Superguide logo

Gerard Ekdom over briljante melodietjes: 'Op de dansvloer was het niks'

Iedere week vertelt Radio 10-dj en muziekfreak Gerard Ekdom de mooiste verhalen over muziek. Deze week heeft hij het over deuntjes waar massaal naar gezocht wordt. "Instrumentaal is slecht te vinden."

Door Gerard Ekdom
Gerard Ekdom
© Mike van den Toorn/Veronica Superguide

Inmiddels ben ik al dertien jaar lang ‘Dr. Pop’. Een item dat is ontstaan doordat we in nood zaten. Dit hadden we ooit op de website van Arbeidsvitaminen gezet, zodat ik soms mensen kon helpen om hun gezochte plaat te vinden. Niet eens in de uitzending. Toen ik een nieuwe lunchshow ging presenteren, hadden we iets nodig als item. Uit nood hebben we Dr. Pop bedacht als tijdelijk iets wat we snel weer zouden vervangen. Het bleek echter een schot in de roos, want men zocht massaal naar liedjes. Let wel: Shazam bestond toen nog niet. 

Meest gezochte instrumental

Ondanks dat heb ik nog altijd dagelijks mailtjes van mensen die met iets in hun hoofd zitten en daar niet uitkomen. Tekst is soms online nog wel op te zoeken, maar een instrumentaal liedje is slecht te vinden. En juist in die categorie komt er altijd veel binnen. Probeer het dan maar eens te reproduceren zoals jij het in je kop hebt zitten. Het levert vaak lollige momenten op in de uitzending, maar uiteraard ook de oplossing. De absoluut meest gezochte instrumental is O.K. Chicago van de band Resonance uit 1974. Een spannend muziekje met een heftige achtervolging en aan het begin een geweerschot.
 

Briljant melodietje

Ook in de 90’s zijn er in de housescene vele instrumentale liedjes gemaakt. Wat te denken van Robert Miles met Children. Nog steeds een zeer geliefd deuntje dat nog vaak te horen is. Op de dansvloer konden we er destijds vrijwel niks mee. Het was in een ritme dat niet makkelijk te dansen was, het was niet heel uitbundig, maar dat melodietje was briljant. Een van de allergrootste hits uit de 90’s is overigens een instrumentaal, namelijk Vangelis met Conquest Of Paradise. Die stond in 1995 maandenlang op nummer 1 tussen alle eurodance en grungerock-platen. 

In de ring

En dat kwam allemaal door een Duitse bokser, Henry Maske. Die speelde in oktober 1994 een belangrijke wedstrijd tegen Iran Barkley, waarbij hij dat nummer koos als begeleidingsmuziek naar de ring. TV-kijkers waren dolenthousiast en kochten alle exemplaren op die nog over waren, want de film 1492 en de soundtrack waar het op stond waren beide drie jaar daarvoor gigantisch geflopt. Het gevolg: ook Nederland, die totaal niet op de hoogte was van deze voorgeschiedenis, viel als een blok voor deze song. 
 

Houseklassieker

Diezelfde bokser, Maske, was overigens jaren later ook verantwoordelijk voor het succes van een van de grootste uitvaarthits aller tijden: Time To Say Goodbye van Andrea Bocelli & Sarah Brightman. Die gebruikte hij tijdens zijn afscheidswedstrijd. Een artiest die in mijn oren een geweldige instrumentale hit scoorde, is Moby. Dat deed hij in 1991 met Go, gebaseerd op Laura Palmer’s Theme uit de serie Twin Peaks. Een echte houseklassieker! 

Legendarische drumriff

Maar laat ik eindigen met een van de allerberoemdste: Apache. Oorspronkelijk van The Shadows uit 1960, maar heel erg vaak gebruikt. Een andere beroemde versie is die van The Incredible Bongo Band uit 1973, en die versie werd bovendien een van de meest gesamplede platen aller tijden. De drumriff aan het begin is legendarisch. Instrumentaal, een taal die we allemaal spreken!

Wat anderen nu lezen