Katja Schuurman gelooft in vergeving: 'Tegenwoordig wordt iedereen direct gecanceld’

Katja speelt de rol van schrijfster Jasmijn, die een dodelijk auto-ongeluk veroorzaakt. Ze kan zich daar niet overheen zetten en neemt een drastisch besluit: ze vertrekt naar Marokko, waar Wim (Hajo), de weduwnaar van het slachtoffer, een hotel runt. De twee sluiten een bijzondere vriendschap en leren elkaar over vergeving, loslaten en het leven.

In De Mooiste Dag draait alles om vergeving. Zijn jullie daar eigenlijk goed in?

Hajo: “Vroeger was ik echt haatdragend. Ik heb nog wel een geweldig wraakverhaal: vroeger rookte ik veel, dronk veel en alles wat daarbij hoorde. Ik zorgde niet goed voor mezelf. Ik kreeg een zwart puntje in mijn linkeroog en uiteindelijk belandde ik in het ziekenhuis met een zware infectie van mijn netvlies. Ze dachten dat ik aids had, maar dat hield ik nog voor mij zodat niemand zich zorgen zou maken. Twee dagen daarvoor was een goede vriend langsgekomen. Die zei vervolgens hoe erg hij het voor mij en vond en dat een bekende acteur en goede vriend van mij het ook nog eens met mijn vriendinnetje deed. Dat hoorde ik toen voor het eerst! Maar een dag na mijn gesprek met de arts, kwam die acteur ineens op bezoek. Ik dacht: nu pak ik je. Dus ik zeg: 'Tja, ze denken dat ik aids heb.'”

Katja: “Nee! Hahaha. Wat erg!”

Hajo: “Hij trok helemaal grauw weg! Toen duurde het nog lang voordat je de uitslag van een test had, dus die zat tien dagen in de rats. Het was koud geserveerde wraak, maar je moet niet aan andermans vriendinnetjes komen. Die acteur had er overigens een hobby van gemaakt om achter mijn vriendinnetjes aan te gaan. Laten we wel wezen: mijn keuze voor vriendinnen was misschien ook niet helemaal gelukkig. Maar ik heb hem ook eens gedwongen om op z’n knieën om vergiffenis te smeken, omdat ik anders niet meer met hem in een stuk wilde spelen. Uiteindelijk konden wij er overigens wel om lachen.” 

Hoe zou je daar nu mee omgaan?

Hajo: “Oh, nu zou ik zoiets niet meer doen. Maar wij kunnen heel erg goed met elkaar hoor. En dat was toen. Zo heeft die acteur laatst nog een rol gekregen die ik graag wilde hebben. Ik wil wel zijn kinderen opzoeken en zeggen: 'Je vader is een boerenlul', maar dat doe ik niet meer! Ik ben ook nooit meer zo wraakzuchtig, in de overtuiging dat het ongelofelijk weinig zin heeft om wraakzuchtig en jaloers te zijn. Ik heb tegenwoordig veel meer begrip voor waarom iemand iets heeft gedaan of waarom iemand zelf ergens mee zit en dan vreemd handelt.”

Katja: “Dat komt ook wel met levenservaring natuurlijk. Maar je moet ook empathisch zijn.”

Hajo: “Maar dat ben jij wel.”

Katja: “Ik ben gezegend met een groot empathisch vermogen. Ik ben zelf verre van perfect, dus als iemand anders iets doet wat ik echt vervelend vind, nou, dan vind ik dat ook vervelend en kan ik boos worden… Maar iedereen kan zich even gedragen als een lul. Ik heb zelf ook wel wat gekke afslagen genomen, dus ik ben wel snel bereid om dingen te laten gaan. Zo had een vriendin van mij – die destijds ook mijn agent was – een affaire met mijn partner. Het ging niet goed in mijn relatie en zij wist dat. Ze steunde mij ook ontzettend in die tijd, ze boekte zelfs mijn relatietherapie in.”

Hajo: “Zo, dat is wel stevig verraad.”

Katja: “Klopt, maar toch heb ik wel gezegd dat ik met haar wilde praten. Uiteindelijk heb ik een brief geschreven die, toegegeven, ook wel venijnig was. Maar ik heb daarna met haar afgesproken en gezegd: 'Ik vergeef het je.' En dat doe je ook echt voor jezelf, want je hebt niks aan blijvende woede.”

De tekst gaat verder onder de afbeelding