Superguide logo

DJ Panic over de film Hardcore Never Dies: ‘Er is geen juiste manier van hakken’

In de film Hardcore Never Dies zoekt de 17-jarige Michael inspiratie voor zijn auditie aan het conservatorium en tijdens zijn zoektocht komt hij zijn broer Danny tegen die hem introduceert in de gabberwereld. Michael ontsnapt in keiharde beats, trainingspakken en XTC. We spraken hardere stijlen DJ Panic (Dennis Copier) over de gabberscène van de jaren ‘90.

Door June Captain
DJ Panic, Dennis Copier over de film Hardcore Never Dies
© The Searchers / NLBeeld

Bij Dennis Copier komen de rauwe beats van de hardere stijlen zo uit zijn vingers getoverd. Dennis draait al sinds zijn zestiende en speelt elk weekend nog gabber nummers. Hij begon met draaien in de Energiehal en draait nu op de grootste evenementen als Defqon.1 en Thunderdome.

Wat vond je van de film? 

“Ik vond het echt een heel toffe film. De muziek is gaaf en een hoop details zijn goed gedaan. Ik zag echt het Rotterdam van de jaren ‘90, met de Erasmusbrug in de steigers. Ook voelde ik helemaal de energie wanneer Michael en zijn broer zo’n feest binnenlopen. Het enige dat ik miste is de gabbergroet!”

Tekst gaat verder onder de Facebook-post.

Wat voor energie hangt er tijdens zo’n feest? 

“Hardcore was toen nog rauw en nieuw. House veranderde in die periode in hardere beats en er ontstond een beweging van jongeren die zich afzetten tegen het burgerlijke leven. Het samen dansen, hakken, bij elkaar zijn, de beleving van de muziek. In het begin van hardcore had je gewoon een zaal en een draaitafel, dat was het. Nu is alles veel professioneler georganiseerd met vuurwerk en lasers. Eerlijk gezegd vind ik alle versieringen niet nodig. Het is wel mooi natuurlijk, maar het draait om de muziek en het samen zijn. In Hardcore Never Dies zie je heel erg de sfeer van de oude hallen: een feestje met een paar honderd man, Jezus Redt die flyert. Ik zag posters voorbij komen die toen ook gebruikt werden, echt heel vet! Ook de scène waarin Michael met zijn broer terugreist na zo’n feest, heeft de film accuraat neergezet. Je zat dan inderdaad een beetje verrot in de metro."

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

DJ Panic Dennis Copier in de Energiehal.
© Dennis Copier

Lijken de acteurs in de film een beetje op de gabbers? 

“Ja, echt wel! Het hakken hadden de acteurs echt super onder de knie. Vroeger had iedereen ook zijn eigen manier van hakken, er is geen ‘juiste’ manier. Ik vind van mezelf dat ik het ook wel goed kan, haha. Verder hebben ze het heel gaaf gedaan met de Australian trainingspakken, de kale koppen, Nike air max’jes. Er werd in de jaren ‘90 wel heel erg neergekeken op gabbers omdat er drugs werden gebruikt op die feesten en de muziek agressief klinkt. Je kan niet doen alsof het leven van gabbers alleen rozengeur en maneschijn was, het ziet er ook wel apart uit als mensen als zombies in de metro zitten. In de film vind ik het vooroordeel over gabbers wel meevallen.

Tekst gaat verder onder de Instagram-post.

Is hardcore écht nooit dood gegaan? 

“Nee, absoluut niet. Op de feesten waar ik draai, zie ik veel oudere mensen, maar ook weer heel veel jongere mensen. Jeugd kleedt zich en luistert weer gabber, of het echt de leefstijl is zoals vroeger en in de film weet ik niet. Daarnaast leeft gabber ook helemaal op in de ‘techno scene’ die heel erg gegroeid is onder jongvolwassenen. Sommige mensen zeggen dan ‘ik heb het idee dat het weer leeft’, maar het is nooit verdwenen. Hardcore leefde misschien niet in de media, maar underground is het nooit gestopt. Elk weekend draai ik gabber en mensen gaan er nog helemaal los op. Ik denk ook dat door Hardcore Never Dies meer mensen naar gabber gaan luisteren. Hardcore zal ook nooit dood gaan.”

Tekst gaat verder onder de trailer.

Lijk je een beetje op Michael in de film?

“Je ziet in de film dat Michael heel erg in de knoop zit met zichzelf en dat dat gevolgen heeft voor de band met zijn familie. Gelukkig heb ik een hele fijne thuissituatie met een moeder die me steunt. Naast gescheiden ouders heb ik eigenlijk nooit iets naars meegemaakt. Michael kwam in aanraking met hardcore door zijn broer, maar ik kwam er achter door radio Turbulentie uit Rotterdam. Die draaiden toen house en dat werd ineens hardcore. Dat hardere geluid trok mij meer en toen ging ik meer platen luisteren. Ik wilde die muziek delen met anderen en heb geluk gehad dat ik zo snel kon draaien. Nu draai ik elk weekend op de grootste feesten."

Hardcore Never Dies is nu te zien in de bioscoop.

Wat anderen nu lezen