Superguide logo

Gerard Ekdom over ontwikkelingen in muziekindustrie: ‘De techniek is doodeng geworden’

Iedere week vertelt Radio 10-dj en muziekfreak Gerard Ekdom de mooiste verhalen over muziek. Deze week heeft hij het over het gebruik van samples en artificial intelligence in de muziek.

Door Gerard Ekdom
Gerard Ekdom
© Mike van den Toorn/Veronica Superguide

De moderne techniek begint best ernstige vormen aan te nemen. Ook in de muziekindustrie. Die houdt haar hart vast, want AI, artificial intelligence, neemt nu langzaam maar zeker de mensheid over en is niet meer tegen te houden. De platenindustrie hield in de zeroes al de adem in met de komst van Napster en andere illegale downloadsites. Piraterij van het ergste soort werd het genoemd. Uiteindelijk hebben we er legale streamingsdiensten, zoals Spotify, aan overgehouden en die zijn ook niet meer uit ons dagelijkse leven weg te denken.

Nepnummers

Maar er is iets veel schokkenders aan de hand in platenland. De techniek is inmiddels zo ver, dat je via de computer songs kunt maken in de stijl van een artiest, compleet met tekst en muziek. Of zelfs met exact de stem van de rapper of zanger die je wilt imiteren. Onlangs verscheen er een track op Spotify onder de artiestennaam Ghostwriter met de titel Heart on My Sleeve. Hierop hoor je een computerversie van Drake en The Weeknd, maar ’t is amper van echt te onderscheiden. De techniek is dus zo ver, dat je je favoriete rapper of zanger kunt laten zingen zoals jij wilt, met de lyrics die jij hebt bedacht. Dood- en doodeng. David Guetta deed dit onlangs ook al met een tekst in de stijl van Eminem. Je hoorde zijn stem, maar hij was het niet. Eminem klaagde David Guetta meteen aan. Maar ja, hoe ver kun je gaan? Dit is nog maar het begin. ChatGPT neemt de wereld over. Wat nu? Nieuwe regels? Nieuwe wetten?

Samples jatten

Ooit moest dit ook worden afgesproken voor het gebruik van oude liedjes als samples in nieuwe liedjes. De complete rapscene maakte gebruik van oude soulplaten. Alles werd bij elkaar gejat. In het begin deden ze dat gewoon, uiteindelijk werd het verplicht om de oorspronkelijke componisten te vermelden. Die kregen dan alsnog poen. Maar dat was niet meteen in kannen en kruiken. Nile Rodgers van Chic was in eerste instantie enorm boos toen hij Rapper’s Delight van The Sugarhill Gang hoorde, waarop doodleuk gerapt wordt over Good Times van Chic. Totdat Nile zag dat zijn naam als componist gewoon keurig werd vermeld. Hij kan er nog dagelijks van uit eten.

Gedoe over rechten

Een ander verhaal is het oeuvre van De La Soul eind jaren 80. In de klassieker Me, Myself and I zitten vijf samples die niet officieel waren aangevraagd. In de opvolger Say No Go zelfs zeven! Dat is precies de reden waarom het album 3 Feet High and Rising pas dit jaar op Spotify kon verschijnen. Te veel gedoe over de rechten. De platen met de meeste samples komen overigens uit dezelfde periode. Chad Jacksons Hear the Drummer Get Wicked heeft er veertien. De allerbekendste, met maar liefst vijftien samples, is S’Express met Theme from S’Express! Maar ja, die kun je nu door artificial intelligence allemaal laten naspelen in dezelfde stijl… Kost niks!

Wat anderen nu lezen