Gerard Ekdom over Don’t Leave Me This Way: 'Toen al genderneutraal!'

Je wist het al lang natuurlijk maar: I’m a soul man! Gek op soul en funk. En laten we het eens hebben over The Philadelphia Sound. In de jaren ’70 kon je niet om die stad heen. Wekelijks keken er miljoenen Amerikanen naar het legendarische ‘Soul Train’. Een tv-programma dat maar liefst 36 jaar heeft bestaan, onder leiding van Don Cornelius.

Vinderdas op de funk

De ‘Philly-soul’ legde de basis voor wat later Disco zou worden. Weelderige instrumentale arrangementen met veel strijkers. Fred Wesley, trombonist van onder andere James Brown en Funkadelic, beschreef het georkestreerde geluid als “De vlinderdas op de funk”. En dat is precies wat het is.

Philly Sound

Kenny Gamble en Leon Huff stonden aan de wieg en schreven en produceerden stapels en stapels wereldhits voor diverse artiesten. De groep die je vaak op alle ‘Philly Sound’ platen hoort is de band MFSB, dat staat voor Mother Father Sister Brother. Hun song ‘TSOP (The Sound Of Philadelphia’ werd later gebruikt als tune voor de tv-show ‘Soul Train’. Een ander belangrijk duo voor Philadelphia is McFadden & Whitehead. Zij schreven “Backstabbers” en ‘Love Train’ voor The O’Jays, “Me And Mrs. Jones” van Billy Paul, “When Will I See You Again” van The Three Degrees en “You’ll Never Find Another Love Like Mine” voor Lou Rawls. Niet mis!

Gigantische klassiekers

Maar een van mijn favoriete bands op dit label is toch wel Harold Melvin & The Bluenotes. De zanger van deze band was Teddy Pendergrass en zijn stem was meteen herkenbaar en fantastisch. Ik zeg ‘was’, want hij overleed in 2010 op 59-jarige leeftijd. Teddy was op een gegeven moment zo populair dat hij louter vrouwen bij zijn concerten wilde hebben. Hij heeft als zanger van Harold Melvin & The Bluenotes een aantal gigantische klassiekers op zijn naam staan. Zij namen de allereerste versie op van “If You Don’t Know Me By Now”, later een hit voor Simply Red. Zij waren het die het origineel van “The Love I Lost” op hun naam hebben staan. Mijn favoriete song van ze “Bad Luck” werd in de 90’s opnieuw een hit voor Sensory Productions. Maar de allerbekendste is toch wel “Don’t Leave Me This Way”. Het origineel is van hun, geschreven door Gamble & Huff uit 1975. Het is genderneutraal geschreven, toen al! Want de songtekst kan op werkelijk iedereen slaan, want het object van verlangen wordt aangesproken als “baby”.

Arme Thelma

In 1977 was er zangeres Thelma Houston die was getekend op Motown records. Daar wisten ze niet zo goed wat ze met haar aan moesten. Ze zong “Do You Know Where You Going To” in maar nog voordat het werd uitgebracht ging de song onmiddellijk door naar Diana Ross. Arme Thelma. Zij nam “Don’t Leave Me This Way” op en het werd een aardige hit. Door haar succes werd het origineel van Harold Melvin ook opnieuw uitgebracht en stond verdorie toch weer hoger dat die van Thelma. Maar de versie die je anno nu verreweg het meeste hoort is die van The Communards uit 1986. Arme Thelma! Maar ja, het blijft een tijdloze song die nog steeds veel mensen aanspreekt!