Superguide logo

Gerard Ekdom over de populaire top 4000 lijstjes: 'Queen is traditie'

Iedere week vertelt Radio 10-dj en muziekfreak Gerard Ekdom de mooiste verhalen over muziek. Deze week heeft hij het over de top 4000 lijstjes. "Imagine van John Lennon werd ooit 1 en toen kregen wij, de dj's, de schuld."
 

Door Gerard Ekdom
Gerard Ekdom
© Mike van den Toorn/Veronica Superguide

De tijd van de lijstjes op de radio zijn weer in volle gang. Wat is de gemeenschappelijke muzikale boodschappenkar? Welke liedjes blijven geliefd en massaal in ons collectieve geheugen?

December dipje

De Top 4000 is alweer enkele weken bezig op Radio 10 en niets is als muziekliefhebber leuker dan compleet door elkaar geschud te worden. De combinatie van liedjes is soms ronduit verrassend. Mensen kunnen echt boos worden om andermans lijstje. Ik durf nog amper mijn stemlijst online te gooien omdat ik op voorhand al weet dat ik er vijfhonderd ben vergeten. Het hangt van zoveel dingen af. De tijd van het jaar, je gemoedstoestand, het weer, de meeuwen die overvliegen. Dat soort dingen zijn belangrijk. Als je de Top 1000/2000/4000 zou samenstellen midden in de zomer, dan ben ik ervan overtuigd dat je een compleet andere lijst krijgt. Een stuk vrolijker, sowieso. Zo tegen december verander je toch een beetje in een emotioneel wrakje.

Levensliedjes

Men valt vaak terug op pak ‘m beet 35 vaste liedjes die je leven lang meegaan. Een aantal vergeet je, maar na verloop van tijd herontdek je ze toch ook weer. Heel veel stemmers beginnen eerst met Bohemian Rhapsody van Queen en gaan daarna pas op zoek naar de rest van hun lijst. Wat hoort erin? Wat is traditie? De mens hoort graag wat hij al kent en dat geeft structuur, anders klopt het niet.

Bohemian traditie

Ik kan mij nog herinneren dat Imagine van John Lennon na de aanslagen in Parijs ooit de nummer één werd en men was kwaad. En wij, de dj’s, kregen de schuld. Het jaar erop was het gewoon weer Queen, want dat hoort zo. Het is een traditie, net als de kerstboom en op nieuwjaarsdag kijken naar het nieuwjaarsconcert en daarna uitbrakken bij het schansspringen.

Ieder z'n ding

Al die liedjes hebben een verhaal. Het zijn bruiloften, begrafenissen, vakantieherinneringen, verloren liefdes, jeugdsentimenten en wat voor de een fantastisch is, is voor een ander een absoluut gedrocht. Over smaak valt nou eenmaal niet te twisten. Het is net als bij de verkiezingen: je hebt de traditionele, de emotionele en de strategische stemmer. En toch blijkt dat wanneer je gaat bellen met een stemmer, diegene het in de meeste gevallen ‘gewoon een leuk liedje’ vindt. En dat is natuurlijk het aller-belangrijkste. Liedjes waar je gewoon zonder reden nooit genoeg van krijgt.

Van Vader Abraham naar Rick Astley

En dan kom je aan bij je altijd-goed-playlist. Die heb jij als lezer vast zelf ook. Een lijstje waar je altijd, in wat voor sfeer je ook bent, op kunt terugvallen. Het is en blijft lollig om in andermans lijstje te loeren. Wat heeft die ander in zijn of haar mandje gegooid? Waarom staat Vader Abraham tussen allemaal new wave-platen? Daar kleeft een verhaal aan. Wat doet een rockliefhebber met een Rick Astley-liedje tussen zijn kei harde gitaren? Waarom heeft een achttienjarige tussen al zijn redelijk nieuwe liedjes toch Toto staan? Muziek blijft fascineren. En die lijstjes zijn een heerlijke vrijetijdsbesteding. En de conclusie? We stemmen op wat we kennen. Want zo hoort het!

Wat anderen nu lezen