Al gezien? Roma, de arty-farty Oscarfavoriet

Meid met de wasmand

Arthouse films hebben vaak een verhaal achter het verhaal. Je weet wel: 'ik zag een kip, en de kleur bruin deed me denken aan mijn opa en toen besloot ik een film te maken over oude mannen die langzaam dood gaan terwijl ze kip eten'. Nou, Roma heeft ook een verhaal, maar het is wat sterker. De Mexicaanse regisseur Alfonso Cuarón (Gravity) had als klein knulletje een nanny. Zij heette Liboria Rodríquez, Libo in ’t kort, en over haar wilde hij een film maken. Want wat wist hij nou helemaal van die meid die door het huis liep met een wasmand? Geen zak. Voilà! Fascinatie geboren. 

Uren praten

Om dat te doen heeft hij ellenlange gesprekken met haar gevoerd. Daarin wilde hij weten hoe ze opgroeide, de hoogtepunten, de dieptepunten, hoe haar ouders waren, wat ze graag at, welke jurken ze droeg, hoe haar vrienden heette. Alles. En daarvan heeft hij de film Roma gemaakt. Het personage ‘Cleo’ is Libo, en het speelt zich af in de jaren ’70 van de vorige eeuw, in Mexico City. De plek waar o.a. de beelden werden geschoten voor de Dodenparade van de James Bond film Spectre. Niet dat dat soort parades bestaan daar, maar boeien. De titel ‘Roma’ is overigens gebaseerd op de naam van een wijk in Mexico City waar veel gated communities zijn. Kortom, het thuishonk van menig nanny. De film focust compleet op het leven van Cleo in een tijd en omgeving die wij in ieder geval nooit van zo dichtbij zullen zien, en dat doet 't verdomde goed. 

Prijzenknaller

De film sleepte al een Gouden Leeuw binnen in Venetië. De Volkskrant noemde het de film van het jaar. The Times was lyrisch.  Als je na de Oscars niet wilt denken ‘een film? Over zigeuners ofzo?’ dan loont het om ‘m toch even op te zetten. 

Roma is te zien op Netflix.