Superguide logo

Gerard Ekdom over power ballads: 'Ik verafschuw Total Eclipse of the Heart'

Iedere week vertelt Radio 10-dj en muziekfreak Gerard Ekdom de mooiste verhalen over muziek. Deze week heeft hij het over power ballads. "Een genre dat de laatste jaren een beetje aan het uitsterven is."

Door Gerard Ekdom
Gerard Ekdom
© Mike van den Toorn/Veronica Superguide

Laten we het eens hebben over het fenomeen power ballads. Een genre dat de laatste jaren een beetje aan het uitsterven is. De power ballad is een in de regel rustig nummer van een hardrock -of metalband. Hij kan, ondanks ’t rustiger tempo, invloeden bevatten van metal of rock. In sommige gevallen worden in plaats van elektrische gitaren akoestische gitaren of een piano gebruikt, waarna uiteindelijk ook de drums een belangrijke rol spelen.

'Opstapelende elende'

Ik moest aan deze term denken toen ik deze week mijn minst favoriete plaat, Bonnie Tylers Total Eclipse of the Heart, op de radio hoorde. Men vraagt mij regelmatig waarom ik dat nummer zo verafschuw. Het is die stem, dat kitscherige middenstuk, dat opstapelen van ellende en het feit dat je hem niet uit je kop krijgt. Het is de ultieme vrouwenplaat. En een draak! Geschreven door Jim Steinman − ook verantwoordelijk voor een andere power ballad van jewelste: I’d Do Anything for Love van Meat Loaf.

Terug naar toen

In de jaren 80 en 90 grossierden we in power ballads. Bands als Scorpions scoorden in ons land alleen maar met rustige liedjes. Denk aan Still Loving You en het iconische Wind of Change. Die laatste gaat overigens over het einde van de Koude Oorlog en de Sovjet-Unie. Zanger Klaus Meine werd geïnspireerd voor de song nadat Scorpions in 1989 deelnam aan het Moskouse muziekvredesfestival. Er is een complottheorie dat de CIA Wind of Change in werkelijkheid heeft geschreven, maar dat terzijde. En wie heeft er geen snottranen gejankt bij Phil Collins’ power ballad Against All Odds? Voor veel mensen was ’t een absoluut therapeutische song. Aan het einde van het nummer barst Collins schreeuwend van ellende uit en na die drie en een halve minuut voel je je met je liefdesverdriet toch wat beter. Die song kwam uit de gelijknamige film, die overigens geen groot succes was.

De heilige ballad-formule

Films en power ballads zijn vaak een gunstige combinatie. Denk bijvoorbeeld aan Bryan Adams met (Everything I Do) I Do It For You, de tranentrekker die in 1991 elf weken op nummer 1 stond. Kwam uit Robin Hood: Prince of Thieves, de film met Kevin Costner in de hoofdrol. Schrijver Michael Kamen had voor Everything I Do Kate Bush op het oog, maar zij wilde niet. Annie Lennox kon niet, Lisa Stansfield mocht niet van haar platenmaatschappij.

Onverwachts gelukkig

Uiteindelijk werd gekozen voor Bryan Adams. Daar was Kamen dan weer niet blij mee. Vooral niet toen hij het complete arrangement veranderde. De filmmaatschappij had er in eerste instantie ook helemaal geen vertrouwen in, aangezien het liedje pas op het einde van de film zit als de aftiteling al bezig is en de bioscoopzaal leegloopt. Maar de song brak alle records! Ik ben wel nieuwsgierig wat er zou zijn gebeurd als Kate Bush het tóch had opgenomen.

Wat anderen nu lezen