Bijna afgehaakt bij Boer Zoekt Vrouw: ‘Maar godzijdank was Yvon Jaspers er om de boel te redden’

Een moeilijke zit, deze week met Boer zoekt Vrouw. Meer kan ik er niet van maken. Het was wachten op het moment dat iemand de inmiddels welbekende BzV-uitspraak erin gooide. Marleen vatte bij boer Martijn de koe bij de hoorns en gooide het hoge woord eruit. Ze vertelde hem dat ze het allemaal wel leuk en aardig vindt, met die andere vrouwen en het boerenleven, maar ‘daar zijn we hier niet voor’. Eindelijk. Een gevoel dat ik al drie weken geleden hardop naar mijn scherm schreeuwde. Wat gaat het toch veel over koeien, paarden en groenten en wat gaat het bizar weinig over de liefde.

Positieve uitzonderingen

Zelfs Julius of all people gooide er deze week een aantal zeer persoonlijke vragen uit. Waar ik vorige week nog kritiek op hem had – hij vond dat de vrouwen te weinig initiatief toonde – voegde hij nu gelukkig zelf de daad bij het woord. Gek genoeg kroop ook de gesloten Deedry wat uit haar schulp en deed ze toch haar best om de mannen echt te leren kennen.

'Ergernis rees de pan uit'

Maar met name bij groenteboer Roel rees mijn ergernis helemáál de pan uit. Die man is, zoals de vrouwen al zeiden, totaal niet te peilen. Weet hij wel dat hij meedoet aan een datingprogramma? En dat hij zijn gevoel mag uiten? Date Simone vroeg zich nog steeds af waarom Roel haar nu eigenlijk uitkoos, vertelde ze bij redder in nood Yvon Jaspers. De presentatrice bleek broodnodig om deze week toch nog iets van gevoel uit de boeren en kandidaten te halen. Samen met de presentatrice kwam Simone tot de conclusie dat ze niet weet wat Roel van haar vindt. Maar dat ze dat zelf ook niet aan hem vertelde. “Dus het gaat over heftruckrijden en koken? Leuk!”, vatte Yvon het heerlijk sarcastisch samen.

Een 'zorgzame man'

Ook bij boer Jan – die de arme Annick wegbonjourde – ging het weinig over liefde. Karina vindt Jan een hele zorgzame man. Waarna ze wéér dat verdomde boerenbestaan erbij haalde om dat te verantwoorden. “Dat zie je ook aan hoe zijn vee eruitziet. Hoe zijn koeien verzorgd worden. Hoe die zijn erf netjes houdt. De stallen, maar ook zijn huis.” Diepe zucht. De man ís niet zijn boerderij, denk ik dan. Wat vind je van Jan zelf? “Is-ie ook zorgzaam naar jou?”, vroeg Yvon, in een dappere poging het terug te brengen naar het hele idee van het programma: liefde zoeken. “Jawel”, antwoordde Karina zuinigjes. “Maar niet meer dan naar een ander. Hij is gewoon heel zorgzaam naar iedereen.” Of er al wat meer speelt, op een dieper level? “Ik weet het nog niet zo goed.” Vind ik wel logisch. Wanneer het zo weinig gaat over karakter, aantrekkelijkheid, persoonlijke zaken; dan ga je misschien ook wel vanzelf over het erf praten. En dat is natuurlijk niet alleen haar schuld – ook Jan zien we weinig de diepte ingaan.

'Ik vind hem wel aantrekkelijk'

Als ik twee dagen op iemands erf loop, met het idee om de liefde wel of niet te vinden, dan weet je toch wel ongeveer of je iemand écht aantrekkelijk vindt? Of je denkt dat er meer inzit? Even later in het gesprek met Yvon kwam er godzijdank tóch wat meer naar boven. “Ik vind hem wel aantrekkelijk”, kon er nog net af bij Karina. “Maar het is niet zo dat ik vlinders in mijn buik heb.” Dit is natuurlijk allemaal heel persoonlijk en ik kan geen dingen invullen voor mensen, maar kom op: als je – nogmaals, ik zeg het er nog maar even bij – twee volle dagen (!) met iemand doorbrengt, dan kap je de boel toch af als je geen enkele vlinder voelt?

En je zult het altijd zien: nét degene die het meest voelt bij de boer, zich het meest verliefd waande, die wordt weggestuurd… God, wat is het toch een frustrerend programma. Je kon er ook geen pijl op trekken: pas na het keuzemoment op dag twee valt zo’n boer met de deur in huis, maar de kijker eerder al wat hints geven of je gevoel uitspreken? Ho maar.

'Wat is er dan nog meer?'

Sandra verwoordde bij Roel mijn algehele gevoel rondom dit programma goed. “Ik snap dat het werk het grootste deel is van jou. Maar wat is er dan nog meer?” Even daarna gebeurde er iets dat nogal tekenend is voor alle ergernis. Sandra vroeg Roel of er één ding is dat hij samen met een vrouw zou willen doen, mocht hij een relatie hebben. Dan begint er wat gestamel over ‘niet specifiek één ding maar een totaalpakket’ en dan… wordt Roel plotseling gered door een belletje van werk. Saved by the bell.

Toen Yvon dan eindelijk Roel te spreken kreeg, kwam er opeens een soort konijn uit de hoge hoed: er zijn twee vrouwen die echt helemaal zijn type zijn en iets met hem doen. Huh? Hoezo dat dan? Yvon: “Tot nu toe doe jij best je best om dat te verbergen”. De boer is bang dat er iemand weg zal lopen, en wat dan? Ja, countert Yvon, ze lopen nog sneller weg als je niets over je gevoel loslaat én ze zijn ook geen stagiairs die je aan het werk moet houden. Mijn hemel, wat pijnlijk allemaal. Als je de aflevering niet hebt gezien kun je op dit moment vast al raden wie het veld moest ruimten: inderdaad, Sandra – de enige die hem een beetje uitdaagde om het niet alléén over bloemkolen te hebben.

'Yvon Jaspers onmisbaar'

Yvon Jaspers bewijst maar weer eens waarom een presentator in zo’n programma niet kan missen. Godzijdank is ze er nog om de boel te redden.  Ze legde meerdere keren de vinger op de zere plek, confronteerde kandidaten met hun soms vreemde en verwarrende houding én nam daarmee de kijker serieus. Ze vroeg precies wat ik hen ook zou vragen als ik in haar schoenen stond. Elk jaar laait de voorspelbare kritiek op Yvon Jaspers weer op: ze zou te ‘mutserig’ zijn, te lief en ’kinderlijk’ voor de kandidaten, en sommigen vinden haar simpelweg irritant.

Maar ik kan me geen Boer zoekt Vrouw zonder haar voorstellen.