• TV

Het Klokhuis viert 35ste verjaardag: ‘We brengen eersteklas comedy’

Hele generaties zijn er inmiddels mee groot geworden: Het Klokhuis. Het leerzame kinderprogramma van de NPO viert dit jaar alweer z’n 35ste verjaardag en heeft nog steeds ladingen jonge én ook oudere fans. Presentator en regisseur Bart Meijer en eindredacteur Anneke Dorsman weten precies waarom.

Door Redactie
Bart Meijer van Het Klokhuis

Meteen met de deur in huis. Wat is het geheim van het succes van Het Klokhuis?

Anneke: “Voor mij is dat de combinatie tussen de reportages aan de ene kant, en de sketches aan de andere. Uniek in de wereld en het geeft ons de kans om een onderwerp van alle kanten te bekijken. In de reportages vertellen we objectief hoe iets werkt, in het dramagedeelte kunnen we juist wat meer op de emotie zitten. Neem een wat zwaarder onderwerp als de dood. Dan is het fijn als je ook even kunt troosten.”

Bart: “Even heel onbescheiden: ik denk dat de kwaliteit gewoon heel hoog is. We zijn een veilige haven voor ouders. Die weten dat wat wij vertellen, altijd klopt. Daarnaast hebben we altijd de crème de la crème van de Nederlandse acteerwereld gehad. Van Loes Luca, Aart Staartjes en Joost Prinsen tot Ilse Warringa, Rop Verheijen en Alex Klaasen.”

Daarover gesproken: waarom werken die sterren zo graag mee?

Anneke: “Volgens mij omdat Het Klokhuis een instituut is, waar je je naam graag aan verbindt. En vergeet niet dat er fantastische schrijvers op zitten. Die produceren eersteklas comedy, wat voor die acteurs geweldig is om te spelen.”

Bart: “Neem nou tekst- en liedjesschrijver Jurrian van Dongen. Die won meerdere Annie M.G. Schmidt-prijzen en kreeg een NPO2-programma, waarin bekende artiesten een ode brengen aan zijn creaties. En zo’n man levert al 25 jaar teksten voor Het Klokhuis.”

Het programma is voor kids van acht tot twaalf. Lastige doelgroep?

Bart: “Nee joh, juist heel dankbaar. In die fase zijn kinderen nog lekker onbevangen. Als ze eenmaal naar de middelbare school gaan, is het niet meer cool om te zeggen dat je naar Het Klokhuis kijkt.”

Anneke: “Het is precies de fase dat ze alles over de wereld willen weten. Ze vragen veel, vinden alle musea leuk, zoeken zelf dingen op via YouTube. Allemaal nog zonder de puberale remmingen, die daarna komen. We horen nu trouwens steeds vaker dat we voor meerdere generaties een soort routine zijn geworden. De kijkers van vroeger, zitten nu als ouders met hun kinderen voor de buis. En voor hen is het ook nog steeds leuk, hè. Denk aan een aflevering over hoe metrostelsels gemaakt worden. Toch razend interessant?” 

Zijn de kijkertjes van nu anders dan die van – pak ’m beet – twintig jaar terug?

Bart: “Inhoudelijk hebben ze dezelfde nieuwsgierigheid en interesses. Maar wij gaan natuurlijk wel mee met de tijd. Ook in de beeldtaal die we gebruiken. Laatst keek iemand hoe vaak we bij een aflevering van vijftien jaar geleden van shots wisselden. Wat bleek? Vandaag de dag wordt er in de montage drie keer zoveel geknipt als toen. Het tempo ligt veel hoger.”

Anneke: “Zo was het tien jaar geleden de trend om héél erg met de camera te bewegen. Zijn we met z’n allen snel van teruggekomen, want je werd er compleet gek van. Volgens mij kun je het een beetje vergelijken met merken als de Donald Duck en de HEMA. Je denkt dat de formule al jarenlang hetzelfde is, maar stiekem bewegen we langzaam mee.”

Na 35 jaar dingen uitleggen zou je denken dat de onderwerpen langzaam opraken.

Bart: “Ben je gek? Kijk maar eens even om je heen. Je ziet glas, hout, meubels… De onderwerpen liggen letterlijk voor het oprapen. Wel was het in coronatijd allemaal wat lastiger. Niemand wilde een cameraploeg over de vloer in zijn fabriek.”

Anneke: “Er is ook een lijstje onderwerpen dat regelmatig opnieuw aan bod komt. Denk aan dyslexie. Dat moet iedere nieuwe generatie een keer zien. Zeker omdat het juist in die leeftijdsfase zo’n belangrijke rol speelt. En dat geldt ook voor een basisonderwerp als zwaartekracht.” 

Deze week krijgen we een heel bijzondere aflevering voorgeschoteld, vernamen we.

Anneke: “Bij het 25-jarig bestaan in 2013 heeft een groep kijkers een tijdscapsule gemaakt. Zij zijn nu allemaal rond de twintig en gaan kijken wat ze er destijds ook alweer in hebben gestopt. Vaak zijn ze dat compleet vergeten. Een van hen noemde het een cadeautje aan zichzelf. Sommigen hadden destijds uitgebreid beschreven hoe de grote wereldproblemen inmiddels opgelost zouden zijn. Dat was misschien toch een kleine domper, haha…”

Bart: “Ik vond het grappig om te zien hoeveel er in tien jaar tijd is veranderd. Iemand had bijvoorbeeld Pokémon-kaarten in die capsule gestopt. Die zijn ondertussen hartstikke zeldzaam geworden. Maar ook foto’s van jeugdidolen uit die tijd, wat nu ineens heel gênant is. We gaan geen nieuwe capsules de grond in stoppen, maar ik hoop van harte dat Het Klokhuis er ook over tien en twintig jaar nog is. Zelf ben ik net vader geworden. Lijkt me fantastisch om straks met mijn kleine te lachen om al die gekke typetjes.”

Tekst: Sven de Laet

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!