Kijker heeft geen begrip voor koppige oma Annie in Het Familiediner: 'Bijzondere opvatting'

Trouwe kijkers van het Familiediner hebben ongetwijfeld hun favoriete ruzie uit alle seizoenen van het geweldige programma van de EO. Een ruzie waarvan de aanleiding zo ontzettend suf was dat het bijna niet te geloven is. Zoals die moeder die woedend was omdat ze werd afgescheept met huismerk cola, in plaats van 'echte' cola. Vanavond was de aanleiding een gemiste begrafenis, een iets ander verhaal dus.

Heeft geen nut

Vanavond stond Bert met een makreel in zijn handen voor de deur van oma Annie, die haar zoon en kleinzoon al vijf jaar niet meer gezien heeft. En dat begon al gezellig. Als oma gokt dat Bert vast vanwege haar zoon voor de deur staat roept ze direct "heeft geen nut". De makreel was een vredesoffer met een link naar het verleden. Toen alles namelijk nog pais en vree was en de man van Annie nog leefde, at de familie regelmatig samen een verse makreel. Kleinzoon Wessel hoopt dat de ruzie weer wordt opgelost, zodat iedereen weer blijer wordt. "Nou, dat weet ik niet", zegt Annie sceptisch.

Begrafenis

Ook haar zoon Gerard moet nog even overtuigd worden om het bij te leggen met z'n moeder, vooral omdat hij degene was die het contact verbrak. De reden was dat zijn moeder niet kwam opdagen op de begrafenis van zijn schoonvader, terwijl die wel een goede band hadden. Volgens Annie is ze "natuurlijk" niet gegaan. "Ik ga niet alleen naar een begrafenis." Haar zoon snapt vooral niet waarom ze helemaal niets van zich heeft laten horen. Inmiddels doet Annie als gevolg van de ruzie al vijf jaar dingen alleen. Bert is wel benieuwd of ze het contact dan niet mist. "Nee, niet zo erg", zegt ze eerlijk.

Koppig

Annie vindt dat ze niets verkeerd heeft gedaan. "Ik ben ouder, ik ben de moeder. Ik hoef niet contact op te nemen met hun." Die opmerking schoot veel kijkers in het verkeerde keelgat, zo valt te lezen op X. Bert gaat er direct met gestrekt been in. "Oh, je hebt nog die ouderwetse denktrant? Die is wel achterhaald hoor." Het maakt Annie allemaal niet uit. Ze heeft op de bank zitten wachten tot ze kwamen en zelfs paniekaanvallen gehad, maar het was allemaal geen aanleiding voor haar om eens zelf contact te zoeken. Na een tijdje was het voor haar klaar. "Schluss."

Eind goed, al goed

Of het goed zou komen was maar zeer de vraag. Haar zoon Gerard leek nog wel welwillend, maar hoe zit het met zijn vrouw Daniëlle? Die bleek ook vergevingsgezind. Maar zou Annie het aandurven om helemaal alleen in die gigantische limo te stappen? Uiteindelijk is ze toch ingestapt, tot grote opluchting van haar kleinzoon. En er verscheen zelfs nog een lach op haar gezicht! Gerard en zijn moeder vielen elkaar uiteindelijk weer in de armen. "Dag lieve moeder", zei Gerard zelfs nog. En zoals meestal het geval is, bleek ook hier de ruzie niet erg nodig.