De Staatsloterij Show is terug, maar waar is de spanning? 'Ik zapte nog net niet weg uit pure beleefdheid'

Studioprogramma’s waarin kandidaten fysiek én mentaal streden om bedragen waar je destijds een half rijtjeshuis voor kocht: in de jaren ’90 waren ze religie. Hoewel ik destijds zelf nog met mijn poppenhuis speelde, weet ik dankzij YouTube en een ongezonde honger naar tv-nostalgie dat de show met Marc Klein Essink nationale trots was. Maar Marc blijft tegenwoordig liever achter de schermen, en dus is het aan Hélène Hendriks om koppels door de mangel te halen.

Hélène is al de hele week op een media-offensief om ons te overtuigen dat deze reanimatie na twintig jaar écht een goed idee was. "Ik heb kandidaten zien kapotgaan," riep ze hoopvol tegen tvgids.nl. En het AD moest horen hoe leuk het is om normale mensen "gewoon, zoals jij en ik" kapot te zien gaan voor veel geld. "Het zijn jonge koppels die meedoen, ze hoeven niet eens een enorm spectaculair verhaal te hebben. Gewoon heel herkenbare mensen.”

Ingestudeerde grapjes van Helène Hendriks

De remake móet en zal een succes worden, en dat merk je aan alles. Terwijl de filmische shots van klauterende kandidaten je om de oren vliegen — afgewisseld met een publiek dat op volumestandje 11 lijkt te klappen — vuurt Hélène ingestudeerde grapjes af op de deelnemers. "Is dat nou intimiderend, dat je vriend model is?" wilde ze weten van de bloednerveuze finalist Nienke. Waarom de carrière van vriend Chris een rode draad in de aflevering was, is mij een raadsel, maar Hélène beet zich erin vast als Yvonne Coldeweijer die een BN'er ruikt die een scheve schaats heeft gereden.

Het tempo ligt moordend hoog. De kijker wordt in zo’n rotvaart door de studio gesleurd dat ik de uitzending een paar keer op pauze moest zetten om de spelregels te begrijpen. In slaap vallen is onmogelijk, dat wel. Maar waar de originele show draaide om de tergende traagheid van een trillende hand bij een spiraal - waar is dát iconische onderdeel overigens gebleven?! - voelt deze remake meer als een TikTok-video op afspeelsnelheid 2.0.

Net niet wegzappen uit beleefdheid

Wat de meeste spanning echter de nek omdraait, is de mentaliteit dat de finalisten sowieso een lekker bedrag winnen. Hélène benadrukte trots dat de tien finale-kokers beginnen bij 10.000 euro en er dan nog verschillende opties tussen zitten tot en met de 100.000. Leuk voor het eerste koophuisje van Nienke en Chris, maar dodelijk voor de broodnodige zenuwslopende tv.  Bij Miljoenenjacht kun je schatrijk worden, maar als je overmoedig bent, ga je als een geslagen hond met een lege portemonnee naar huis. Dat risico, die misselijkmakende spanning, ontbreekt hier volledig. Het is een veilige weg naar een leuk bedrag: ik zapte nog net niet weg uit pure beleefdheid.

Ongemakkelijke variant van de Denktank

Zelfs de moderne variant van de legendarische Denktank was geen moment een bedreiging voor mijn nagelriemen. In plaats van een futuristische glazen cabine, moesten de kandidaten nu in zwemkleding met loodzware kogels door een watertank zeulen terwijl ze vragen beantwoordden. Het zag er vooral ongemakkelijk uit. Liever keek ik naar de ingeschakelde hulplijn uit Goes bij de ronde over het Koningshuis, die met de precisie van een royaltyverslaggever de gebeurtenissen op de juiste volgorde zette. 

Iene Miene Mutte

Het dieptepunt? De finale. Chris, die het hele avontuur al vanaf het begin zag als "een leuke date", besloot het laatste restje waardigheid en spanning uit de show te slaan door met een potje Iene Miene Mutte de winnende koker te bepalen. Dat de ton uiteindelijk in de koker zat waar het duo al een week over fantaseerde, was dan wel weer een komisch toevalletje. Uiteindelijk werd 50.000 euro aan prijzengeld weggegeven op basis van een kleuterrijmpje: daarmee is die zaterdagavond-schwung definitief de nek omgedraaid.

Vroeger was niet alles beter, maar de Staatsloterij Show had toen tenminste nog het lef om je met wat zakgeld voor de moeite naar huis te sturen.