Hoe gaat het nu met Laura en Couzijn uit Ik Vertrek? ‘Het was wél een rollercoaster’

Met een goed doordacht businessplan en een redelijke staat van het schoolgebouw leken de eerste stappen veelbelovend. “We dachten dat we zeer goed voorbereid op emigratie-avontuur gingen”, vertelt het stel in gesprek met AVROTROS. “‘Wir schaffen das’, dachten we optimistisch. Maar, zoals alle Ik Vertrekkers, liepen ook wij tegen onverwachte dingen, gedoe en moeilijkheden aan.”

Rollercoaster

De eerste grote tegenslag diende zich al snel aan. De bouwoffertes vielen fors hoger uit dan verwacht. “De offertes waren soms wel drie keer zo hoog als we hadden begroot.” Daarnaast zorgde de Duitse ‘Gründlichkeit’ voor veel vertraging. Toen de benodigde papieren eindelijk binnen waren en de verbouwing leek te kunnen starten, sloeg het noodlot toe: Couzijn kreeg tijdens het maaien een steentje recht in zijn oog. “Hier in Duitsland hebben ze een grappige uitspraak om uit te drukken dat het leven niet altijd van een leien dakje gaat: ‘das Leben ist kein Ponyhof’. Vrij vertaald: het leven is geen pretpark. Nou… het was anders wél een rollercoaster.”

Oog

Couzijn’s beschadigde oog zette alles op zijn kop. “We hielden ons hart vast. Want tjonge, wat heeft dit ongeluk roet in het eten gegooid. Het was een pittige tijd waarbij de volledige focus lag op het herstel van het oog.” Inmiddels zijn Laura en Couzijn al meerdere keren naar de oogkliniek in Bonn geweest. Gelukkig kwam er onlangs goed nieuws. “Dokter Mercieca was zeer positief. Hij constateerde een helder oog en zelfs 60% zicht. Wij hebben vertrouwen dat Couzijn zijn zicht volledig of bijna volledig terug gaat krijgen.”