuurlijk kunnen zien hoe ze altijd afging op kleur. En dat terwijl haar dochters haar juist hadden afgeraden om over haar expertise te vertellen. “Ik was dan ook eigenlijk niet van plan om te vertellen over mijn werk, maar Tijl had per ongeluk bij RTL Boulevard verklapt dat er een advocaat, rechercheur én kleurenexpert meedeed.” Liever had Jannie één op één met haar de teamgenoten die ze vertrouwde over haar werk als kleurencoach gesproken. “Door de biecht van Tijl kon ik er niet meer onderuit en heb ik openlijk aan mijn medekandidaten over mijn werk verteld, maar ik had graag wat meer op de achtergrond willen zijn om de verraders te ontmaskeren.”

Jannie legt uit dat haar mede-teamgenoten van De Verraders met onbekenden niet altijd helemaal begrepen wat haar werk als kleurencoach nu inhoudt. “Ze waardeerden gelukkig wel wat ik te zeggen had, maar als je mij niet kent denk je misschien: waar heeft die vrouw het over?” Lachend: “Dat ben ik wel gewend, dat geeft niets. Ik heb al heel wat meegemaakt in mijn leven en sta sterk in mijn schoenen.”  De deelnemer van De Verraders legt uit dat veel van wat ze in het programma verteld heeft, er ook weer is uitgeknipt door de makers. “De context klopt niet altijd helemaal, want voor de kijker moet het natuurlijk een lopend verhaal worden. Daardoor lijkt het soms alsof ik uit het niets een opmerking maak. Maar dat begrijp ik ergens ook wel weer. Ze maken fantastische televisie.”

Omgeving is trots

Waar voor sommige kandidaten wellicht de spanning zat in het psychologische aspect - hoe ontmasker ik een verrader en hoe kom ik zelf over - was dat bij kleurencoach wel anders. “Nee, voor dat aspect was ik niet bang, maar wel voor het fysieke. Ik heb namelijk al sinds mijn 24e MS en ben bovendien de jongste niet meer. Ik vroeg me af of ik er wel tussen zou passen en of ik het fysiek aankon. Hoe ver ik ben gekomen mag ik natuurlijk niet zeggen, maar de opdrachten gingen me beter af dan gedacht.” Haar medekandidaten en nu ook de kijkers van De Verraders zien haar als kleurencoach, maar zelf vindt ze het belangrijk dat we haar zien als een leuk mens. “Ik heb natuurlijk nog niet alles gezien, maar ik hoop wel dat dit nog meer naar voren gaat komen. Gelukkig zijn de mensen in mijn omgeving al hartstikke trots!”