Superguide logo

Gerard Ekdom is nostalgisch over vinyl: 'Lekkere handeling'

Iedere week vertelt Radio 10-dj en muziekfreak Gerard Ekdom de mooiste verhalen over muziek. Deze week heeft hij het over vinyl: "Een soort sereniteit in extreem drukke tijden."

Door Gerard Ekdom
Gerard Ekdom
© Mike van den Toorn/Veronica Superguide

Ik als beroeps muziekliefhebber blijf maar muziek kopen. Eerlijkheidshalve dien ik te zeggen dat het de laatste jaren steeds minder cd’s zijn. Sterker nog, die dienen momenteel als geluidsisolatie want die enorme muur met cd’s ziet er indrukwekkend uit maar ik merk dat ik er steeds minder op terug grijp. Al het noodzakelijke heb ik immers digitaal, en dan reken ik de streamingsdiensten niet eens mee. Als er muziek klinkt komt dat steeds vaker vanaf vinyl. Ik zet elpees op of ik draai zelfs singletjes. Waarschijnlijk puur om nostalgische redenen maar ook omdat ik de handeling gewoon lekker vind.

Therapeutische werking

Tijdens mijn bezoek aan de laatste platen en cd-beurs in de Jacobikerk in Utrecht, stuitte ik op stapels singletjes die ik schaamteloos kocht. Eenmaal thuis maak ik ze schoon, gooi er een mooi plastic hoesje om en zet ze op alfabet in de kast. Overigens een klusje alwaar ik pure rust en genot uit put. Een soort sereniteit in extreem drukke tijden. Dan kom je tijdens zo’n vinyl-hunt-sessie ineens tot conclusies.

Remixen

Ik vond Dire Straits met hun klassieker “Sultans Of Swing” op single, zet hem thuis op en ontdek dat het een hele andere versie is dan die wij kennen. Voor de single versie blijkt een compleet nieuwe versie te zijn opgenomen. Ik wist niet wat ik hoorde! Andere drums, andere vocals, alles anders. Ik pakte meteen het album uit de kast en daarop stond inderdaad de versie zoals wij die kennen. In diezelfde stapel die ik had gekocht zat “Listen To The Music” van The Doobie Brothers. Die single versie is vele malen sneller dan die op het album. Gewoon enorm gepitcht. Waarschijnlijk gemaakt met het idee dat de DJ van dienst dan meer platen kon draaien in een uur. Vreemd, want waarom zou je dat doen?

Muzikale chirurgie

Hetzelfde geldt voor Bruce Springsteen’s “Hungry Heart”. Tijdens de opname van “Hungry Heart” werd de stem van Bruce iets versneld, waardoor er een hogere en dus jongere stem ontstond. Bruce had dit trucje ontdekt door Bob Dylan, die hetzelfde deed in zijn klassieker “Lay Lady Lay”. Het werd de allereerste top-10 single van Springsteen in de Amerikaanse hitlijsten. Bruce schreef het in één avond oorspronkelijk op verzoek voor de band The Ramones maar besloot het te behouden op advies van zijn producer en manager Jon Landau. Goed advies!

Pianosolo voor in de boeken

Maar er zijn meer voorbeelden die op single nogal zijn veranderd ten opzichte van de album versie. Wat dacht je van de klassieker “Uncertain Smile” van The The. De single versie uit 1981 is totaal anders dan de album versie. Sterker nog, de single versie moet je onmiddellijk weggooien. Het is de album versie die de geschiedenisboeken ingaat. Daarop verving men de saxofoonsolo voor een legendarische pianosolo, ingespeeld door Jools Holland (inmiddels bekend als BBC-presentator). Ik had Jools ooit in de uitzending en vroeg hem over deze solo. Hij had het ingespeeld met de bedoeling dat het maar kort in de song zou komen. Toen hij het album kocht bleek tot zijn grote verbazing dat de volle 3 minuten solo op de track stond! De rest is geschiedenis.

Wat anderen nu lezen