Vaders en Zonen

Veronica Superguide logo
Veronica Superguide logo
Vaders en Zonen

Recensie Vaders en Zonen - Groot verdriet en klein geluk in een prima tussendoortje

|
|

Laatste update:

In deze comedy verzinnen twee wereldvreemde broers een tot mislukken gedoemd plan om maar niet te hoeven werken. Dat begint absurd, maar eindigt eigenlijk best lief.

Op Videoland zijn vergeleken met de concurrentie weinig films te vinden die exclusief voor deze dienst gemaakt zijn. Vaders en Zonen is één van die zeldzame gevallen, al had deze in de bioscoop ook heus geen gek figuur geslagen. Over gekke figuren gesproken: deze zachtmoedige comedy heeft een paar hele aparte in de aanbieding. Deze hoofdpersonages gecombineerd met de morbide start van het verhaal beloven een absurde film, maar dat valt uiteindelijk best mee. Of tegen, afhankelijk van waar je op hoopte.

Bezopen plan

Loet (Fedja van Huêt) en Winnie (Guido Pollemans) zijn twee broers van dik in de veertig die nog steeds bij hun vader in huis wonen, ergens op het platteland. Zijn pensioen dekt alle kosten, maar daar dreigt een eind aan te komen als pa op een dag morsdood in zijn stoel zit. Omdat de mannen hun hele leven te horen hebben gekregen dat ze niks kunnen, hebben ze ook weinig vaardigheden en slaat de paniek toe. Als de nieuwe huisarts aankondigt op bezoek te komen, krijgen ze een idee: ze ronselen in het lokale bejaardentehuis iemand die hun vader gaat spelen. Deze Rink-Jan (Kees Hulst) heeft zo zijn eigen redenen om akkoord te gaan met dit bezopen plan.

 

Vaderfiguur

Het warme hart van de film begint te gloeien zo gauw Rink-Jan zijn intrek neemt bij de broers. Deze levensgenieter neemt zijn rol bloedserieus: hij kookt voor zijn ‘kinderen’, kleedt ze beter en probeert hun ambitie om wat van zichzelf te maken aan te wakkeren. Winnie bloeit ervan op, maar Loet voelt zich er ongemakkelijk onder dat hij zo’n beetje geadopteerd wordt. Vandaar dat het steeds meer botst tussen hem en zijn surrogaatvader.

Vaders & Zonen

Ongemak en onmacht

Van Huêt krijgen we niet vaak te zien in een kneuzenrol en dat heeft hij zelf uiteraard ook in de gaten. Hij heeft er veel plezier in om zoveel mogelijk ongemak, repressie en onmacht in zijn personage te stoppen. Iets te veel, want op sommige momenten vloekt zijn interpretatie met de rest van de film. Toch overtuigt het nieuwbakken gezinnetje als geheel en winnen ze je sympathie.

 

Vissticks

De tragiek zit ‘m zoals vaak in de details en op dat gebied schiet Vaders en Zonen raak. De makers weten dat beelden meer zeggen dan woorden en die wijsheid komt goed van pas in de buurt van de zwijgzame broers. Je hoeft Loet maar te zien liggen op zijn veel te kleine kinderbed om een idee te krijgen van zijn leven. Ook de wrange humor van de scène waarin de broers een enorme stapel vissticks proberen weg te stouwen, omdat er in de vriezer nou eenmaal plek gemaakt moest worden voor het lijk van hun vader, is treffend.

Vaders en Zonen

Conclusie

Deze film had makkelijk een afslag richting Coen Brothers-achtig terrein kunnen nemen, maar in plaats daarvan is het een licht verteerbare tragicomedy geworden die prettig voortkabbelt en een paar keer een briljante ingeving laat zien. Met wat meer absurde momenten zou dit een uitschieter zijn. In deze vorm is Vaders en Zonen gewoon een prima tussendoortje.

Vaders en Zonen is te zien op Videoland.

Wil je meer van de streamingdienst? Check dan wat er allemaal nieuw op Videoland is

Lees verder